K-O-L-A-E โมเดล: โปรแกรมการจัดการความรู้เพื่อการสืบสานและอนุรักษ์ศิลปหัตถกรรมเรือกอและจำลองสำหรับเยาวชนจังหวัดนราธิวาส
คำสำคัญ:
โปรแกรมการจัดการความรู้, การสืบสานและอนุรักษ์, เรือกอและจำลอง, นราธิวาสบทคัดย่อ
บทความวิจัยเชิงคุณภาพนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบโปรแกรมการจัดการความรู้เพื่อการสืบสานและอนุรักษ์ศิลปหัตถกรรมเรือกอและจำลองสำหรับเยาวชนจังหวัดนราธิวาส เก็บรวบรวมข้อมูล 2 วิธี คือ การระดมสมอง และการวิเคราะห์เอกสาร กำหนดผู้ให้ข้อมูลหลักแบบเจาะจง จำนวน 9 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยวิธีการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา ตรวจสอบข้อมูลด้วยวิธีที่หลากหลาย คือ การยืนยันข้อมูลระหว่างการสัมภาษณ์ ตรวจสอบสามเส้าด้านทฤษฎีหลังการวิเคราะห์ และตรวจสอบโดยผู้เชี่ยวชาญ นำเสนอผลการวิเคราะห์ข้อมูลในรูปแบบรายงานเชิงพรรณนาวิเคราะห์ ผลการวิจัยพบว่าโปรแกรมการจัดการความรู้เพื่อการสืบสานและอนุรักษ์ศิลปหัตถกรรมเรือกอและจำลองสำหรับเยาวชนจังหวัดนราธิวาส หรือ K-O-L-A-E โมเดล ประกอบด้วย 5 ฐานกิจกรรม ประกอบด้วย 1) ฐาน K: Knowledge กิจกรรมการวางแผนเพื่อการสร้างความรู้ 2) ฐาน O: Obtainment กิจกรรมรู้จักการจัดเก็บความรู้ในชุมชน 3) ฐาน L: Liberation กิจกรรมชุมชนจะไปได้ไกลหากแพร่กระจายความรู้อย่างถูกวิธี 4) ฐาน A: Application กิจกรรมทุนวัฒนธรรมกับการพัฒนาเศรษฐกิจสร้างสรรค์ และ 5) ฐาน E: Engagement กิจกรรมความยั่งยืนเริ่มต้นด้วยพลังชุมชนเพื่อชุมชน
Downloads
เอกสารอ้างอิง
ผู้จัดการออนไลน์. (2566, 14 เมษายน). ชาวนราฯ ร่วมชมการซ้อมแข่งขันเรือกอและ-เรือยอกอง-เรือคชสีห์ ชิงถ้วยพระราชทาน. https://mgronline.com/south/detail/9660000085271
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (ม.ป.ป.). โครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ. http://km.rdpb.go.th/
UNPD. (2022). The 2021/2022 Human Development Report. United Nations Development Programme. New York.
อับดุลเลาะ เจ๊ะหลง, เกษตรชัย และหีม. (2562). สาเหตุของพฤติกรรมที่ไม่สอดคล้องตามวิถีอิสลาม ของเยาวชนมุสลิมกลุ่มเสี่ยงในพื้นที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้. วารสารวิทยบริการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 30(1), 156-166.
ประเวศ วะสี. (2548). การจัดการความรู้ : กระบวนการปลดปล่อยมนุษย์สู่ศักยภาพเสรีภาพและความสุข. กรุงเทพฯ : สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม (สคส.).
เกษตรชัย และหีม. (2560). เยาวชนมุสลิมกับพฤติกรรมตามวิถีอิสลาม. กรุงเทพฯ : โอ.เอส.พริ้นติ้งเฮาส์.
ยศ สันตสมบัติ. (2546). มนุษย์กับวัฒนธรรม. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
อับดุลเลาะ เจ๊ะหลง. (2564). ชุดความรู้ทางวัฒนธรรมกับการเป็นพลเมืองในสังคมพหุวัฒนธรรม. วารสารวิจัยสังคม. 44(1). 129-163.
มงคลชัย วิริยะพินิจ. (2556). รวมแนวคิดหลากมุมมอง องค์กรแห่งการเรียนรู้และการจัดการความรู้ภาควิชาการ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์ส่องศยาม.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2559). 80 นวัตกรรมการจัดการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. กรุงเทพฯ : แดเน็กซ์ อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.
มงคลชัย วิริยะพินิจ. (2565). มองวัฒนธรรมสู่การจัดการความรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุภางค์ จันทวานิช. (2548). วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ. (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
วรรณดี สุทธินรากร. (2556). การวิจัยเชิงปฏิบัติการ การวิจัยเพื่อเสรีภาพและการสรรค์สร้าง. กรุงเทพฯ: สยามปริทัศน์
สุนทร สุนันท์ชัย. (2557). หลักการเรียนรู้และเทคนิคการอบรม. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช. นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
Darkendwald and Merrian. (1982). Apply psychology. New York: MC. Graw-hill book company
เถกิง ขำยัง. (2556). การศึกษาเพื่อการสร้างสรรค์วิถีชีวิตชาวประมงมลายู: เรือกอและ. [ปริญญานิพนธ์ศิลปกรรมมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ
Wood, Julia T. (2022). Communication in our lives. USA: Wad worth Publishing Company.
Infantee, D., Rancer, A. and Wom. (1990). Building Communication Theory. Illinois: Winston.
อาชัญญา รัตนอุบล. (2565). การจัดการศึกษานอกระบบ. (พิมพ์ครั้งที่ 4). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมธิราช.นนทบุรี: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พระธรรมปิฎก. (2549). การพัฒนาที่ยั่งยืน. พิมพ์ครั้งที่ 10. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง.
อภิวัฒน์ รัตนวราหะ. (2563). อนาคตศึกษา. พิมพครั้งที่ 2. เชียงใหม่.
ดุสิตา สันซัง, ฉัฐวีณ์ สิทธิ์ศิรอรรถ, ดุจเดือน พันธุมนาวิน, วิธัญญา วัณโณ (2566). แรงจูงใจและการสนับสนุนทางสังคมที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ด้วยตนเองของวัยผู้ใหญ่ตอนต้นที่เรียนการศึกษานอกระบบ. วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์). 15(30). 1-13.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2024 วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
วารสารศรีนครินทรวิโรฒวิจัยและพัฒนา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ อยู่ภายใต้การอนุญาต Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 4.0 International (CC-BY-NC-ND 4.0) เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอย่างอื่น โปรดอ่านหน้านโยบายของวารสารสำหรับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าถึงแบบเปิด ลิขสิทธิ์ และการอนุญาต
