บทความวิจัย เรื่อง การสร้างและพัฒนารูปแบบความคิดเชิงเหตุผลตามแนวพระพุทธศาสนาเพื่อลดปัญหาพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศ และสารเสพติดของเยาวชนไทย

บทคัดย่อ

       พฤติกรรมเสี่ยงเป็นพฤติกรรมที่สามารถเกิดขึ้นจากการปรับตัวบกพร่อง หรือไร้ความสามารถ หรือมีพฤติกรรมที่เป็นภัยต่อตนเองและผู้อื่นซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้ กับสิ่งมีชีวิตทุกชีวิตได้ทุกเวลาหรือสถานที่โดยเฉพาะกับมนุษย์อาจมีพฤติกรรมเสี่ยงมากกว่าสิ่งมีชีวิตอื่นๆ การที่จะลดหรือปรับพฤติกรรมเสี่ยงได้นั้น จากผลการวิจัย พบว่า ควรปรับที่พฤติกรรมความคิด หรือวิธีคิด ดีกว่าการปรับที่พฤติกรรมทางกาย เพราะความคิดเป็นแหล่งผลิต หรือเป็นแหล่งเกิดของพฤติกรรมทางกาย ถ้าสามารถปรับพฤติกรรมความคิดได้ ก็สามารถปรับพฤติกรรมทางกายได้ เยาวชนไทย อายุระหว่าง ๑๗-๑๘ ปี มีพฤติกรรมเสี่ยงทางเพศและสารเสพติดมากกว่าวัยอื่นๆ เยาวชนที่ตนเองหรือผู้ปกครองประกอบอาชีพส่วนตัว เยาวชนที่เร่ร่อน ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมเสี่ยง ได้แก่ การกระทำความผิดทางเพศ และสารเสพติด และแนวความคิดหรือวิธีคิดที่สามารถนำมาใช้เพื่อลด หรือปรับพฤติกรรมเสี่ยง คือ วิธีคิดแบบสาวหาเหตุและปัจจัย วิธีคิดแบบแยกส่วนประกอบ วิธีคิดแบบอริยสัจ/คิดแบบแก้ปัญหา วิธีคิดแบบเห็นคุณโทษและทางออก และวิธีคิดแบบคุณค่าแท้และคุณค่าเทียม