รูปแบบการพัฒนาจิตอาสาเพื่อเสริมสร้างค่านิยมและคุณลักษณะทางคุณธรรมจริยธรรมของสภานักเรียนโรงเรียนอ้อมน้อยโสภณชนูปถัมภ์

Main Article Content

สุภัค ตรังรัตนจิต

บทคัดย่อ

    งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ๒ ประการ คือ (๑) เพื่อศึกษาองค์ประกอบของการพัฒนาจิตอาสาเพื่อเสริมสร้างค่านิยมและคุณลักษณะทางคุณธรรม จริยธรรมของสภานักเรียนโรงเรียนอ้อมน้อยโสภณชนูปถัมภ์ และ (๒) เพื่อสร้างรูปแบบการพัฒนาจิตอาสาเพื่อเสริมสร้างค่านิยม และคุณลักษณะทางคุณธรรม จริยธรรมของสภานักเรียนโรงเรียนอ้อมน้อยโสภณชนูปถัมภ์โดยใช้วิธีการวิจัยแบบผสมผสาน (Mixed Methods Research)ใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น เท่ากับ ๐.๙๘ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่า ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า องค์ประกอบของการพัฒนาจิตอาสาเพื่อเสริมสร้างค่านิยมและคุณลักษณะทางคุณธรรม จริยธรรมของสภานักเรียนโรงเรียนอ้อมน้อยโสภณชนูปถัมภ์ มี ๑๒ องค์ประกอบ และ ๖๙ ตัวแปร และการพัฒนารูปแบบในการพัฒนาจิตอาสาเพื่อเสริมสร้าง
ค่านิยมและคุณลักษณะทางคุณธรรม จริยธรรมของสภานักเรียนโรงเรียนอ้อมน้อยโสภณชนูปถัมภ์ประกอบไปด้วย ๔ องค์ประกอบ คือ (๑) ด้านการเรียนรู้บูรณาการสู่จิตอาสา (๒) ด้านการมีส่วนร่วมในกิจกรรมจิตอาสา (๓) ด้านส่งเสริมการมีจิตอาสาต่อสังคม และ (๔)
ด้านการส่งเสริมคุณธรรม จริยธรรมสู่จิตอาสา และเป็นรูปแบบที่สร้างขึ้นมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตรังรัตนจิต ส. “รูปแบบการพัฒนาจิตอาสาเพื่อเสริมสร้างค่านิยมและคุณลักษณะทางคุณธรรมจริยธรรมของสภานักเรียนโรงเรียนอ้อมน้อยโสภณชนูปถัมภ์”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 9, ฉบับที่ 1, เมษายน 2022, น. 213-25, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/254864.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. แผนปฏิบัติการส่งเสริมคุณธรรม ปะจำปีงบประมาณ พ.ศ. ๒๕๖๑. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์ปฏิบัติการต่อต้านการทุจริต, ๒๕๕๑.

จเร พัฒนผล. “กลยุทธ์การพัฒนาจิตสาธารณะของนักเรียนสาหรับโรงเรียนประถมศึกษาในจังหวัดจันทบุรี”. ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา, ๒๕๖๑.

ณัฏฐ์ชุดา สุภาพจน์. “จิตอาสาของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏในเขตกรุงเทพมหานคร”. วารสารบัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. ปีที่ ๑๓ ฉบับที่ ๑ (มกราคม-มิถุนายน ๒๕๖๑): ๗๘-๘๘.

ธารากรณ์ กล้ากาสิการ. จิตสาธารณะหายจากสังคมปัจจุบัน. กรุงเทพมหานคร : เดลินิวส์, ๒๕๕๓.

ภัทรภร สีทองดี. “การพัฒนารูปแบบการสร้างเสริมจิตสาธารณะของนิสิตในสถาบันอุดมศึกษาของรัฐ: กรณีศึกษามหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ”. ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยบูรพา, ๒๕๕๙.

ศิริ แคนสา. “การพัฒนาจิตสำนึกสาธารณะนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา: กรณีศึกษาโรงเรียนดอนสวรรค์”. ดุษฎีนิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, ๒๕๕๑.

สภาวิจัยแห่งชาติ. ผลงานรางวัลระบบการวิจัยและพัฒนาพฤติกรรมประจำปีของประเทศไทย พ.ศ.๒๕๔๘. กรุงเทพมหานคร : สภาวิจัยแห่งชาติ, ๒๕๔๘.

สายฤดี วรกิจโภคาทร. การศึกษาคุณลักษณะและกระบวนการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมในประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร : ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม (ศูนย์คุณธรรม), ๒๕๕๒.

สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. การวิจัยและพัฒนารูปแบบกลไกการเสริมสร้างวินัยนักเรียนในสถานศึกษา ระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน ด้านการมีจิตอาสา เสียสละ เห็นอกเห็นใจผู้อื่น. กรุงเทพมหานคร : บริษัท พริกหวานกราฟฟิค จำกัด, ๒๕๖๒.

อนุพันธ์ คำปัน. “ศึกษาองค์ประกอบจิตสาธารณะของนิสิตนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษาในเขตกรุงเทพมหานคร”. ดุษฎีนิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๕๘.

Ralph Teran. A case Study of Strategic Planning in a Large Urban School District (Urban Education). Dissertation Abstracts International, 2011, p. 10.

Shinichi, S. Publicness and taken-for-granted knowledge: A case study of communal land formation in rural Thailand. Institute of Developing Economies, JETRO, (vol.108), 2007.