การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาโรงเรียนเทศบาลวัดศาลา มีชัย สังกัดเทศบาลนครนครศรีธรรมราช

Main Article Content

พรพิมล ราชกิจกำธร

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการในการพัฒนารูปแบบการนิเทศ
2) พัฒนารูปแบบการนิเทศ 3) ทดลองใช้รูปแบบการนิเทศ และ 4) ประเมินความพึงพอใจของครูที่มีต่อรูปแบบการนิเทศเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษา โรงเรียนเทศบาลวัดศาลามีชัย โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยและพัฒนา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ครูผู้นิเทศ 7 คน ครูผู้รับการนิเทศ 30 คน และนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 – 6 จำนวน 381 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย แบบสอบถาม แบบทดสอบ และแบบสังเกต สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า Wilcoxon Signed Ranks Test และค่า t-test แบบ dependent


            ผลการวิจัย พบว่า


            1) ความต้องการในการพัฒนารูปแบบการนิเทศ โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านที่มีความต้องการสูงสุดคือ ด้านการจัดการเรียนการสอน รองลงมาคือด้านการพัฒนาบุคลากรทางการสอน และด้านการวัดผลประเมินผล ตามลำดับ


            2) รูปแบบการนิเทศที่พัฒนาขึ้น มีชื่อว่า ซีอีไอพีอี โมเดล (CEIPE Model) ประกอบด้วยกระบวนการนิเทศ 5 ขั้นตอน ได้แก่ 1) การคัดกรองระดับความรู้ความสามารถ 2) การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้นิเทศและครู 3) การให้ความรู้ก่อนการนิเทศ 4) การดำเนินงานนิเทศ และ 5) การประเมินผลการนิเทศ


            3) ผลการทดลองใช้ CEIPE Model พบว่า 1) ครูผู้นิเทศมีสมรรถภาพการนิเทศอยู่ในระดับสูงถึงสูงมาก และมีภาวะผู้นำทางวิชาการเพิ่มขึ้น 2) ครูผู้รับการนิเทศมีความรู้หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีสมรรถภาพการจัดการเรียนรู้พัฒนาขึ้นสู่ระดับสูงมาก และ 3) นักเรียนทุกระดับชั้นมีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งยืนยันว่ารูปแบบการนิเทศส่งผลโดยตรงต่อการพัฒนาคุณภาพผู้เรียน


            4) ความพึงพอใจของครู ครูผู้รับการนิเทศมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการนิเทศ CEIPE Model โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยพึงพอใจมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ราชกิจกำธร พ. (2026). การพัฒนารูปแบบการนิเทศเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาโรงเรียนเทศบาลวัดศาลา มีชัย สังกัดเทศบาลนครนครศรีธรรมราช. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 10(3), 163–179. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMHR/article/view/ab13
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. วิจัยเพื่อพัฒนาการเรียนรู้. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์การศาสนา กรมศาสนา,

ชมภ์พลอย จิตติแสง สุนิสา วงศ์อารีย์และ พงษ์นิมิตร พงษ์ภิญโญ (2567), ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการนิเทศภายในด้านการจัดการเรียนรู้ของผู้บริหารสถานศึกษา ในโรงเรียนสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาอุดรธานี. วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, 14 (2), 316-328.

จามรี เชื้อชัย. (2564). การวิเคราะห์สภาพความต้องการจาเป็นด้านการนิเทศการจัดการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษา. วารสารการบริหารนิติบุคคลและนวัตกรรมท้องถิ่น, 7 (8), 55-69.

ยุทธ ไกยวรรณ์. (2553). หลักสถิติวิจัยและการใช้โปรแกรม SPSS. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วัชรา เล่าเรียนดี. (2553). การนิเทศการสอน สาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศ. นครปฐม : โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เกรียงศักดิ์ สังข์ชย. (2552). “การพัฒนารูปแบบการนิเทศการสอนครู วิทยาศาสตร์เพื่อพัฒนาศักยภาพนักเรียนที่มีแววความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์”. วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. ภาควิชาหลักสูตรและการนิเทศ. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วชิรา เครือคำอ้าย. (2552). “การพัฒนารูปแบบการนิเทศนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครู

เพื่อพัฒนาสมรรถภาพการจัดการเรียนรู้ที่ส่งเสริมการคิดของนักเรียนประถมศึกษา”. วิทยานิพนธ์ ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน. ภาควิชาหลักสูตรและการนิเทศ. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร.

สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2552). เอกสารประกอบการศึกษาด้วยตนเองหลักสูตรผู้ช่วยผู้บริหารสถานศึกษาและผู้บริหารสถานศึกษา. กรุงเทพมหานคร. โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์.

สุวิมล ว่องวาณิช. (2550). การวิจัยปฏิบัติการในชั้นเรียน. กรุงเทพมหานคร : คณะครุศาสตร์จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย.

สุวิมล ว่องวาณิช และ นงลักษณ์ วิรัชชัย. (2546). แนวทางการให้คำปรึกษาวิทยานิพนธ์.กรุงเทพมหานคร : ศูนย์ตำราและเอกสารทางวิชาการ คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

นงลักษณ์ วิรัชชัยและสุวิมล วองวาณิช. (2542). การสังเคราะห์งานวิจัยทางการศึกษาด้วยการวิเคราะห์อภิมานและการวิเคราะห์เนื้อหา. รายงานวิจัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ สำนักนายกรัฐมนตรี.

โรงเรียนเทศบาลวัดศาลามีชัย (2567). รายงานประจำเดือนมิถุนายน 2567. เทศบาลนครนครศรีธรรมราช.2552.

Brookfield, S. (1986). Understanding and Facilitating Adult Learning: A Comprehensive Analysis of Principles and Effective Practices. Buckingham: Open University Press.

Costa, A.L. and Garmston, R.J. (2002). Cognitive Coaching: A Foundation for Renais- sanceSchool. 2nd ed. Norwood, MA: Christopher Gordon.

Glickman, Carl.D. and Stephen P.Gordon and Jovita M.Ross-Gordon. (1995). Supervi- sion andInstructional Leadership: A Developmental Approach. 3th ed.. Bos- ton, MA: Allyn and Bacon.

Joyce, R. B., and Shower, B. (1988). Student Achievement Though Staff Development.

New York: Longman.

Pask, R. and B. Joy. (2007). Mentoring-Coaching : A Guide for Education Professionals. Maidenhead : McGraw-Hill.

Rolfe, A. (2008). Mentoring Works. [Online]. Available from: http://www. Mentoring

work.com/definitions_of_mentoring.html. [accessed 9 March 2025].