การจัดการองค์ความรู้ด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษในวัดที่เป็นกระแสนิยม ในจังหวัดเชียงราย

Main Article Content

ใบบัว พลเมืองดี
พระวชิรดิลก
อานุรักษ์ สาแก้ว
ศุภกร ณ พิกุล
พระสมุห์เกียรติกร กิตฺติเวที

บทคัดย่อ

บทความวิจัยเรื่อง การจัดการองค์ความรู้ด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษในวัดที่เป็นกระแสนิยมในจังหวัดเชียงราย มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาองค์ความรู้ระดับทักษะการพูดภาษาอังกฤษในวัดที่เป็นกระแสนิยมในจังหวัดเชียงราย และ 2) พัฒนาองค์ความรู้ระดับทักษะการพูดภาษาอังกฤษในวัดที่เป็นกระแสนิยมในจังหวัดเชียงราย การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญแบบเจาะจง จำนวน 5 รูป คือพระภิกษุที่ทำหน้าที่ให้บริการข้อมูลแก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติและชาวไทย ซึ่งมาจากวัดที่เป็นกระแสนิยมในจังหวัดเชียงราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบสัมภาษณ์เชิงลึก (in-depth interview) และการสนทนากลุ่ม (Focus Group)
ผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ที่ 1 พบว่าพื้นฐานทักษะภาษาอังกฤษของพระภิกษุอยู่ในระดับ ที่ต้องเร่งส่งเสริมและพัฒนาอย่างจริงจังประกอบด้วย 1) การสนทนาภาษาอังกฤษเบื้องต้นกับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ 2) การตอบข้อสงสัยทางพุทธศาสนาอย่างชัดเจนและเข้าใจง่ายด้วยภาษาอังกฤษ และ 3) การอธิบายหลักธรรมทางพุทธศาสนาขั้นพื้นฐานเป็นภาษาอังกฤษ และผลการวิจัยตามวัตถุประสงค์ที่ 2 พบว่า แนวทางการพัฒนาองค์ความรู้ระดับทักษะการพูดภาษาอังกฤษในวัดที่เป็นกระแสนิยมในจังหวัดเชียงรายประกอบไปด้วย 1) เชิงนโยบาย คือควรส่งเสริมให้วัดที่เป็นกระแสนิยมมีพระภิกษุที่มีทักษะการพูดภาษาอังกฤษอย่างน้อย 1 รูปต่อ 1 วัด 2) นโยบายเชิงคุณภาพคือ มีการพัฒนาคู่มือการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ 3) นโยบายเชิงปริมาณคือ กำหนดให้มีผู้เรียนรู้หรือผู้พัฒนาทักษะอย่างน้อย 1 รูปต่อปี เพื่อทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางการจัดการองค์ความรู้และการให้บริการข้อมูลแก่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ อันจะช่วยยกระดับภาพลักษณ์ของวัดและส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงศาสนาและวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พลเมืองดี ใ., พระวชิรดิลก, สาแก้ว อ., ณ พิกุล ศ., & กิตฺติเวที พ. (2026). การจัดการองค์ความรู้ด้านทักษะการพูดภาษาอังกฤษในวัดที่เป็นกระแสนิยม ในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 15(2), 152–163. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NBJ/article/view/286111
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Laal, M., & Ghodsi, S. M. (2012). Benefits of collaborative learning. Procedia-social and behavioral sciences, 31, 486-490.

Nonaka, I., & Takeuchi, H. (1995). The Knowledge-Creating Company. Oxford: Oxford University Press.

Office of National Buddhism. (2018). International Strategy for the Propagation of Buddhism. Bangkok: Office of National Buddhism.

Phra Mahakritsada Nonthawong. (2017). Online Public Relations to Create Awareness of Religious and Cultural Conservation and the

Image of Temples, Affecting the Values of Religious and Cultural Tourism Among Devotees in Bang Na District, Bangkok.

(Independent research (MBA) Graduate School, Bangkok University, 2015). Bangkok.

Phra Nopadon Sutthidhammo (Mulathadee), Phra Palat Wutthipong Kittiwanno (Pholmai), & Phra Palat Methee Khemapanyo

(Sonwandee). (2025). Development of English Language Skills for Communication for Monks and Novices. Journal of Academic

Research, 8(2), 315–330. https://doi.org/10.14456/jra.2025.47

Polanyi, M. (1966). The Tacit Dimension. London: Rout ledge and Kegan Paul. 1966.

Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2014). Approaches and Methods in Language Teaching. (3rd ed.). Cambridge: Cambridge University

Press.

Suwangard, N., & Tuengkun, S. (2022). Sustainable Development of English Speaking Skills. Journal of Humanities and Social Sciences

Uttaradit Rajabhat University, 9(1), 15-27.