การพัฒนาต้นแบบการสื่อสารดิจิทัลเพื่อขับเคลื่อนการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ บนฐานวัฒนธรรมชุมชนบ้านศรีเวินชัย อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม การพัฒนาต้นแบบการสื่อสารดิจิทัลเพื่อขับเคลื่อนการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ บนฐานวัฒนธรรมชุมชนบ้านศรีเวินชัย อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาและวิเคราะห์ศักยภาพทุนวัฒนธรรมชุมชนเพื่อพัฒนาต้นแบบการสื่อสารดิจิทัลในการขับเคลื่อนการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ บ้านศรีเวินชัย อำเภอศรีสงคราม จังหวัดนครพนม 2) เพื่อพัฒนาต้นแบบการสื่อสารดิจิทัลผ่านสื่อหนังสือภาพถ่ายดิจิทัลและเฟซบุ๊กแฟนเพจในการขับเคลื่อนการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์บนฐานวัฒนธรรมชุมชน และ 3) เพื่อประเมินประสิทธิผลของต้นแบบการสื่อสารดิจิทัลที่พัฒนาขึ้น ใช้ระเบียบวิธีการวิจัยและพัฒนาร่วมกับการวิจัยแบบผสานวิธี เก็บข้อมูลจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 10 คน สนทนากลุ่ม 2 กลุ่ม ผู้เชี่ยวชาญ 15 คน และนักท่องเที่ยว 400 คน ผลการวิจัยพบว่า ชุมชนมีทุนวัฒนธรรมที่โดดเด่นด้านวิถีชีวิตริมน้ำสงคราม ประเพณีพุทธศาสนา และภูมิปัญญาด้านการประมงน้ำจืด ต้นแบบที่พัฒนาขึ้น ได้แก่ หนังสือภาพถ่ายดิจิทัล "อิ่มบุญ+สุขใจ ใน 2 ธรรม" และเฟซบุ๊กแฟนเพจ "เที่ยวนครพนม ชมวิถี บ้านศรีเวินชัย" ได้รับการประเมินในระดับดีมาก (ค่าเฉลี่ย 4.56 และ 4.59) หลังการใช้ต้นแบบ กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้คุณค่าทุนวัฒนธรรมเพิ่มขึ้นจาก 3.28 เป็น 4.52 และความตั้งใจในการท่องเที่ยวเพิ่มขึ้นจาก 3.12 เป็น 4.35 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่งผลให้เกิดการพัฒนาผลิตภัณฑ์ชุมชน เครือข่ายความร่วมมือ และการอนุรักษ์วัฒนธรรม การอภิปรายผลพบว่า ต้นแบบสอดคล้องกับแนวคิด Transmedia Storytelling และ Content Marketing ก่อให้เกิดการสร้างคุณค่าร่วม แต่ยังพบข้อจำกัดด้านทักษะดิจิทัลและความยั่งยืน ผลการวิจัยแสดงถึงการบูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลกับทุนวัฒนธรรมเพื่อขับเคลื่อนการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ที่ยั่งยืน
Downloads
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
Albert, S., & Whetten, D. (1985). Organizational identity. In L. L. Cummings & M. M. Staw (Eds.), Research in organizational behavior (Vol. 7, pp. 263-295). Greenwich, CT: JAI.
Babcsanyi, C., Suba, A., Iosim, I., & Vaduva, L. (2020). Communication in tourism promotion campaigns. Agricultural Management, 22(3), 61-67.
Baudrillard, J. (1981). Simulacra and simulation. Ann Arbor, MI: University of Michigan Press.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (2006). Research in education. Boston, MA: Allyn & Bacon.
Borg, W. R., & Gall, M. D. (1983). Educational research: An introduction (4th ed.). New York: Longman.
Bourdieu, P. (1986). The forms of capital. In J. Richardson (Ed.), Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education. New York, NY: Greenwood Press.
Chamnian, M. (2019). Community identity communication for tourism promotion. Journal of Management and Development Ubon Ratchathani Rajabhat University, 6(1), 235-256.
Chaisuwan, B., Daoh, A., Chanesirirattanakorn, T., & Wizartpong, M. (2022). Participatory action research for developing community's product and digital marketing communication guideline to raise the community economy in a sustainable way. Sukhothai Thammathirat Journal, 35(2), 63-85.
Chompoopanya, A., & Rojanatrakul, T. (2022). The development potential of the community in participant model to sustainable tourism community. Journal of Modern Learning Development, 7(8), 414-430.
Chuasathapanasiri, T. (2013, July 30). Transmedia storytelling: Cross-media storytelling. Bangkok Business Newspaper.
Community Development Office of Sri Songkhram District. (2021). Sri Songkhram leads the Nakhon Phanom Tourism Industry Council to test creative and cultural tourism programs at Sri Woen Chai Village following the D-Hope approach. Retrieved from https://district.cdd.go.th/sisongkhram/
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297-334.
Dabphet, S. (2018). Tourism components and communication channels of tourism image for prospective tourists: A case study of Phitsanulok Province. Journal of Community Development Research (Humanities and Social Sciences), 11(1), 79-98.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319-340.
Davis, F. D., Bagozzi, R. P., & Warshaw, P. R. (1989). User acceptance of computer technology: A comparison of two theoretical models.
Management Science, 35(8), 982-1003
Deeprasert, J., & Yimprasert, U. (2023). Modern marketing communication for sustainable tourism in Koh Lad E Tan community. Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Phanom University 13(1), 88-101.
Department of Tourism. (2017). Strategic plan for tourism destination development 2017-2021. Bangkok: Ministry of Tourism and Sports.
Jenkins, H. (2006). Convergence culture: Where old and new media collide. New York, NY: New York University Press.
Kasem, S., Suphon, N., Rakcharoen, S., & Suphanbanjong, C. (2023). Content marketing to convert prospects into customers. Payap University Journal, 33(2), 228-242.
Kim, J., & Tussyadiah, I. P. (2013). Social networking and social support in tourism experience: The moderating role of online self-presentation strategies. Journal of Travel & Tourism Marketing, 30(1-2), 78-92.
Kirkpatrick, D. L. (1994). Evaluating training programs: The four levels. San Francisco, CA: Berrett-Koehler Publishers.
Kotler, P., Kartajaya, H., & Setiawan, I. (2017). Marketing 4.0: Moving from traditional to digital. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.
Liu, P. L. (2020). COVID-19 information seeking on digital media and preventive behaviors: The mediation role of worry. Cyberpsychology, Behavior, and Social Networking, 23(10), 677-682.
MacCannell, D. (1973). Staged authenticity: Arrangements of social space in tourist settings. American Journal of Sociology, 79(3), 589-603.
Mathew, V., & Soliman, M. (2021). Does digital content marketing affect tourism consumer behavior? An extension of technology acceptance model. Journal of Consumer Behaviour, 20(1), 61-75.
Mayo, E. (1933). The human problems of an industrial civilization. New York, NY: Macmillan.
Molleda, J., & Jain, R. (2013). Identity, perceived authenticity, and reputation: A dynamic association in strategic communications. In C.E. Carroll (Ed.), The handbook of communication and corporate reputation (pp. 435-445). UK: Wiley & Sons, Inc.
Nongkhoo, A. (2020). The behavior and factor in using digital media for marketing that effect the tourists of cultural in Suan Dusit area. Research and Development Journal Suan Sunandha Rajabhat University, 12(2), 1-15.
Office of the Permanent Secretary for Tourism and Sports. (2020). Thailand tourism direction post COVID-19 crisis. In C. Pitanupong (Ed.), Tourism Economic Report, 1(4), 42-53.
Oliveira, E., Carvalho, D., Sacramento, E., Branco, A., Antunes, M. J., Pedro, L., ... Ramos, F. (2022). Promoting community-based networks through digital media. Observatorio (OBS*), 16(2), 1-18.
Pattarathorn, T., & Soisuwan, K. (2022). Creative tourism model based on cultural capital: Tai Dam case study Ban Na Pa Nard, Loei Province. Dhammathas Academic Journal, 22(3), 141-157.
Piboonrungroj, P., & Sangkakorn, K. (2013, May 25-28). Tourism logistics management: A case of cultural creative tourism in Thailand. Paper Presentation at the World Conference on Hospitality, Tourism and Event Research 2013, Bangkok, Thailand.
Pluempitichaikul, T. (2023). Behavior of using digital media perception of digital media affecting perceived influence of digital media of people in the Northeastern Region. Journal of Academic Research and Research, Northeastern University, 13(2), 269-283.
Raymond, C., & Richards, G. (2000). Creative tourism. ATLAS News, 23, 16-20.
Rawal, P. (2013). AIDA marketing communication model: Stimulating a purchase decision in the minds of the consumers through a linear progression of steps. IRC's International Journal of Multidisciplinary Research in Social & Management Sciences, 1(1), 37-44.
Richards, G. (2011). Creativity and tourism: The state of the art. Annals of Tourism Research, 38(4), 1225-1253.
Ruongaramsri, P. (2000). A theoretical framework to study ethnic identity. Paper presented at The 7th International Conference on Thai Studies.
Sirinyar, P., Busayanon, K., Khampaen, B., Phongsatha, P., Petapan, P., & Khamngoen, V. (2019). Community participation of local administrative organizations in community tourism management OTOP innovation:
A case study of Ban Na Tham, Mueang Yala District, Yala Province. Proceedings of National Academic Conference of Kasetsart University Bangsan, 17(1), 4412-4425.
Sugiyono. (2017). Metode penelitian dan pengembangan untuk bidang pendidikan, manajemen, sosial, teknik: Research and development (R&D). Bandung: Alfabeta.
Sukbunjong, C. (2016). Sustainable tourism development of Nonmatdang, Phatthalung Province (Master's thesis). Dhurakij Pundit University, Bangkok, Thailand.
Tourism Marketing Strategy Division. (2016). TAT Review Thailand Tourism in 2017 Thailand as a preferred destination. E-Journal of Applied, 4(4), 78-90.
Venkatesh, V., & Davis, F. D. (2000). A theoretical extension of the technology acceptance model: Four longitudinal field studies. Management Science, 46(2), 186-204.
Wang, J., & Xie, J. (2022). Exploring the factors influencing users' learning and sharing behavior on social media platforms. Library Hi Tech, (ahead-of-print).
Wongmonta, S. (2020). Creative tourism: Innovation in the movement of cultural tourism. Journal of Liberal Arts Rajamangala University of Technology Phra Nakhon, 1(1), 1-24.
World Tourism Organization. (2016). Tourism, a factor of sustainable development. Retrieved August 9, 2021, from http://ethics.unwto.org/
Yamane, T. (1967). Statistics: An introductory analysis (2nd ed.). New York: Harper & Row.
Yanpitak, P. (2023). Building brand value of online marketing business. Western University Research Journal of Humanities and Social Science, 9(1), 275-288.
Yindeejan, N., Kewakarama, P., & Briangjariwatthana, S. (2020). Development of community potential in sustainable tourism management: A case study of Chanthaburi community tourism network. Journal of Humanities and Social Sciences Nakhon Phanom University, 11(1), 257-258.
Zeithaml, V. (1988). Consumer perceptions of price, quality, and value: A means-end model and synthesis of evidence. Journal of Marketing, 52(3), 2-22.
