A Community Participation Ecotourism Management in a Royal Project Area: A Case Study of Ban Doi Sa-ngo, Chiang Saen District, Chiang Rai Province
Abstract
This research aims to study the resources and Potential for tourism in Doi Sokeo to develop an appropriate ecotourism management model for local people. The research found that
Travel Resources include: 1) Akha Museum 2) Doi Soke Royal Development Center 3) Doi Sako View Point 4) Watch the mountains clear gold, the legendary ancient ancient house at Khao Sara 5) Doi Chang Snake Doi Sokeo and 6) Accommodation in community "Lava"
The potential of tourism is that community residents have the most basic knowledge of ecotourism in terms of ecotourism. At most levels The average level of knowledge of ecotourism is 4.47. In the composition of ecotourism. All areas are the most and have an overview. At most levels The average was 4.39 The local ecotourism model is community development. Improving the landscape, including safety for tourists and cleanliness in the community.
References
______. (2546). รายงานสถิติจำนวนประชากรเมืองพัทยา 2546. เมืองพัทยา จังหวัดชลบุรี.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. (2538). รายงานการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมในการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ.
กรุงเทพมหานคร.
คมสัน วราฤทธิ์. (2544). ศักยภาพของชุมชนท้องถิ่นในการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณี
ศึกษา : ชุมชนลำน้ำว้า อำเภอแม่จริม จังหวัดน่าน. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
จงรักษ์ อินทยนต์. (2545). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการท่องเที่ยวบ้านโป่งร้อน
ตำบลใหม่พัฒนา อำเภอเกาะคา จังหวัดลำปาง. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ฉัตรชัย ด้วงจาด.(2545). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ กรณี
ศึกษา : ความคิดเห็นของชุมชนบางกอกน้อย จังหวัดนนทบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญาศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต สาขารัฐศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ธนวัฒน์ ขวัญบุญ. (2545). ศักยภาพของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ
กรณีศึกษา : บ้านร่องกล้า อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า จังหวัดพิษณุโลก. วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการวางแผนสิ่งแวดล้อมเพื่อพัฒนาชุมชนและชนบท บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
ธัชชนัญ จารุวัฒนพงษ์. (2545). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ
น้ำตกพรหมโลก ตำบลพรหมโลก อำเภอพรหมคีรี จังหวัดนครศรีธรรมราช.วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาพัฒนาชนบทศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล.
บุญธรรม กิจปรีดาบริสุทธิ์. (2540). เทคนิคการสร้างเครื่องมือรวบรวมข้อมูลสำหรับการวิจัย.
กรุงเทพมหานค. โรงพิมพ์ศรีอนันต์.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา.(2542). การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ. จุลสารการท่องเที่ยวปีที่ 18 เล่มที่ 1
(มกราคม-มีนาคม).
ยศ สันตสมบัติและคณะ. (2544). การท่องเที่ยวเชิงนิเวศ ความหลากหลายทางวัฒนธรรมและ
การจัดการทรัพยากรในจังหวัดแม่ฮ่องสอน. ศูนย์ศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพและภูมิปัญญาท้องถิ่น คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย. (2540). นโยบายการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ. เสนอต่อการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร.
______. (2541). “รายงานหลัก การศึกษาเพื่อกำหนดรูปแบบการท่องเที่ยวเชิงนิเวศทางทะเล.” เสนอต่อการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. กรุงเทพมหานคร.
e-ISSN: 
