Instructors’ and Learners’ Needs Towards English Explanatory Narrative Skills for Thai Classical Performances

Abstract

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการของผู้สอนและผู้เรียนมีต่อทักษะการบรรยายการแสดงนาฏศิลป์ไทยด้วยภาษาอังกฤษ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สอนและผู้เรียน จำนวน 80 คน สาขาวิชาศิลปะการแสดง คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา และสาขานาฏศิลป์ไทย คณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ตามลำดับ ในภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2566 คำนวณจากตารางกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสำรวจความต้องการทักษะการจัดทำบทบรรยายและทักษะการบรรยายการแสดงนาฏศิลป์ไทยเป็นภาษาอังกฤษของผู้สอนและผู้เรียนวิชานาฏศิลป์ไทย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และร้อยละ ผลการวิจัย พบว่า ผู้สอนมีประสบการณ์ในการบรรยายการแสดงนาฏศิลป์ไทยเป็นภาษาอังกฤษ ร้อยละ 30 และไม่มีประสบการณ์ ร้อยละ 70 นอกจากนี้ ผู้สอนมีทักษะการใช้ภาษาในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (x̄ = 2.78, S.D. = 0.49) ซึ่งผู้สอนมีทักษะการเขียนและเรียบเรียงเป็นภาษาไทยอยู่ในระดับสูง (x̄ = 3.60, S.D. = 0.81) มีทักษะการอ่านออกเสียงและบรรยายเป็นภาษาอังกฤษอยู่ในระดับปานกลาง (x̄ = 2.63, S.D. = 0.85) มีทักษะการแปลภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษอยู่ในระดับต่ำ (x̄ = 2.50, S.D. = 0.82) และมีทักษะการเขียนภาษาอังกฤษอยู่ในระดับต่ำ (x̄ = 2.37, S.D. = 0.81) ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม ทั้งผู้สอนและผู้เรียนมีความต้องการด้านทักษะการบรรยายภาษาอังกฤษสำหรับการแสดงนาฏศิลป์ไทยในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (x̄ = 3.46, S.D. = 1.17) ซึ่งประกอบด้วยความต้องการด้านทักษะการออกเสียงคำศัพท์เฉพาะทางนาฏศิลป์ไทยด้วยภาษาอังกฤษที่ถูกต้องอยู่ในระดับมาก (x̄ = 3.57, S.D. = 1.07) ความต้องการด้านทักษะการออกเสียงภาษาอังกฤษตามหลักการที่ถูกต้องอยู่ในระดับมาก (x̄ = 3.49, S.D. = 1.12) และความต้องการด้านทักษะการบรรยายการแสดงนาฏศิลป์ไทยด้วยภาษาอังกฤษที่ถูกต้องอยู่ในระดับปานกลาง (x̄ = 3.36, S.D. = 1.26) ตามลำดับ