ความต้องการของผู้สอนและผู้เรียนที่มีต่อทักษะการบรรยายการแสดงนาฏศิลป์ไทยด้วยภาษาอังกฤษ

บทคัดย่อ

การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความต้องการของผู้สอนและผู้เรียนที่ต่อทักษะการบรรยายการแสดงนาฏศิลป์ไทยด้วยภาษาอังกฤษ กลุ่มตัวอย่างงานวิจัย ได้แก่ ผู้สอนและผู้เรียน จำนวน 80 คน จากสาขาวิชาศิลปะการแสดง วิชาเอกนาฏศิลป์และการกำกับลีลา คณะดนตรีและการแสดง มหาวิทยาลัยบูรพา สาขานาฏศิลป์ศึกษา คณะศิลปศึกษา และสาขานาฏศิลป์ไทย คณะศิลปนาฏดุริยางค์ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ตามลำดับ ในภาคการศึกษาที่ 2 ปีการศึกษา 2566 คำนวณจากตารางกำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่าง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสำรวจความต้องการทักษะการจัดทำบทบรรยายและทักษะการบรรยายการแสดงนาฏศิลป์ไทยเป็นภาษาอังกฤษของผู้สอนและผู้เรียนวิชานาฏศิลป์ไทย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและค่าร้อยละ ผลการวิจัยพบว่า ผู้สอนวิชานาฏศิลป์ไทยมีทักษะการใช้ภาษาอังกฤษในภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง (= 2.78, S.D. = 0.49) ซึ่งผู้สอนมีทักษะการเขียนและเรียบเรียงเป็นภาษาไทยอยู่ในระดับสูง (= 3.60, S.D. = 0.81) มีทักษะการอ่านออกเสียงและบรรยายเป็นภาษาอังกฤษอยู่ในระดับปานกลาง (= 2.63, S.D. = 0.85) มีทักษะการแปลภาษาไทยเป็นภาษาอังกฤษอยู่ในระดับต่ำ (= 2.50, S.D. = 0.82) และมีทักษะการเขียนภาษาอังกฤษอยู่ในระดับต่ำ (= 2.37, S.D. = 0.81) ตามลำดับ นอกจากนี้ ทั้งผู้สอนและผู้เรียนมีความต้องการด้านทักษะการบรรยายภาษาอังกฤษสำหรับการแสดงนาฏศิลป์ไทยในภาพรวมอยู่ในระดับมาก (= 3.46, S.D. = 1.17) ซึ่งประกอบด้วยความต้องการด้านทักษะการออกเสียงคำศัพท์เฉพาะทางนาฏศิลป์ไทยด้วยภาษาอังกฤษที่ถูกต้องอยู่ในระดับมาก ( = 3.57, S.D. = 1.07) ความต้องการด้านทักษะการออกเสียงภาษาอังกฤษตามหลักการที่ถูกต้องอยู่ในระดับมาก (= 3.49, S.D. = 1.12) และความต้องการด้านทักษะการบรรยายการแสดงนาฏศิลป์ไทยด้วยภาษาอังกฤษที่ถูกต้องอยู่ในระดับปานกลาง (= 3.36, S.D. = 1.26) ตามลำดับ