A Model for Proactive Student Care and Support System Development via the “Bawon” (Home-Temple-School) Participatory Strategy in Phibunmangsahan School, Ubon Ratchathani Provincial Administrative Organization
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were: (1) to investigate the current conditions and operational problems of the student care and support system at Phibunmangsahan School; (2) to examine the developmental outcomes of the system; (3) to compare the results before and after the system implementation; and (4) to evaluate the impact of the system development on students’ desirable characteristics. Based on the guidelines of the Department of Mental Health and the Office of the Basic Education Commission (OBEC), the study focused on five core dimensions: individual student assessment, student screening, promotion and development, prevention and problem solving, and referral. The data were analyzed by gender, age, and professional position. The sample consisted of 63 participants, including school administrators, teachers, parents, and school committee members. The research instrument was a rating scale questionnaire. Data analysis involved frequency, percentage, mean, and standard deviation.
The results revealed the following:
- Prior to the development, the overall operation of the student care and support system was at a low level. Analysis of individual dimensions revealed that all areas were consistently rated at a low level. The three highest-ranking aspects by mean were student screening, individual student assessment, and prevention and problem solving, respectively, while referral received the lowest mean score.
- Following the implementation of the proactive developmental model, the overall effectiveness of the system reached a high level. All individual dimensions were likewise rated at a high level. The highest-ranking dimensions were individual student assessment, student screening, promotion and development, and prevention and problem solving, respectively, while referral remained the lowest-rated area.
- The comparative analysis demonstrated a significant improvement in the system’s operation. While the pre-development phase was characterized by low-level performance across all dimensions, the post-development results indicated a shift to a high level in every category. It can be concluded that there was a distinct and positive difference in the system’s performance following the development.
- Regarding students’ desirable characteristics, the overall assessment was at a high level. Among the 12 evaluated items, one reached the "highest" level, while the remaining 11 were at a "high" level. The top three attributes were: devotion to the monarchy; being a responsible citizen who adheres to the regulations of family, school, and society; and active engagement in school and community-service activities. Conversely, the characteristic with the lowest mean score was dedication and perseverance in academic pursuits and learning activities.
Article Details
References
กรดา มลิลา.(2564). การบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาชัยภูมิ เขต 1. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 8(2), 29-42.
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2552). คู่มือครูที่ปรึกษาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน. ยูเรนัสอิมเมจกรุ๊ป.
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. (2554). คู่มือบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนระดับมัธยมศึกษา สำหรับผู้บริหารโรงเรียน. ศูนย์สุขภาพจิต กรมสุขภาพจิต.
เกษมสุข อันตระโลก. (2557). การพัฒนาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนสว่างแดนดินสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 23. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
คุณากร บุญสาลี. (2562). การพัฒนารูปแบบการบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโดยบูรณาการจิตศึกษา โรงเรียนกุญชรศิรวิทย์. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
จันทร์ฉาย ไทยรัตน์. (2561). การบริหารและการจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนเพื่อเสริมสร้างคุณลักษณะที่ดีของนักเรียนโรงเรียนเชียงรายวิทยาคม อำเภอเมือง จังหวัดเชียงราย การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.
เฉลิมพงษ์ สุขสมพนารักษ์. (2561). การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนบ้านช่างหม้อ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
ณัฏฐวร ยิ้มสรวล. (2563). แนวทางการพัฒนาคุณลักษณะที่พึงประสงค์ด้านวินัยนักเรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 4. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
ณิษากรณ์ เหล่าเขตกิจ. (2560). แนวทางพัฒนาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนบ้านบึงหล่ม อำเภอคลองลาน จังหวัดกำแพงเพชร. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
ไทยรัฐ วงษ์ทอง. (2563). การศึกษาปัญหาและแนวทางการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 32. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
นาฏยาณี เทพนรินทร์. (2564). การพัฒนาการมีส่วนร่วมของครูในการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน โรงเรียนเขาพนมแบกศึกษา สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา สุราษฎร์ธานี ชุมพร. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
นูรมาน พิทักษ์สุขสันต์. (2564). การบริหารงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของผู้บริหารสถานศึกษาในอำเภอสายบุรี สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปัตตานี เขต 3. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา.
ปุญชรัศมิ์ พันธุวัฒน์. (2561). การพัฒนาโปรแกรมการคัดกรองนักเรียนของโรงเรียนพร้าววิทยาคม จังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่.
รัชพล เที่ยงดี. (2563). การบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 18. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
วรมน วีตะเสวีระ. (2557). กลยุทธ์การพัฒนาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.
วรวุฒิ บุตรศรรีภูมิ. (2563). สภาพและแนวทางการพัฒนาการดำเนินงานระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 30. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
สุธิดา พงษ์สวัสดิ์. (2561). การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนชะอำคุณหญิงเนืองบุรี. การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยศิลปากร.
อัจฉรา สอนโว. (2560). ประสิทธิผลการบริหารระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนตามหลักสังคหวัตถุ 4 ในสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 25. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
Biddle, S. J. H. (2009). Psychology of physical activity. In Determinants, well-being and interventions (2nd ed.). Routledge.
Cronbach, L. J. (1990). Essentials of psychology testing (5th ed.). Harper Collins.
Cheney, D. (2017). Transition of secondary student with emotional or behavioral disorders. http://digitallibrary.usc.edu/cdm/ref/collection/p15799coll/16id/77364
Gunderson, J. (2017). Family group conference: An innovative approach to truancy in schools. A case study.
Jackson, S. M. (2017). The effects of a cognitive – behavioral group counseling intervention that emphasizes self-management techniques on the classroom behavior and self-efficacy of middle school students.
