Lesson Learnt From Human Capital Development By The Project of “Sa Kaeo Happiness City” in Sa Kaeo Province

Main Article Content

Chatkasem Dasri

Abstract

The purpose of research are (1) to study the pattern of human development that is by the project of SA KAEO HAPPINESS MODEL and (2) to offer the way to develop human by the project of “Sa Kaeo Happiness Model” as a quantitative research for exploratory data by In-depth Interview from the key informants by snow ball sampling which has all the specific qualifications. The methods that use for collection is interview the analysis of quality informations by the content analysis to respond the purposes of research.


The result of the research found that the conduction of the Sa Kaeo Happiness Model. There is the obvious movement system including of 3 parts which are (1) Academic department (2) Civil society and (3) Local sector. Through a working group of 4 levels, including the provincial level, the district level, the sub-district level and the community level. In the good people category, there is the Sa Kaeo Provincial Cultural Office as the main driven unit which relies on the form of civilization power (houses, temples and government offices). In the district level, Ta Phraya district has raised the level of driving the good people with the activities of Thanon Saiboon Kuea-nhun Sangkhom. From the area of Thap Thai subdistrict to drive at the district level. The main goal is to raise funds from people in the district to form a fund “We love Ta Phraya”. And having an established house statute 4methods to be used as a guideline to drive clear and sustainable concrete. At the community level, there is a example: Ban Khlong Arang, Ban Kaeng Sub-district, Mueang Sa Kaeo District with the creation of the Khlong Arang House Statute in 2012 and the Constitution has been developed and upgraded to be the Ban Kaeng Sub district Health Statute in 2013.


For suggestions: (1) The Ministry of Interior especially the local government organization should be the main work unit because it is an agency in the area including having budget and personnel. (2) It should hold meetings to listen to opinions to exchange knowledge with stakeholders in all sectors. (3) Using a variety of media which can be considered as an important tool and not a high cost that can reach people everywhere. Such as community news distribution tower Local radio Local cable TV Social media Journal and various publications In creating an understanding of the province's concept of self-management to receive continuous stimulation.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
บทความวิจัย

References

มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. ฐานข้อมูลโครงการพัฒนาพื้นที่ราบเชิงเขาจังหวัด สระแก้ว-ปราจีนบุรี
ตามพระราชดำริ (ระยะที่ ๓). กรุงเทพมหานคร : สหมิตรพริ้นติ้งแอนด์พับลิซซิ่ง, ๒๕๕๘.
อาคม เติมพิทยาไพสิฐ และธานินทร์ ผะเอม. แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคม แห่งชาติ ฉบับที่ ๑-๑๑
(กันยายน ๒๕๕๒). เอกสารประกอบการอบรมหลักสูตรนักบริหารระดับสูง กระทรวง
อุตสาหกรรม รุ่นที่ ๑๐, กรุงเทพมหานคร : สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคม
แห่งชาติ, ๒๕๕๒.
สัมภาษณ์
ไชยนันท์ แสงทอง. วัฒนธรรมจังหวัดสระแก้ว, ๒๐ กันยายน ๒๕๖๑.
ณรงค์ ปุริสพันธ์. สาธารณสุขอำเภอตาพระยา, ๒๖ ตุลาคม ๒๕๖๑.
ทองสา ถาวรสาลี. กำนันตำบลหนองแวง อำเภอโคกสูง จังหวัดสระแก้ว, ๒๔ ตุลาคม ๒๕๖๑.
พัฒนา พรมเผ่า. ผู้ใหญ่บ้านบ้านคลองอาราง ตำบลบ้านแก้ง อำเภอเมืองสระแก้ว จ.สระแก้ว, ๘ กรกฎาคม
๒๕๖๑.
เว็บไซต์
กรมการศาสนา. ศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาวันอาทิตย์. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://www.dra.
go.th/th/Buddhist%๒๐Studies/index.html [๑๑ พฤศจิกายน ๒๕๖๑]
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.รายได้เฉลี่ยต่อหัวของประชากรจำแนก
ตามภาคและจังหวัด พ.ศ.๒๕๔๘ -๒๕๕๗. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : http://service.nso.
go.th /nso/web/statseries/statseries๑๕.html (๒๕๖๐). [๑๐ ตุลาคม ๒๕๖๑].