การพัฒนาทักษะด้านภาษาของเด็กปฐมวัยด้วยการเล่านิทานอ่านหนังสือให้เด็กฟัง อย่างสม่ำเสมอ กรณีศึกษา กลุ่มเด็กปฐมวัยในโครงการเล่านิทานอ่านหนังสือ ของสมาคมไทยสร้างสรรค์ จังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์การวิจัย (๑) เพื่อศึกษาทักษะทางภาษาของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการอ่านนิทานให้ฟัง(๒) เพื่อเปรียบเทียบทักษะทางภาษาของเด็กปฐมวัยที่มีปริมาณในการอ่านนิทานให้ฟังแตกต่างกัน ระเบียบวิธิวิจัย วิธีการศึกษาให้ระเบียบวิธีวิจัยแบบกึ่งทดลอง (Quasi-Experimental Reasearch) กลุ่มตัวอย่างได้แก่ กลุ่มเด็กปฐมวัยที่เข้าร่วมโครงการเล่านิทานอ่านหนังสือของสมาคมไทสร้างสรรค์ ในตำบลเมืองแก อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ ตำบลปงเตา ตำบลนาแก อำเภองาว จังหวัดลำปาง และ ตำบลหนองแวง อำเภอสมเด็จ จังหวัดกาฬสินธุ์ จำนวน๒๓๔ คน พบว่า เด็กปฐมวัยที่เข้า ร่วมโครงการพัฒนาเด็กด้วยเล่านิทานการอ่านให้ฟัง ร้อยละ ๖๕เข้าใจคำศัพท์ที่อยู่ในหนังสือนิทานโดยสามารถ เชื่อมโยงคำศัพท์ที่ได้ยินกับภาพในหนังสือนิทานได้ การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (One-Way ANOVA)  ผลการทดสอบความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ย F-test พบว่าเด็กปฐมวัยมีได้รับการอ่านนิทานให้ฟังในปริมาณที่แตกต่างกัน จะมีคะแนน เฉลี่ยทักษะทางภาษาที่แตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญ ที่ระดับ .๐๕ การอ่านนิทานให้ฟังจำนวนมากกว่า ๙๐๐ ครั้งขึ้นไป มีคะแนนเฉลี่ยมากที่สุด
ทั้ง ๓ ด้าน ได้แก่ ด้านความพร้อมในการอ่านมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ ๔.๖๕ คะแนน ด้านการใช้ภาษาเพื่อการสื่อสารมีคะแนน เฉลี่ยเท่ากับ ๔.๑๒ คะแนน และด้านความ คิดสร้างสรรค์และจินตนาการมีคะแนนเฉลี่ยเท่ากับ ๓.๘๑ คะแนน ข้อเสนอแนะ ๑.โรงเรียนประถมศึกษาควรจัดกิจกรรมพี่อ่านให้น้องฟัง ๒.ครอบครัวควรจะใช้เวลาในวันหยุดหรือหาเวลาว่างอ่านหนังสือให้เด็กฟังอย่างสม่ำเสมอ ๓.องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่รับผิดชอบ
ศูนย์เด็กปฐมวัยควรจะดำเนินโครงการเล่านิทานอ่านหนังสืออย่างต่อเนื่อง ๔. ควรจะมีการติดตามเด็กปฐมวัย
ในกลุ่มที่ได้รับการเล่านิทานอ่านหนังสือให้ฟังเป็นประจำว่าเกิดพัฒนาการในช่วงการเรียนในระดับประถมศึกษามากน้อยเพียงไร