การประดิษฐ์ตาลปัตรด้วยเทคนิคการฉลุลายจากไม้โมกมัน

Main Article Content

สุกัญญา จันทกุล
ภูมินทร์ บุตรยะรี
กฤษณพงศ์ บรรณการณ์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (๑) ศึกษาการประดิษฐ์ตาลปัตรด้วยเทคนิคการฉลุลายจากไม้โมกมัน และ (๒) ศึกษาความพึงพอใจของกลุ่มเป้าหมายที่มีต่อตาลปัตรจากไม้โมกมันด้วยเทคนิคการฉลุลาย เป็นการศึกษาเชิงปฏิบัติการและการสำรวจเชิงปริมาณ โดยกลุ่มตัวอย่างได้แก่
กลุ่มผู้เชี่ยวชาญจำนวน ๕ ท่าน และกลุ่มเป้าหมายที่มีความต้องการใช้ตาลปัตร ประกอบด้วยบุคคลทั่วไปและพระภิกษุ จำนวน ๕๐ คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ และแบบสำรวจความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่
ค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ย ผลการวิจัย พบว่า (๑) ผลการศึกษาการประดิษฐ์ตาลปัตรด้วยเทคนิคการฉลุลายจากไม้โมกมัน ผู้เชี่ยวชาญได้คัดเลือก ลายเครือเถาใบเทศ โดยกระบวนการประดิษฐ์ประกอบด้วยการทำหน้าตาลปัตร ด้ามตาลปัตร นมตาลปัตร ยอดตาลปัตร การประกอบชิ้นส่วน และการเคลือบเงา พร้อมทั้งมีการตกแต่งเพิ่มเติมด้วยแผ่นทองเหลืองที่ด้ามพัดและยอดพัดเพื่อเพิ่มมูลค่าของชิ้นงาน และ
(๒) ความพึงพอใจของกลุ่มเป้าหมายที่มีต่อตาลปัตรจากไม้โมกมันด้วยเทคนิคการฉลุลายในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีระดับความพึงพอใจ ๕ ด้าน เรียงลำดับจากมากไปน้อยได้ดังนี้ ๑) ด้านคุณค่า (ค่าเฉลี่ย ๔.๖๓) ๒) ด้านสถานที่จัดจำหน่าย (ค่าเฉลี่ย ๔.๕๔) ๓) ด้านประโยชน์ใช้สอย (ค่าเฉลี่ย ๔.๕๒) ๔) ด้านราคา (ค่าเฉลี่ย ๔.๔๒) และ ๕) ด้านการออกแบบ (ค่าเฉลี่ย ๔.๓๙)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันทกุล ส., บุตรยะรี ภ., และ บรรณการณ์ ก. “การประดิษฐ์ตาลปัตรด้วยเทคนิคการฉลุลายจากไม้โมกมัน”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 13, ฉบับที่ 2, เมษายน 2026, น. 68-81, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/289671.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรณ์ กรภัทร์ชัยกุล และลัดดาวัลย์ รักษ์ธรรม. “การขยายพันธุ์โมกมัน [Wrightia arborea (Dennst.)

Mabb.] ในหลอดทดลอง”. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. ปีที่ ๒๓ ฉบับที่ ๕ (ฉบับ

พิเศษ) (๒๕๕๘) : ๘๓๓-๘๔๕

ชนิสา นาคน้อย. “พระศรีอาริย์ถือตาลปัตร: ที่มาและรูปแบบ จากหลักฐานงานประติมากรรม

สมัยรัตนโกสินทร์”. วารสารไทยคดีศึกษา. ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๑ (๒๕๖๓) : ๓๖-๗๐

ชมจันทร์ ดาวเดือน. “ผลของการออกแบบผลิตภัณฑ์ของตกแต่งบ้านจากหัตถกรรมไม้แกะสลัก ตามคติ

ความเชื่อเกี่ยวกับความเป็นสิริมงคลของคนไทย”. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม.

ปีที่ ๖ ฉบับที่ ๒ (๒๕๖๑) : ๑๗๗-๑๘๘

พชรวีร์ ทองประยูร. “การบูรณาการไตรสิกขาและแนวคิดจิตสาธารณะเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม”.

วารสารมหาจุฬาวิชาการ. ปีที่ ๑๒ ฉบับที่ ๒ (๒๕๖๘) : ๑๘๕-๑๙๙

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ-

ราชวิทยาลัย สุมังคลวิลาสินี สีลักขันธวรรค. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ-

ราชวิทยาลัย, ๒๕๕๗.

สุชีรา ผ่องใส. “การศึกษาวิเคราะห์ตาลปัตรสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร”.

ปริญญานิพนธ์สาขาวิชาศิลปศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๕๐

อภิรมย์ สีดาคำ ประเสริฐ ปอนถิ่น และนพดณ ปัญญาวีรทัต. “การบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมโดยพระสงฆ์

บนพื้นที่สูงเพื่อการพัฒนาสังคมที่ยั่งยืนตามเป้าหมาย SDGs”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ.

ปีที่ ๑๒ ฉบับที่ ๒ (๒๕๖๘) : ๙๔-๑๐๙

Boonpracha, J. Arts and culture as creative learning of students through cultural product

design. Creativity Studies, Vol.15 No.2 (2022) : 364–375