การประดิษฐ์ตาลปัตรด้วยเทคนิคการฉลุลายจากไม้โมกมัน

Main Article Content

สุกัญญา จันทกุล
ภูมินทร์ บุตรยะรี
กฤษณพงศ์ บรรณการณ์

บทคัดย่อ

         การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (๑) ศึกษาการประดิษฐ์ตาลปัตรด้วยเทคนิคการฉลุลายจากไม้โมกมัน และ (๒) ศึกษาความพึงพอใจของกลุ่มเป้าหมายที่มีต่อตาลปัตรจากไม้โมกมันด้วยเทคนิคการฉลุลาย เป็นการศึกษาเชิงปฏิบัติการและการสำรวจเชิงปริมาณ โดยกลุ่มตัวอย่างได้แก่ กลุ่มผู้เชี่ยวชาญจำนวน ๕ ท่าน และกลุ่มเป้าหมายที่มีความต้องการใช้ตาลปัตร ประกอบด้วยบุคคลทั่วไปและพระภิกษุ จำนวน ๕๐ คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ และแบบสำรวจความพึงพอใจ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ย


         ผลการวิจัย พบว่า (๑) ผลการศึกษาการประดิษฐ์ตาลปัตรด้วยเทคนิคการฉลุลายจากไม้โมกมัน ผู้เชี่ยวชาญได้คัดเลือก ลายเครือเถาใบเทศ โดยกระบวนการประดิษฐ์ประกอบด้วยการทำหน้าตาลปัตร ด้ามตาลปัตร นมตาลปัตร ยอดตาลปัตร การประกอบชิ้นส่วน และการเคลือบเงา พร้อมทั้งมีการตกแต่งเพิ่มเติมด้วยแผ่นทองเหลืองที่ด้ามพัดและยอดพัดเพื่อเพิ่มมูลค่าของชิ้นงาน และ (๒) ความพึงพอใจของกลุ่มเป้าหมายที่มีต่อตาลปัตรจากไม้โมกมันด้วยเทคนิคการฉลุลายในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด โดยมีระดับความพึงพอใจ ๕ ด้าน เรียงลำดับจากมากไปน้อยได้ดังนี้ ๑) ด้านคุณค่า (ค่าเฉลี่ย ๔.๖๓) ๒) ด้านสถานที่จัดจำหน่าย (ค่าเฉลี่ย ๔.๕๔) ๓) ด้านประโยชน์ใช้สอย (ค่าเฉลี่ย ๔.๕๒) ๔) ด้านราคา (ค่าเฉลี่ย ๔.๔๒) และ ๕) ด้านการออกแบบ (ค่าเฉลี่ย ๔.๓๙)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จันทกุล สุกัญญา, และคณะ. “การประดิษฐ์ตาลปัตรด้วยเทคนิคการฉลุลายจากไม้โมกมัน”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 13, ฉบับที่ 2, เมษายน 2026, น. 68-81, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/289671.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรณ์ กรภัทร์ชัยกุล และลัดดาวัลย์ รักษ์ธรรม. “การขยายพันธุ์โมกมัน [Wrightia arborea (Dennst.)

Mabb.] ในหลอดทดลอง”. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. ปีที่ ๒๓ ฉบับที่ ๕ (ฉบับ

พิเศษ) (๒๕๕๘) : ๘๓๓-๘๔๕

ชนิสา นาคน้อย. “พระศรีอาริย์ถือตาลปัตร: ที่มาและรูปแบบ จากหลักฐานงานประติมากรรม

สมัยรัตนโกสินทร์”. วารสารไทยคดีศึกษา. ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๑ (๒๕๖๓) : ๓๖-๗๐

ชมจันทร์ ดาวเดือน. “ผลของการออกแบบผลิตภัณฑ์ของตกแต่งบ้านจากหัตถกรรมไม้แกะสลัก ตามคติ

ความเชื่อเกี่ยวกับความเป็นสิริมงคลของคนไทย”. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม.

ปีที่ ๖ ฉบับที่ ๒ (๒๕๖๑) : ๑๗๗-๑๘๘

พชรวีร์ ทองประยูร. “การบูรณาการไตรสิกขาและแนวคิดจิตสาธารณะเพื่อส่งเสริมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม”.

วารสารมหาจุฬาวิชาการ. ปีที่ ๑๒ ฉบับที่ ๒ (๒๕๖๘) : ๑๘๕-๑๙๙

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ-

ราชวิทยาลัย สุมังคลวิลาสินี สีลักขันธวรรค. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณ-

ราชวิทยาลัย, ๒๕๕๗.

สุชีรา ผ่องใส. “การศึกษาวิเคราะห์ตาลปัตรสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร”.

ปริญญานิพนธ์สาขาวิชาศิลปศึกษา. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๕๐

อภิรมย์ สีดาคำ ประเสริฐ ปอนถิ่น และนพดณ ปัญญาวีรทัต. “การบริหารจัดการสิ่งแวดล้อมโดยพระสงฆ์

บนพื้นที่สูงเพื่อการพัฒนาสังคมที่ยั่งยืนตามเป้าหมาย SDGs”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ.

ปีที่ ๑๒ ฉบับที่ ๒ (๒๕๖๘) : ๙๔-๑๐๙

Boonpracha, J. Arts and culture as creative learning of students through cultural product

design. Creativity Studies, Vol.15 No.2 (2022) : 364–375