Emotional Quotient, Responsibility and Prosocial Behavior of Junior High School Students at Vijitwittaya School, Watthana District in Bangkok
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to: 1) study the levels of emotional quotient,
responsibility and prosocial behavior of students, 2) compare prosocial behavior of
students by personal factors, 3) study the relationship between emotional quotient
and prosocial behavior of students and 4) study the relationship between responsibility
and prosocial behavior of students. The samples consisted of 143 of junior high school
students at Vijitwittaya school, Watthana district in Bangkok. Data were collected using
questionnaires, and statistical analysis included percentage, mean, standard deviation,
t-test, F-test, Least Significant Difference (LSD) and Pearson’s correlation coefficient.
The statistical significance were set at .05 and .01 level of confidence.
The results as follow: (1) emotional quotient, social responsibility and prosocial
behavior of students were at the relatively high level, whereas personal responsibility of
students were at the moderate level, (2) students who were different in gender and
education level had different prosocial behavior with statistical significance at .01 level,
whereas those with different participation in activities had different prosocial behavior
with statistical significance at .05 level, (3) emotional quotient was positively related with
prosocial behavior of students at .01 level of significance, and (4) responsibility was
positively related with prosocial behavior of students at .01 level of significance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กรมวิชาการ. การสังเคราะห์รูปแบบการพัฒนาศักยภาพของเด็กไทยด้านความรับผิดชอบและมีวินัยในตนเอง. กรุงเทพฯ: กรมศาสนา, ๒๕๔๒.
กรมสุขภาพจิต. คู่มือการดำเนินงานส่งเสริมความฉลาดทางอารมณ์เด็กและเยาวชน. สำนักพัฒนาสุขภาพจิต, ๒๕๕๕.
ธีรพัฒน์ วงศ์คุ้มสิน.“ความฉลาดทางสังคม และพฤติกรรมเอื้อสังคมของนิสิตคณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์”. วารสารสมาคมนักวิจัย. ปีที่ ๒๐ ฉบับที่ ๓ (กันยายน-ธันวาคม ๒๕๕๘).
ประณต เค้าฉิม. จิตวิทยาวัยรุ่น. กรุงเทพฯ: ภาควิชาจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๔๙.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๔๒. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๑๑๖ ตอนที่ ๗๔ ก, ๑๙ สิงหาคม ๒๕๔๒. หน้า ๑-๒๓.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๖๐-๒๕๗๙. พริกหวานกราฟฟิค, ๒๕๖๐.
สิรินทิพย์ สมคิด. “ปัจจัยที่ส่งผลต่อความรับผิดชอบในการเรียนของนักเรียนช่วงชั้นที่ ๔ โรงเรียนพรหมคีรีพิทยาคมจังหวัดนครศรีธรรมราช”. การศึกษามหาบัณฑิต, (บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๕๑).
Goleman, Daniel. Working with Emotional Intelligence. Bantam Books, 1998.
Eisenberg, Nancy, E. Cameron, and K. Tryon. Development and Maintenance of Prosocial Behavior: International Perspectives on Positive Morality. Plenum Press, 1984.
กนกวรรณ สุภาราญ. (๒๕๖๕). ห้องเรียนร่วมใจ...สร้างเด็กไทยหัวใจรับผิดชอบ. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.educathai.com/knowledge/articles/390 [๖ กรกฎาคม ๒๕๖๙]
