แนวทางการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนกลุ่มอำเภอแม่เปิน-กลุ่มชุมตาบง จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักพรหมวิหาร ๔ -
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ (๑) เพื่อศึกษาสภาพการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียน กลุ่มอำเภอแม่เปิน – กลุ่มชุมตาบง จังหวัดนครสวรรค์ และเพื่อ (๒) เสนอแนวทางการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียน กลุ่มอำเภอแม่เปิน – กลุ่มชุมตาบง จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักพรหมวิหาร ๔ การศึกษาวิจยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยใช้วิธีวิจัยเชิงปริมาณ เป็นการเก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้เครื่องมือแบบสอบถาม ใช้วิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เป็นการเก็บข้อมูล โดยการสัมภาษณ์กับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ โดยมีกลุ่มตัวอย่างคือ ผู้บริหารและครูโรงเรียนกลุ่มอำเภอแม่เปิน และกลุ่มอำเภอชุมตาบง จำนวน ๑๕๔ คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม ด้วยแบบสอบถามประมาณค่า ๕ ระดับ มีค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) อยู่ระหว่าง ๐.๘๐-๑.๐๐ ได้ค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ ๐.๙๔ สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ค่าร้อยละค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า (๑) สภาพการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียน กลุ่มอำเภอแม่เปิน – กลุ่มชุมตาบง จังหวัดนครสวรรค์ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( =๓.๘๖, S.D.=๐.๔๕) และพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสุงสุดคือ ด้านการดำเนินงานการดูแลช่วยเหลือนักเรียน ( =๔.๒๙, S.D.=๐.๔๐) รองลงมา คือ ด้านโครงสร้างการบริหารและบทบาทหน้าที่การดำเนินงานการดูแลช่วยเหลือนักเรีย ( =๔.๐๙, S.D.=๐.๓๓) ส่วนด้านที่มีค่าเฉลี่ยต่ำสุด คือ ด้านการส่งต่อ ( =๓.๒๓, S.D.=๐.๖๕) (๒) แนวทางการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียน กลุ่มอำเภอแม่เปิน – กลุ่มชุมตาบง จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักพรหมวิหาร ๔ ได้นำการบริหารจัดการระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียน ตามหลักพรหมวิหาร ๔ มาเป็นกรอบแนวทางในการบริหารการจัดการเรียนรู้ ใน ๕ ด้าน ได้แก่ ๑) ด้านยุทธศาสตร์การดูแลช่วยเหลือนักเรียน มี ๕ แนวทาง ประกอบด้วยด้านเมตตา มี ๑ ด้านกรุณามี ๒ แนวทาง ด้านมุทิตา มี ๑ แนวทาง และด้านอุเบกขามี ๑ แนวทาง ๒) ด้านโครงสร้างการบริหารและบทบาทหน้าที่การดำเนินงานการดูแลช่วยเหลือนักเรียน มี ๕ แนวทาง ประกอบด้วยด้านเมตตา มี ๒ แนวทาง ด้านกรุณา มี ๑ แนวทาง ด้านมุทิตามี ๑ แนวทาง และด้านอุเบกขา มี ๑ แนวทาง ๓) ด้านการดำเนินงานการดูแลช่วยเหลือนักเรียน มี ๖ แนวทาง ประกอบด้วยด้านเมตตา มี ๒ แนวทาง ด้านกรุณามี ๒ ด้านมุทิตา มี ๑ แนวทาง และด้านอุเบกขา มี ๑ แนวทาง ๔) ด้านการป้องกันและแก้ไขปัญหา มี ๕ แนวทาง ประกอบด้วยด้านเมตตา มี ๒ แนวทาง ด้านกรุณามี ๑ แนวทาง ด้านมุทิตา มี ๑ แนวทาง และด้านอุเบกขามี ๑ แนวทาง ๕) ด้านการส่งต่อ มี ๔ แนวทาง ประกอบด้วยด้านเมตตามี ๑ แนวทาง ด้านกรุณามี ๑ แนวทาง ด้านมุทิตา มี ๑ แนวทาง และด้านอุเบกขา มี ๑ แนวทาง
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ.๒๕๔๖ และแก้ไขเพิ่มเติม(ฉบับที่ ๒). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์, ๒๕๔๖.
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. “คู่มือครูที่ปรึกษาระบบการดูแลช่วยเหลือนักเรียน”. รายงานวิจัย. กรมสุขภาพจิต: กระทรวงสาธารณสุข, ๒๕๔๔.
ชุติมา ถาวรแก้ว. “การดำเนินงานตามระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนที่ส่งผลต่อคุณภาพชีวิต นักเรียนของสถานศึกษาในจังหวัดปทุมธานี สังกัดสานักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต ๔ (ปทุมธานี –สระบุรี)”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, ๒๕๕๙.
ธีรศักดิ์ อุ่นอารมย์เลิศ. “การพัฒนาระบบการบริหารงานการประกันคุณภาพการศึกษาของคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร”. รายงานการวิจัย. คณะศึกษาศาสตร์: มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๖.
บุศรินทร์ ประคำมินทร์. “การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียน อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม”. วารสารมหาวิทยาลัยนครพนม ปีที่ ๕ ฉบับที่ ๒ (พฤษภาคม -สิงหาคม ๒๕๕๘): ๑๑๑-๑๑๘.
ปรานี เตยอ่อน. “การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนวัดเจ็ดริ้ว สาครกิจโกศล”. งานค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๘
พรพัฒน์ ภักดิ์โพธิ์ และคณะ. “การศึกษาการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต ๓๑”. วารสารวิจัยและพัฒนาวไลยอลงกรณ์ในพระบรมราชูปถัมภ์. ปีที่ ๑๐ ฉบับที่ ๓ (กันยายน –ธันวาคม ๒๕๕๘): ๑๙๑-๑๙๖.
วราวุฒิ เหล่าจินดา. “สภาพการดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนสังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต ๓๒”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์, ๒๕๕๙.
สันติสุข สันติศาสนสุข. “องค์ความรู้ เรื่องระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน”. วารสารวิจัยรำไพพรรณี ปีที่ ๑๒ ฉบับที่ ๑ (มกราคม - มีนาคม ๒๕๒๒): ๘๗-๘๘.
สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. การจัดทำแผนพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ ฉบับที่ ๑๒. เอกสารสรุปย่อ องค์ความรู้. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, ๒๕๕๙.
อรุจิวัฒน์ วิระคำ. “การดำเนินงานระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต ๒” วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฎลำปาง, ๒๕๕๙.
“คำสั่งแต่งตั้งคณะกรรมการประจำศูนย์ประสานงาน พาน้องกลับมาเรียน”. หนังสือคำสั่งที่ สพฐ.๑๑๙/๒๕๖๕ ๒๑ เมษายน ๒๕๖๕): ๑.
Douglas Cheney. Transition of Secondary Student with Emotional or Behavioral Disoders. [Online]. source: www.ncbi.nlm,nih.gov/pmc/articles [22 October 2017].
กรองกาญจน์ เอกพิพัฒน์วงศ์. สถิติเพื่อการวิจัย. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา:http://krongkan1.blogspot.com/p/blog-page_6.html [๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๕].
มารยาท โยทองยศ. การกำหนดขนาดของกลุ่มตัวอย่างเพื่องานวิจัย. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://bit.ly/2VhbWSP [๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๔].
ฤทธิไกร ไชยงาม. มาตรวัดเจตคติแบบลิเคิร์ท (Likert rating scales). [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.gotoknow.org/posts/659229 [๓๑ พฤษภาคม ๒๕๖๕].
