ศึกษาวิธีการสอนภาษาอังกฤษแบบตอบสนองด้วยท่าทางและเล่าเรื่องที่มีต่อ ทักษะการฟัง การพูดและการเขียนภาษาอังกฤษของนิสิตคณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

บทคัดย่อ

การศึกษาวิจัยเรื่อง  ศึกษาวิธีการสอนภาษาอังกฤษแบบตอบสนองด้วยท่าทางและเล่าเรื่องที่มีต่อทักษะการฟัง การพูด และการเขียนภาษาอังกฤษของนิสิตคณะมนุษยศาสตร์  มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  เป็นการวิจัยกึ่งทดลองและเชิงคุณภาพ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความรู้ด้านการฟัง การพูดและการเขียนภาษาอังกฤษ และศึกษาเปรียบเทียบระหว่างก่อนและหลังการสอนภาษาอังกฤษแบบตอบสนองด้วยท่าทางและการเล่าเรื่อง  ระเบียบวิธีวิจัยและกลุ่มตัวอย่างได้แก่นิสิตคณะมนุษยศาสตร์ ชั้นปีที่ ๑-๔ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  จำนวน ๑๘๖ รูป/คน เก็บรวบรวมจากแบบสอบถามและสัมภาษณ์เชิงลึก  วิเคราะห์จากการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และเชิงอนุมานโดยใช้สถิติทดสอบ  t – test และ F-test  กำหนดความสำคัญไว้ในระดับ ๐.๐๕     

            ผลการวิจัยพบว่า การสอนภาษาอังกฤษแบบตอบสนองด้วยท่าทางและเล่าเรื่อง  ก่อนมีการสอนในชั้นเรียน นิสิตมีความรู้ด้านการฟัง  การพูดและการเขียนภาษาอังกฤษ โดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง และมีการสอนอีกครั้งหนึ่ง อยู่ในระดับ มาก เมื่อเปรียบเทียบโดยใช้สถิติ t-test มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญที่ ๐.๐๐ จากการสัมภาษณ์นิสิตให้ข้อมูลว่า การสอนดังกล่าวทำให้เข้าใจภาษาอังกฤษง่าย  จดจำคำศัพท์ได้แม่นยำมากขึ้น และมีโอกาสได้แสดงออกในการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อให้อาจารย์ให้ข้อเสนอแนะ