พระสงฆ์กับการสร้างสรรค์ศิลปะในสมัยพุทธกาล
Main Article Content
บทคัดย่อ
พระพุทธศาสนายกย่องศิลปะว่าเป็นอุดมมงคลของชีวิต การเรียนศิลปะของพระสงฆ์ เช่น ศิลปะการเย็บผ้าจีวร การปฏิสังขรณ์วัดวาอารามที่ชำรุด เป็นสิ่งจำเป็น การเรียนศิลปะเหล่านี้ไม่ถือว่าเป็นการเรียนติรัจฉานวิชา พระสงฆ์จึงต้องดูแลและปฏิสังขรณ์วัดวาอารามที่ชำรุด ผู้ที่ไม่ทำต้องอาบัติทุกกฎ พระสงฆ์จึงควรมีบทบาทในการสร้างสรรค์งานศิลปะทั้งด้านจิตรกรรม ประติมากรรม และสถาปัตยกรรม การสอนศิลปะการก่อสร้างที่เรียกว่า นวกรรมแก่คฤหัสถ์เป็นหน้าที่ อย่างหนึ่งของพระสงฆ์
Article Details
เอกสารอ้างอิง
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม ๑-๓๓. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๐.
มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกและอรรถกถาแปล ๙๑ เล่ม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๓๐
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุคส์พับลิเคชั่นส์, ๒๕๔๖.
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมศัพท์ศิลปกรรม อักษร ก-ฮ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. กรุงเทพมหานคร: ราชบัณฑิตยสถาน, ๒๕๕๐.
ศิลป พีระศรี, ศ. ประวัติศาสตร์ศิลปและแบบอย่างศิลปโดยสังเขป. แปลโดย เขียน ยิ้มศิริ. กรุงเทพมหานคร: กรุงสยามการพิมพ์, ๒๕๑๒.