ผู้หญิงขายไข่ใบละหมื่น : วิเคราะห์ตามแนวคิดเรื่อง ‘เหตุปัจจัย’ ในพุทธปรัชญา

บทคัดย่อ

     บทความนี้มีความประสงค์เพื่ออธิบายการกระทำของคนไทยในปัจจุบัน ผู้มีจิตเปราะบาง รักง่าย เชื่อง่าย หน่ายเร็ว ไม่รู้จักรอคอย และอื่นๆ อีกมาก กรณีหญิงขายไข่ตนเองเป็นสิ่งหนึ่งที่ไม่ควรทำ แต่เมื่อนำกรณีนี้ไปวิเคราะห์ตามแนวคิดเหตุปัจจัยในทัศนะพุทธปรัชญาแล้ว ช่วยให้มีความเข้าใจที่กระจ่างขึ้นว่า แท้ที่จริงแล้วการกระทำของหญิงคนนั้นเป็นไปตามอัธยาศัยของมนุษย์ ผู้ยังเป็นปุถุชนที่ยังเปียกชุ่มด้วยกิเลสตัณหาคือยังต้องการ พอใจ และประสงค์สิ่งต่างๆ ที่ต้องนำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เมื่อมีเหตุปัจจัยภายนอกรอบตัวคือคำพูดและข้อความของคนบางคนผู้ชักชวนเธอให้ขายไข่ ซึ่งสอดคล้องกับความประสงค์ ความต้องการ และความพึงพอใจที่มีอยู่ภายในใจของเธอ มีส่วนกระตุ้นและปลุกเร้าให้เธอต้องรีบตัดสินใจขายไข่ของตนในทันที ดังนั้น จึงเห็นได้ว่ากิเลสตัณหาที่นอนนิ่งอยู่ภายในใจของเธอต่างหาก ซึ่งเป็นรากเหง้า มูลเหตุ และสาเหตุ จนกลายเหตุปัจจัยที่คอยเกื้อหนุนและสนับสนุนให้เธอกระทำในสิ่งที่ไม่ควรทำ