บัณฑิตตามพุทธวิธี

Main Article Content

พระมหาสมบูรณ์ สุธมฺโม

บทคัดย่อ

     บัณฑิตในทางโลก หมายถึง ผู้ทรงความรู้ ผู้มีปัญญา นักปราชญ์ หรือผู้สำเร็จการศึกษา ๓ ขั้นคือ ปริญญาตรี ปริญญาโท ปริญญาเอก เรียกว่า บัณฑิต มหาบัณฑิต และดุษฎีบัณฑิต ส่วนบัณฑิตในมหาวิทยาลัยสงฆ์มีวัตถุประสงค์หลัก คือ ๑) เพื่อให้บัณฑิตมีความรอบรู้ เชี่ยวชาญในเรื่องพระพุทธประวัติ สามารถวิเคราะห์ วิพากษ์ และวิจัยวิชาการด้านพระพุทธศาสนาได้อย่างแตกฉาน ๒) เพื่อให้มีคุณธรรม จริยธรรม เป็นผู้นำสังคมทางด้านปัญญาและจิตใจ และ ๓) สามารถนำหลักพุทธธรรมไปประยุกต์ใช้เผยแผ่พระพุทธศาสนา เพื่อพัฒนาชีวิตและสังคม ในการศึกษาเพื่อรับปริญญาทางพระพุทธศาสนา เริ่มต้นจากการศึกษา เรียกว่า ไตรสิกขา หมายถึง ข้อที่จะต้องศึกษา ข้อปฏิบัติที่เป็นหลักสำหรับศึกษา คือ ฝึกหัดอบรมกาย วาจา จิตใจ และปัญญา ให้ยิ่งขึ้นไป จนบรรลุจุดหมายสูงสุด คือ พระนิพพาน


        พระพุทธศาสนาได้เน้นความสำคัญเกี่ยวกับหลักไตรสิกขาเป็นอย่างมาก เนื่องจากหลักปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนาทั้งหมดจัดรวมอยู่ในหลักไตรสิกขา เมื่อไตรสิกขาเป็นหลักคำสอนที่ครอบคลุมหลักปฏิบัติธรรมทั้งหมดในพระพุทธศาสนา จึงกล่าวได้ว่าพระพุทธศาสนานั้นเป็นหลักธรรมแห่งการศึกษา การรับปริญญาเป็นบัณฑิตตามพุทธวิธี จึงเป็นเรื่องการศึกษาพระพุทธศาสนา


 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุธมฺโม พ. “บัณฑิตตามพุทธวิธี”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 2, ฉบับที่ 1, สิงหาคม 2018, น. 1-17, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/141250.
ประเภทบทความ
บทความวิชาการ

เอกสารอ้างอิง

พุทธทาสภิกขุ. การศึกษาและการรับปริญญาในพระพุทธศาสนา. กรุงเทพมหานคร : หจก. ภาพพิมพ์, ๒๕๒๗.

พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช). พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสตร์ “คำวัด”. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพมหานคร : ธรรมสภาและสถาบันบันลือธรรม, ๒๕๕๑.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ ๙. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๓.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตโต). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. พิมพ์ครั้งที่ ๙.กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๓.

พระพรหมคุณาภรณ์. (ป.อ.ปยุตฺโต). พุทธธรรม (ฉบับขยายความ). พิมพ์ครั้งที่ ๑๒. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๑.

พระพรหมคุณาภรณ์. (ป.อ.ปยุตฺโต). สามไตร. พิมพ์ครั้งที่ ๓. กรุงเทพมหานคร : บริษัท พิมพ์สวย จำกัด, ๒๕๕๐.

พระพรหมคุณาภรณ์. (ป.อ.ปยุตฺโต). หลักสูตรอารยชน. กรุงเทพมหานคร : เจริญดีมั่นคงการพิมพ์, ๒๕๕๖.

พระมหาสมจินต์ สมฺมาปญฺโญ ผศ.ดร. (วันจันทร์). “ทัศนะเกี่ยวกับการศึกษาของพระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต) : วิเคราะห์จากหนังสือ “ทางสายกลางของการศึกษาไทย”. บทความวิชาการ มจร., ๒๕๔๖.

พระมหาสมปอง มุทิโต. คัมภีร์อภิธานวรรณนา. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ประยูรวงศ์พริ้นติ้ง จำกัด, ๒๕๔๗.

มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๑๒, ๒๐, ๒๕. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.

ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔. พิมพ์ครั้งที่ ๒. กรุงเทพมหานคร : บริษัท นานมีบุคส์พับลิเคชั่นส์ จำกัด, ๒๕๕๖.

[ออนไลน์], แหล่งที่มา : http://www.mcu.ac.th/ [๑๐ มีนาคม ๒๕๕๘].