หลักการเสียงข้างมากที่เคารพสิทธิของเสียงข้างน้อยในพุทธศาสนาเถรวาท
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์ ๓ ประการ คือ (๑) เพื่อศึกษาหลักการเสียงข้างมากในพุทธศาสนาเถรวาท (๒) เพื่อศึกษาหลักการปกป้องสิทธิของเสียงข้างน้อยในพุทธศาสนาเถรวาท และ (๓) เพื่อศึกษาหลักการเสียงข้างมากที่เคารพสิทธิของเสียงข้างน้อยในพุทธศาสนาเถรวาท โดยใช้วิธีวิจัยเชิงเอกสาร อาศัยข้อมูลจากพระไตรปิฎกและงานวิชาการที่เกี่ยวข้อง ผลการวิจัยพบว่า ในพุทธศาสนาเถรวาท มีแนวคิดเรื่องหลักการเสียงข้างมากสำหรับใช้ตัดสินประเด็นสาธารณะอยู่จริง แต่ไม่มีแนวคิดเรื่องหลักการปกป้องสิทธิของเสียงข้างน้อยแต่อย่างใด อันนำไปสู่ข้อสรุปว่า ไม่มีหลักการเสียงข้างมากที่เคารพสิทธิของเสียงข้างน้อยในพุทธศาสนาเถรวาท
Article Details
เอกสารอ้างอิง
เชาวนะ ไตรมาศ. "ศาลรัฐธรรมนูญกับการพัฒนาประชาธิปไตยในระบบนิติรัฐ". ใน สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ. รวมบทความทางวิชาการของสำนักงานศาลรัฐธรรมนูญชุดที่ ๓ ศาลรัฐธรรมนูญกับการพัฒนาประชาธิปไตยในระบบนิติรัฐ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานศาลรัฐธรรมนูญ, ๒๕๔๗.
นรี ภวกานตานันท์. “การเมืองการปกครองในแนวพุทธศาสนา ศึกษาจากนักคิด และพระไตรปิฎก”. วิทยานิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๓๘.
บรรจบ บรรณรุจิ. “ธรรมราชา – พระธรรมราชา : รากฐานของประชาธิปไตยที่คนไทยน่าจะพึงประสงค์”. ใน เอกสารประกอบการประชุมวิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ ๑๕ ประจำปี ๒๕๕๖ “ธรรมราชา”. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า, ๒๕๕๖.
ปรีชา ช้างขวัญยืน, ศาสตราจารย์กิตติคุณ. “ธรรมราชากับคุณธรรมของผู้ปกครองในระบอบประชาธิปไตย”. ใน เอกสารประกอบการประชุมวิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ ๑๕ ประจำปี ๒๕๕๖ “ธรรมราชา”. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า, ๒๕๕๖.
พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต). การสร้างสรรค์ประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๖.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตโต). นิติศาสตร์แนวพุทธ. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สหธรรมิก จำกัด, ๒๕๓๙.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). กระบวนการเรียนรู้เพื่อพัฒนาคนไปสู่ประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๓.
พระมหาธรรมรัต อริยธมฺโม (ยศขุน). “การศึกษาเชิงวิเคราะห์หลักรัฐศาสตร์ที่มีในพระไตรปิฎก”. วิทยานิพนธ์ศาสนศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๔๒.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี. “ธรรมปิยมหาราชา : พระราชาผู้เป็นที่รักยิ่งโดยธรรม”. มติชนสุดสัปดาห์. ปีที่ ๒๖ ฉบับที่ ๑๓๔๙: ๒๓-๒๙ มิถุนายน ๒๕๔๙.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส, รศ.ดร. “ธรรมราชา” ใน เอกสารประกอบการประชุมวิชาการสถาบันพระปกเกล้า ครั้งที่ ๑๕ ประจำปี ๒๕๕๖ “ธรรมราชา”. กรุงเทพมหานคร: สถาบันพระปกเกล้า, ๒๕๕๖.
ไพรัช พื้นชมพู, ดร. “หลักรัฐศาสตร์ที่ปรากฏในพระไตรปิฎก : ประชาธิปไตย”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. ปีที่ ๔ ฉบับที่ ๑ มกราคม – มิถุนายน ๒๕๖๐.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. เล่ม ๑, ๓, ๔, ๕, ๖, ๗, ๑๐, ๑๑, ๒๐, ๒๔. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.
มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา. นามานุกรมพระมหากษัตริย์ไทย. กรุงเทพมหานคร: มูลนิธิสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา, ๒๕๕๔.
สุขุม นวลสกุล. “หลักประชาธิปไตย”. ใน วิศิษฐ์ ทวีเศรษฐ และ สุขุม นวลสกุล. การเมืองและการปกครองไทย. กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยรามคำแหง, ๒๕๔๓.
สุรพล ไตรเวทย์. พระมหากษัตริย์ รัฐธรรมนูญ และประชาธิปไตย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิญญูชน, ๒๕๔๙.
McGann, Anthony. The Logic of Democracy: Reconciling Equality, Deliberation, and Minority Protection. Michigan: The University of Michigan Press, 2006.
Schermers, Henry G.; Blokker, Niels M. International Institutional Law: Unity within Diversity. Leiden, Netherland: Martinus Nijhoff, 2011.
เว็บไซต์
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. บทบาทพระสงฆ์กับการพัฒนาพลเมืองของรัฐตามระบอบประชาธิปไตย. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.mcu.ac.th/site/articlecontent_desc.php?article_id=2075&articlegroup_id=336 [๒๑ กันยายน ๒๕๖๐].
