คุณค่าทางจริยธรรมของเทพที่มีผลต่อการพัฒนาชีวิต
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ศึกษาสถานะและบทบาทของเทพในธรรมชาติและพระพุทธ-ศาสนาและศึกษาคุณค่าจริยธรรมของเทพที่มีผลต่อการพัฒนาชีวิต เป็นวิธีค้นคว้าเชิงเอกสาร ใช้พระไตรปิฎกเป็นเอกสารชั้นปฐมภูมิ
ผลการวิจัยพบว่า เทพมี ๓ จำพวก คือ อุบัติเทพ สมมติเทพ และวิสุทธิเทพ เทพจำพวก อุบัติเทพมีสถานะความมีอยู่ตามภพ/ภูมิ ตามอายุ ตามการเกิด/ตาย ตามภพ/ภูมิ ตามชีวิต/กำเนิด ตามอาหาร ตามความสัมพันธ์กับมนุษย์ เทพจัดกลุ่มเป็น ๓ กลุ่ม คือกลุ่มที่มีบทบาทต่อธรรมชาติและพระพุทธศาสนา กลุ่มที่มีบทบาทของเทพในสวรรค์และกลุ่มที่มีจริยธรรมต่อต่อพระพุทธศาสนาและธรรมชาติ เทพมีอาณาจักรสถิตคือเทวโลก เป็นชาวสวรรค์ เทพในชั้นจตุมหาราช มีบทบาทต่อธรรมชาติ เช่น ป่า น้ำ อากาศ เป็นต้น เทพมีส่วนสำคัญในพระพุทธศาสนา พระพุทธเจ้าถือเป็นพุทธกิจหนึ่งใน ๕ คือ เวลาเที่ยงคืนจะทำหน้าที่แก้ปัญหาให้แก่เทพ เทพมีส่วนสำคัญให้เกิดมงคลสูตร
ธรรมให้เกิดเป็นเทพที่สำคัญ คือ (๑) บุญกิริยาวัตถุ ๓ (๒) บุญกิริยาวัตถุ ๑๐ (๓) สัมปทา ๕
(๔) เทวธรรม ๒ (๕) วัตรบท ๗
เทพจะสร้างคุณค่าทางจริยธรรมแก่สังคม เพราะจริยธรรมของเทพ เป็นจริยธรรมที่มีผลต่อการพัฒนาชีวิตทางกาย-ใจ เอื้ออาทรต่อกัน เกิดสันติภาพต่อสังคมและธรรมชาติ มีคุณค่าต่อความรู้ ต่อการเป็นแหล่งจริยธรรม ต่อการเจริญอนุสติ ต่อการเป็นมิตรกับป่า ต่อการสะเดาะเคราะห์ ต่อการบนบาน ต่อความสุข คุณค่าเหล่านี้เป็นประโยชน์เกื้อกูลอย่างยิ่งแก่ผู้ปฏิบัติ เพราะเป็นหลักที่ช่วยเสริมสร้างกำลังใจ ให้ความหวัง ทำให้ผู้ปฏิบัติตามได้ดำเนินชีวิตอยู่ด้วยความไม่ประมาท มีสุคติเป็นที่ไปในเบื้องหน้า เกิดในสวรรค์ พ้นทุกข์ในที่สุด
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ิธิ เอียวศรีวงศ์. พระพุทธศาสนาในความเปลี่ยนแปลงของสังคมไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีมทอง ๒๕๔๓.
พระครูสิริรัตนานุวัตร. เรื่องนามว่าอินเดีย..., รวมบทความ. พิษณุโลก: โรงพิมพ์โฟกัสมาสเตอร์ปริ้นต์, ๒๕๓๔.
พระครูสิริรัตนานุวัตร. “คุณค่าทางจริยธรรมในประเพณีสงกรานต์”. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๕.
พระครูสิริรัตนานุวัตร. “การบนบาน บวงสรวง : แนวคิด หลักการและอิทธิพลต่อสังคมไทย”. รายงานการวิจัย. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๕.
พระครูสิริรัตนานุวัตร. “พระพุทธศาสนากับศิลปะนะวัตกรรม”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. ปีที่ ๑ ฉบับที่ ๑ (มกราคม–มิถุนายน ๒๕๕๗).
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). พุทธธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๓.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). พุทธวิธีในการสอน. พิมพ์ครั้งที่ ๖. กรุงเทพมหานคร: บริษัท โอเอ็นจีการพิมพ์จำกัด, ๒๕๔๒.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). คนไทยหลงทางหรืออย่างไร. กรุงเทพมฟานคร: สำนักพิมพ์ มูลนิธิพุทธธรรม, ๒๕๓๘.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). ปรากฏการณ์จตุคามรามเทพ ๒๕๕๐ เมื่อเทพมาเยือนเมืองคอน. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์กรุงเทพ, ๒๕๕๐.
พระมหาทวี ฐานวโร. พุทธวิธีเทศนาแบบต่าง ๆ. พิษณุโลก:โฟกัสมาสเตอร์ปริ้นต์, ๒๕๔๙.
พระราชวรมุนี, (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). อนุทินธรรมะ : ธรรมสำหรับ ๓๖๕ วัน. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มูลนิธิพุทธธรรม, ๒๕๓๙.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.
สมคิด สวยล้ำ,พันตรี. “การศึกษาวิเคราะห์หลักธรรมจากการตอบปัญหาเทพของพระพุทธเจ้า”. ปริญญานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๓.
สุชีพ ปุญญานุภาพ. พระไตรปิฎกฉบับสำหรับประชาชน. พิมพ์ครั้งที่ ๑๔. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๓๕.
Tich Nhat Hanh. Look Deep and Smile; Buddhism and Ecology. Edited by M. Batchelor, Delhi: Motilal Paranasidas, 1994.
Phramaha Sirivat, Wongsa. The Concept of Devas as Depicted in Suttantapitaka. Ph.D. Dissertation, Pune, India: University of Pune, 2006.
Leopold Aldo. A Sand County Alamanac. New York: Oxford University Press, 1966.