การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมในการพัฒนารูปแบบ การสืบสานประเพณีแซนโฎนตาเพื่อส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภูมิปัญญาและคุณค่าของประเพณีแซนโฎนตา ศึกษาปัจจัยเงื่อนไขในการสืบสานประเพณี  การพัฒนารูปแบบ  การประเมินและปรับปรุงรูปแบบการสืบสานประเพณีแซนโฎนตาเพื่อส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน โดยใช้วิธีการวิจัยแบบ การวิจัยและพัฒนากับการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม  ผลการวิจัย  พบว่า  คุณค่าและภูมิปัญญาของประเพณีแซนโฎนตา มาจากการแสดงออกเชิงนามธรรม ประกอบด้วย แนวคิดและความสำคัญของประเพณี  เชิงรูปธรรม ประกอบด้วย พิธีกรรมและเครื่องเซ่นไหว้ ดังนี้ พิธีกรรมที่บ้าน พิธีกรรมที่วัด และพิธีกรรมส่งวิญญาณ ซึ่งเป็นการแสดงออกถึงคุณค่าด้านจิตใจ  ด้านความกตัญญู  ด้านความสามัคคี และ ด้านการเสียสละ ปัจจัยสู่ความสำเร็จ คือ ๑) ผู้นำชุมชนและประชาชนในพื้นที่ ๒) ผู้นำทางศาสนา ๓) ผู้นำส่วนท้องถิ่น ๔) ผู้บริหารสถานศึกษา ๕) เด็กและเยาวชน และเงื่อนไขสู่ความสำเร็จ ดังนี้ ๑) เงื่อนไขด้านความรู้ ๒) เงื่อนไขด้านภาวะผู้นำ ๓) เงื่อนไขด้านการเสริมสร้างปราชญ์ท้องถิ่น  ๔) เงื่อนไขด้านความร่วมมือจากหน่วยงาน และ ๕) เงื่อนไขด้านการเผยแพร่แลกเปลี่ยน การพัฒนารูปแบบการสืบสานประเพณีแซนโฎนตาเพื่อส่งเสริมความเข้มแข็งของชุมชน ที่พัฒนาคือ CI-HTSO₃ Model ซึ่งมีกิจกรรมสืบสานประเพณีแซนโฎนตา ดังนี้ ๑) แนวคิดของประเพณี (C)  ๒) ความสำคัญของประเพณี (I) ๓) พิธีกรรมที่บ้าน (H) ๔) เครื่องเซ่นไหว้ที่บ้าน (O₁)  ๕) พิธีกรรมที่วัด (T) ๖) เครื่องเซ่นไหว้ที่วัด (O₂) ๗) พิธีกรรมส่งวิญญาณ(S)  และ ๘) เครื่องเซ่นไหว้ส่งวิญญาณ (O₃) ส่วนผลการประเมินรูปแบบในภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด