คิดและเขียนอย่างไรให้มีเหตุผลเชิงปรัชญา?
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายคำว่า การวิเคราะห์ ภายใต้ข้อความว่า การใช้เหตุผลและให้เหตุผล แล้วสรุปเนื้อหาจากการวิเคราะห์ด้วยการสังเคราะห์ การใช้เหตุผล หมายถึงการอ้างอิงแนวคิด ทฤษฎีหรือหลักการ เพื่อความสมเหตุสมผลในการวิพากษ์วิจารณ์งานเขียนทั้งหลาย หรือการวิพากย์วิจารณ์อย่างมีเหตุผล การให้เหตุผล หมายถึงการโต้เถียง มีข้อโต้แย้ง หรือมีข้อพิสูจน์ด้วยการอ้างอิงเอกสารทั้งที่เป็นหนังสือ ตำรา และงานวิจัยต่างๆ เพื่อสนับสนุนประเด็นทั้งที่เห็นด้วยและไม่เห็น ด้วย แล้วสรุปลงด้วยการสังเคราะห์ซึ่งหมายถึงการถักทอ การหลอมรวม การรวบรวมและเรียบเรียงให้เป็นเนื้อเดียวกัน ด้วยสำนวนและภาษาของผู้เขียนหรือผู้วิจัย และบทความนี้ได้วิเคราะห์เรื่องอัตตา (ตัวตน) ในพุทธศาสนสุภาษิตและปรัชญาอนัตตาเป็นกรณีศึกษา เมื่อศึกษาแล้วทำให้ได้คำตอบว่า การสอนอัตตาในพุทธสุภาษิตและปรัชญาอนัตตามีวิธีการที่คล้ายกัน คือ เริ่มสอนจากคำว่า มี ไปสู่คำว่า ไม่มี หรือจาก สิ่งมี ไปสู่ สิ่งไม่มี โดยแนะนำให้ศึกษาคำว่า มีหรือสิ่งมีก่อน เพราะคำว่า ไม่มีหรือสิ่งไม่มีก็มีความหมายตรงกันข้ามกับคำว่า มีหรือสิ่งมี
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมศิลปากร. ปัญหาพระยามิลินท์. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เจริญธรรม, ๒๔๘๓.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. ลายแทงนักคิด. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ซักเซสมีเดีย จำกัด, ๒๕๔๖.
กรมศิลปากร. การคิดเชิงสังเคราะห์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ซักเซสมีเดีย จำกัด, ๒๕๔๖.
เจษฎา ทองรุ่งโรจน์. พจนานุกรมอังกฤษ-ไทยปรัชญา. กรุงเทพมหานคร: โสภณการพิมพ์, ๒๕๕๗.
กรมศิลปากร. พจนานุกรมปรัชญาอังกฤษ-ไทย. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ออฟเซ็ท เพรส จำกัด, ๒๕๔๗.
ปกรณ์ สิงห์สุริยา. “ความจริงของเรื่องเล่าทางศาสนา”. วิทยานิพนธ์ปริญญาอักษรศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๐.
พระมหานิยม อุตฺตโม. หลักบาลีไวยากรณ์. ขอนแก่น: โรงพิมพ์คลังนานาธรรม, ๒๕๓๗.
พุทธทาสภิกขุ. พระพุทธเจ้าสอนอะไร. กรุงเทพมหานคร: สถาบันธรรมสภา, ม.ป.ป..
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๔๐.
พระมหาเทียบ สิริญาโณ. การใช้ภาษาบาลี. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๔.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.
มหามกุฏราชวิทยาลัย.ธัมมปทัฏฐกถาธรรมบท ภาค ๘. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๕๑.
มิลินทปัญหา. กรุงเทพมหานคร : โสภณการพิมพ์, ๒๕๔๙.
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมศัพท์ปรัชญา อังกฤษ-ไทย. กรุงเทพมหานคร : ศักดิโสภาการพิมพ์, ๒๕๔๘.
สมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส. พุทธศาสนสุภาษิต ฉบับรวมเล่ม. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๔๖.
สมภาร พรมทา. คิดอย่างไรให้มีเหตุผล. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ศยาม, ๒๕๕๑.
โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์. “ขอบฟ้าแห่งปรัชญา ความรู้ ปรัชญา และสังคมไทย”. รายงานการวิจัย. ภาควิชาปรัชญา: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๔๑.
โสรัจจ์ หงศ์ลดารมภ์. ปรัชญาภาษา. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๘.
โสวิทย์ บำรุงภักดิ์. ตรรกศาสตร์เบื้องต้น. ขอนแก่น โรงพิมพ์คลังนานาวิทยา, ๒๕๔๖.