ศึกษาการปฏิบัติตนตามหลักศีล ๕ ไปใช้ในชีวิตประจำวันของนักเรียน โรงเรียนวิถีพุทธ ในจังหวัดสุรินทร์

บทคัดย่อ

การวิจัยพรรณนาแบบการศึกษาเชิงวิเคราะห์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปฏิบัติตามหลักศีลห้า และปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติของนักเรียนโรงเรียนวิถีพุทธ สำหรับใช้เป็นแนวทางปรับปรุง แก้ไขการเรียนการสอน ปลูกฝังศีลธรรม คุณธรรม จริยธรรมให้นักเรียนมีนิสัยและพฤติกรรมที่พึงประสงค์ของสังคมต่อไป กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่หก ๓๓๐ คน และชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม ๓๙๗ คน ซึ่งสุ่มแบบแบ่งชั้นกระจายเป็นสัดส่วนกันจากโรงเรียนวิถีพุทธในจังหวัดสุรินทร์ ข้อมูลเก็บด้วยการส่งแบบสอบถามให้ตอบในห้องเรียน และวิเคราะห์ด้วยร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์เพียร์สัน t-test และการวิเคราะห์ความแปรปรวน ผลการวิจัยพบว่า

           สภาพบิดามารดาของนักเรียน ส่วนมากยังอยู่ด้วยกัน (๗๒.๔ %) ยังมีชีวิตทั้งสองคน (๙๓.๒ %) พักอยู่กับบิดามารดา (๗๙.๑ %) ส่วนมากมีอาชีพรับจ้างและเกษตรกรรม (๗๗.๘ %) เป็นเกษตรกรทั้งบิดามารดา ร้อยละ ๓๔.๙ นักเรียนมีคะแนนความรู้เฉลี่ยร้อยละ ๘๑.๒ มีความรู้ศีลข้อหนึ่งมากสุด รองลงมาศีลข้อห้า ข้อสาม ข้อสอง และข้อสี่ร้อยละ ๘๔.๒, ๘๒.๐, ๘๑.๗, ๘๐.๐ และ ๗๗.๐ ตามลำดับ เข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนาร้อยละ ๔๒.๔ เป็นไปที่วัด ๔๓.๔ ที่บ้านและที่อื่น ๓๙.๓ มีการปฏิบัติตามหลักศีลห้ารวมเฉลี่ยร้อยละ ๗๖.๕ ปฏิบัติตามศีลข้อห้ามากสุด รองลงมาศีลข้อหนึ่ง ข้อสาม ข้อสอง และข้อสี่ ร้อยละ ๘๗.๕, ๗๙.๑, ๗๘.๕, ๖๘.๗ และร้อยละ ๖๖.๔ ตามลำดับ ชั้นปี เพศ อายุ อาชีพบิดามารดา ความรู้ และการเข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนาเป็นปัจจัยที่มีผลต่อการปฏิบัติตามหลักศีลห้าของนักเรียน โรงเรียนวิถีพุทธ ในจังหวัดสุรินทร์ จึงควรจัดให้นักเรียนเข้าร่วมกิจกรรมทางศาสนาให้เพิ่มมากขึ้น ทั้งมากในจำนวนกิจกรรมและมากในจำนวนนักเรียน