สันติวัฒนธรรมเชิงพุทธของกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่ (รัฐฉาน) ในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง สันติวัฒนธรรมเชิงพุทธของกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่ (รัฐฉาน)  ในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข โดยมีวัตถุประสงค์ของการวิจัยได้แก่ ๑) เพื่อศึกษาบริบท ประวัติศาสตร์ ทรัพยากร และวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่ (รัฐฉาน)  ๒) เพื่อศึกษาแนวคิดและทฤษฎีสันติวัฒนธรรมและหลักพุทธสันติวิธีที่ส่งเสริมการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข ๓) เพื่อศึกษากระบวนทัศน์ สันติวัฒนธรรมเชิงพุทธของกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่ (รัฐฉาน) ในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุข เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) โดยเป็นการวิจัยเชิงเอกสาร และการสัมภาษณ์เชิงลึก (Dept - interview ) จากผู้ให้ข้อมูลหลัก (Key Informants) ๒๕ รูป/คน และการสนทนากลุ่ม (Focus Group Discussion) ผู้เชี่ยวชาญ ๙ ท่าน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์เนื้อหา (Content analysis) นำเสนอข้อมูลด้วยวิธีการพรรณนา นำมาสังเคราะห์เชิงระบบ (Systematic synthesis) เพื่อหาประเด็นร่วมหรือประเด็นหลักและอธิบายเนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า กลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่ (รัฐฉาน) มีวิถีชีวิตประเพณีและวัฒนธรรมคล้ายคลึงกับชาวล้านนาไทย ของประเทศไทย ศรัทธาและเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา มีอัตลักษณ์ วัฒนธรรม ภาษาพูด และพยัญชนะเป็นของตนเอง ตกอยู่ภายใต้กระแสถูกกลืนทางวัฒนธรรม ผู้นำชาติพันธุ์ไทใหญ่ได้สร้าง “กลยุทธ์” “ตำนาน” ผ่านองค์กรท้องถิ่น ด้วยวิธีการฟื้นฟู มหรสพแห่งความสุข “เพลงจ๊าดไต” เพื่อปลูกจิตสำนึก รักถิ่นฐาน เจ้าเสือข่านฟ้า” ในฐานะวีรบุรุษผู้กล้า ครั้งหนึ่งเคยสร้างมหาอาณาจักรไทใหญ่คลอบคลุมพม่าภาคเหนือทั้งหมด   ส่วนแนวคิดทฤษฎีสันติวัฒนธรรมได้ถูกนำมาใช้ในการอยู่ร่วมกันในสังคม ตามนโยบายสำคัญคือ “วัฒนธรรมนำชาติ” โดยนำการศึกษามาเป็นแนวทางในการพัฒนา และมีการบูรณาการหลักการและเครื่องมือจัดการความขัดแย้งได้แก่ “พุทธสันติวิธี” แนวทาง “มัชฌิมาปฏิปทา” หรือ ทางสายกลาง ที่เป็นกลางบนฐานความรับผิดชอบและการตัดสินใจร่วมกันร่วมกัน  และทฤษฎีสันติภาพ มีฐานจากวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ไทใหญ่ (รัฐฉาน) มาเชื่อมโยงกับหลักพุทธศาสนา ได้แก่ สังคหวัตถุ ๔  พรหมวิหาร ๔ อคติ ๔  ปธาน ๔ (ขันติธรรม) สาราณียธรรม ๖ อปริหานิยธรรม ๗