การบริหารงานบุคคลในทศวรรษหน้า กรณี มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ

Main Article Content

ณภาส์ณัฐ พิมพิลาลัย
กิตฑามาศ ศิริไชย

บทคัดย่อ

     การศึกษาวิจัยเรื่อง การบริหารงานบุคคลในทศวรรษหน้า กรณี มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ๑) ศึกษาคุณลักษณะของทรัพยากรบุคคลในมหาวิทยาลัยกำกับของรัฐในทศวรรษหน้า ๒) เพื่อสร้างภาพในอนาคต (Scenarios) ของระบบบริหารงานบุคลากรในทศวรรษหน้า กรณี มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ๓) เพื่อวิเคราะห์แนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของทรัพยากรบุคคลในทศวรรษหน้า กรณี มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงอนาคตศึกษา (Future Research) โดยใช้เทคนิค EFR (Ethnographic Future Research) การฉายภาพอนาคต (Scenarios) รวมถึงการสำรวจความคิดเห็น (Opinion survey) ผลการวิจัยพบว่า คุณลักษณะของบุคลากรที่จำเป็นต้องมีสำหรับภาพฉากทัศน์ในอนาคตที่น่าจะเป็นไปได้มากที่สุด ๑) ยึดหลักความถูกต้อง ๒) เป็นผู้มีความยึดมั่นในคุณธรรม ๓) เป็นผู้มีความเป็นมืออาชีพในการทำงาน ๔) เป็นผู้ที่มีจิตสาธารณะ/จิตอาสา ๕) เป็นผู้มีความรับผิดชอบต่อสังคม/เอื้อประโยชน์ต่อสาธารณะ ๖) เป็นผู้มีระเบียบวินัยในการทำงาน ๗) เป็นผู้มีความคิดสร้างสรรค์    มีความเพียร/อดทน เมื่อพิจารณาภาพอนาคตระบบบริหารงานบุคลากรในทศวรรษหน้าพบว่า ภาพอนาคตด้านที่เป็นไปได้มากที่สุด ประกอบด้วย ๑) มีโครงสร้างองค์กรแบบใหม่เป็นระบบอิเล็กทรอนิกส์เต็มรูปแบบ ลดความซ้ำซ้อนของงาน ๒) มีภาพลักษณ์ที่ทันสมัยในยุคดิจิทัล ๓) โครงสร้างระบบบริหารลดขนาดลงมากกว่าปัจจุบัน ๔) ถูกตรวจสอบมากขึ้น ๕) บุคลากรมีการเรียนรู้และเท่าทันต่อการเปลี่ยนแปลง ๖) บุคลากรมีคุณลักษณะที่ควรจะต้องมี คือมีความรับผิดชอบต่อสังคม มีจิตสาธารณะ/จิตอาสา มีความเป็นมืออาชีพ สำหรับแนวโน้มการเปลี่ยนแปลงของทรัพยากรบุคคลในทศวรรษหน้า กรณีมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ พบว่าระบบบริหารจำเป็นต้องมีแผนการปฏิบัติงาน เพื่อมุ่งผลสัมฤทธิ์และประสิทธิภาพของงาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พิมพิลาลัย ณ., และ ศิริไชย ก. . “การบริหารงานบุคคลในทศวรรษหน้า กรณี มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 7, ฉบับที่ 2, สิงหาคม 2020, น. 132-48, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/212071.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชวนคิด มะเสนะ. “การพัฒนาทรัพยากรบุคคลทางการศึกษาในทศวรรษหน้า”. วารสารบริหารการศึกษาบัวบัณฑิต. ปีที่ ๑๖ ฉบับที่ ๑ (มกราคม-เมษายน ๒๕๕๙): ๙-๑๖.

ณรงค์วรรษ บุญมา. “ทักษะที่สร้างสมดุลให้โลกในศตวรรษที่ ๒๑”. วารสารวิชาการสังคมศึกษา. มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม. (๒๕๕๗): ๕๕-๕๖.

ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ. แผนพัฒนาการศึกษาของกระทรวงศึกษาธิการฉบับที่ ๑๑ พ.ศ. ๒๕๕๕-๒๕๕๙. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว, ๒๕๕๘.

พรชนิตว์ ลีนาราช. “ทักษะการรู้ดิจิทัลเพื่อพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้”. วารสารบรรณารักษศาสตร์. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. ๖๑(๒) (๒๕๖๐): ๗๖-๙๒.

มณฑล สรไกรกิติกูล. “สถานการณ์ท้าทายที่กระตุ้นการสร้างความรู้ของพนักงานในองค์กรขนาดใหญ่”. Journal of HR intelligence : HRi. ปีที่ ๑๔ ฉบับที่ ๑ (๒๕๖๒): ๒๘-๔๔.

เลขาธิการสภาการศึกษา. ข้อเสนอปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง (พ.ศ. ๒๕๕๒-๒๕๖๑). กรุงเทพมหานคร: พริกหวานกราฟิค, ๒๕๕๒.

อดุลย์ วังศรีคูณ. “การศึกษาไทยในศตวรรษที่ ๒๑ : ผลผลิตและแนวทางการพัฒนา”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. ปีที่ ๘ ฉบับที่ ๑ (๒๕๕๗): ๑-๑๗.

สมหวัง วิทยาปัญญานนท์. สร้างนวัตกรรมเป็นวัฒนธรรมองค์กร. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: http://www.budmgt.com/topics/top02/inno-culture.html [๒๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๑].