การพัฒนาหลักสูตรค่ายภาษาอังกฤษ สำหรับครูภาษาอังกฤษระดับชั้นประถมศึกษา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (๑) เพื่อพัฒนาหลักสูตรกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษ สำหรับครูผู้สอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต ๑ (๒) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของครูที่มีต่อหลักสูตรค่ายภาษาอังกฤษสำหรับครูผู้สอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษา (๓) เพื่อศึกษาเจตคติของนักเรียนที่มีต่อการเรียนภาษาอังกฤษที่เรียนกับครูผู้สอนภาษาอังกฤษที่ได้รับการพัฒนาเข้าค่ายภาษาอังกฤษ กลุ่มตัวอย่างการวิจัยคือครูผู้สอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพระนครศรีอยุธยา เขต ๑ จำนวน ๓๐ คน ใช้วิธีการสุ่มแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ (๑) หลักสูตรค่ายภาษาอังกฤษสำหรับครูผู้สอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษา (๒) แบบทดสอบความรู้เกี่ยวกับการจัดค่ายภาษาอังกฤษ (๓) แบบประเมินความพึงพอใจของผู้เข้าค่ายที่มีต่อหลักสูตรค่ายภาษาอังกฤษ (๔) แบบวัดเจตคติของนักเรียน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าร้อยละ และค่า t (Dependent t-test) ผลการวิจัยพบว่า (๑) หลักสูตรค่ายภาษาอังกฤษสำหรับครูผู้สอนภาษาอังกฤษมีความเหมาะสมสอดคล้องอยู่ในระดับมาก (๒) ครูผู้สอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษามีความรู้ในการจัดกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษสูงกว่าก่อนอบรมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .๐๕ (๓) ครูผู้สอนภาษาอังกฤษระดับประถมศึกษามีความพึงพอใจต่อหลักสูตรการอบรมค่ายภาษาอังกฤษอยู่ในระดับมาก (๔) นักเรียนมีเจตคติที่ดีต่อการเรียนภาษาอังกฤษในระดับ มาก
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. ตัวชี้วัดและมาตรฐานการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ พุทธศักราช ๒๕๕๑. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุม สหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย, ๒๕๕๒.
กระทรวงศึกษาธิการ. หลักและวิธีการจัดกิจกรรมการเรียนการสอนภาษาอังกฤษ. กรุงเทพมหานคร: องค์การ รับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์, ๒๕๔๘.
ชูชัย สมิทธิไกร. การฝึกอบรมบุคลากรในองค์กร. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๖.
ณีราวรรณ จิตตรีนิตย์. “ผลการจัดกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษเพื่อพัฒนาทักษะการพูดเพื่อการสื่อสารสำหรับนักเรียนกลุ่มกิจกรรมพิเศษระดับประถมศึกษาตอนปลาย”. สารนิพนธ์ศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต. สาขาวิชาการสอนภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๕๒.
สุนิตา โฆษิตชัยวัฒน์. “การพัฒนาหลักสูตรค่ายภาษาอังกฤษเพื่อเสริมสร้างทักษะการพูดภาษาอังกฤษความรู้ด้านกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษและทักษะสังคมสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยศิลปากร”. ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต. สาขาหลักสูตรและการสอน. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๕.
สุนิตา โฆษิตชัยวัฒน์. “การพัฒนาหลักสูตรค่ายภาษาอังกฤษเพื่อเสริมสร้างทักษะการพูดภาษาอังกฤษความรู้ด้านกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษและทักษะสังคมสำหรับนักศึกษาสาขาวิชาภาษาอังกฤษมหาวิทยาลัยศิลปากร”. Veridian E- Journal,SU. ปีที่ ๖ ฉบับที่ ๑ (มกราคม-เมษายน ๒๕๕๖): ๔๓๐-๔๔๗.
สุภามาส เทียนทอง. “การพัฒนาความสามารถในการแก้ปัญหาของนักเรียนชั้นประถม ศึกษาปีที่ ๕ จัดกาเรียนรู้โดยใช้ปัญหาเป็นฐาน”. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต. สาขาหลักสูตรและการนิเทศ.บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๓.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. การวัดและประเมินผลอิงมาตรฐานการเรียนรู้ตามหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การรับส่งสินค้าและพัสดุภัณฑ์, ๒๕๕๓.
หทัยกาญจน์ สุขประเสริฐ. “การพัฒนาแรงจูงใจในการเรียนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ ๓ โดยกิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษ”. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต. สาขาการสอนภาษาอังกฤษ. บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, ๒๕๕๒.
อารมณ์ดี วงศ์ประชา. ”การวิจัยเชิงปฏิบัติการเพื่อพัฒนากิจกรรมค่ายภาษาอังกฤษสำหรับนักเรียนชั้น ประถมศึกษาปีที่ ๓ โรงเรียนจันทร์เพ็ญ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสกลนครเขต๑”. วารสารวิชาการหลักสูตรและการสอนมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร. ปีที่ ๓ ฉบับที่ ๗(พฤษภาคม-สิงหาคม ๒๕๕๔): ๙-๑๕.
Dessler G. Human resource management. New Jersey: Prentice-Hall Inc, 2000.
Nayak, A. K., and Rao, V. K. Classroom Teaching Methods and Practices. New Delhi: Nangia & A.P.H. Publishers, 2002.
เว็บไซด์
สมเกียรติ อ่อนวิมล (ดร.). ภาษาอังกฤษกับอนาคตของไทยใน ASEAN. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: www.facebook.com/notes/ [ ๒๙ มิถุนายน๒๕๖๓].
