ผลกระทบของอัตราส่วนทางการเงินที่มีต่อการวัดมูลค่าราคาตลาดของหุ้น ของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย: กรณีศึกษากลุ่มอุตสาหกรรมธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง

บทคัดย่อ

      การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของอัตราส่วนทางการเงินที่มีต่อการวัดมูลค่าราคาตลาดของหุ้นของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย: กลุ่มอุตสาหกรรมธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง โดยเก็บข้อมูลจากงบการเงิน รายงานประจำปี และแบบแสดงรายการข้อมูลประจำปี (แบบ ๕๖-๑) ระหว่างปี พ.ศ. ๒๕๕๗ ถึงปี พ.ศ. ๒๕๖๑ กลุ่มตัวอย่าง คือ บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย กลุ่มอุตสาหกรรมธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง จำนวน ๖๕ บริษัททำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าสูงสุด ค่าต่ำสุด ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานและสถิติเชิงอนุมาน ได้แก่ การวิเคราะห์หาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน (Pearson’s Correlation Coefficient) การวิเคราะห์หาค่าความถดถอยเชิงพหุคูณ (Multiple Regression Analysis)

     การศึกษาผลกระทบของอัตราส่วนทางการเงินที่มีต่อการวัดมูลค่าราคาตลาดของหุ้นของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย: กลุ่มอุตสาหกรรมธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และก่อสร้าง พบว่า ด้านสภาพคล่องทางการเงิน ประกอบด้วย อัตราส่วนทุนหมุนเวียน อัตราส่วนทุนหมุนเวียนเร็ว ไม่มี ผลกระทบต่ออัตราส่วนราคาตลาดต่อกำไรต่อหุ้น และอัตราส่วนราคาต่อยอดขายต่อหุ้น โดยอัตราส่วนทุนหมุนเวียน และอัตราส่วนหมุนเวียนเร็ว มีผลกระทบต่ออัตราส่วนราคาตลาดต่อมูลค่าหุ้นตามบัญชีที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ ๐.๐๕ ด้านลูกหนี้การค้า ไม่มีผลกระทบต่ออัตราส่วนราคาตลาดต่อกำไรต่อหุ้นและราคาตลาดต่อมูลค่าหุ้นตามบัญชี ในขณะที่ราคาถัวเฉลี่ยในการเรียกเก็บหนี้ มีผลกระทบต่ออัตราส่วนราคาต่อยอดขายต่อหุ้น ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑ โดยด้านสินค้าคงเหลือ พบว่า อัตราการหมุนเวียนของสินค้าคงเหลือ มีผลกระทบต่ออัตราส่วนราคาตลาดต่อกำไรต่อหุ้น ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ ๐.๐๑ และด้านหนี้สิน ประกอบด้วย อัตราการหมุนเวียนของเจ้าหนี้ ระยะเวลาถัวเฉลี่ยในการชำระหนี้ มีผลกระทบต่ออัตราส่วนราคาตลาดต่อกำไรต่อหุ้น ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ ๐.๐๕ และอัตราส่วนราคาต่อยอดขายต่อหุ้น ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ ๐.๐๑