การรับรู้ข้อมูลการสื่อสารในการเข้าร่วมกิจกรรมของวัดเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาของวัดทองนพคุณ จังหวัดเพชรบุรี

Main Article Content

พระใบฎีกาสะอาด สุทธิญาโณ
เฉลียว บุรีภักดี
สมนึก ชูปานกลีบ
สุมาลี พงศ์ติยะไพบูลย์

บทคัดย่อ

     การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (๑) ศึกษาการรับรู้ข้อมูลการสื่อสารของชุมชนในการเข้าร่วมกิจกรรมของวัดเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาของวัดทองนพคุณ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี  (๒) ศึกษาการรับรู้ข้อมูลการสื่อสารของชุมชนที่มีความสัมพันธ์ในการเข้าร่วมกิจกรรมของวัดเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาของวัดทองนพคุณ และ (๓) สร้างรูปแบบการรับรู้ข้อมูลการสื่อสารของชุมชนในการเข้าร่วมกิจกรรมของวัดเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาของวัดทองนพคุณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ประชาชนที่เข้าร่วมกิจกรรมของวัดทองนพคุณ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี จำนวน ๔๐๐ คน และประชาชนที่เข้าร่วมสนทนากลุ่ม จำนวน ๓๐ คน โดยใช้วิธีการเลือกผู้สมัครใจเข้าร่วมโครงการวิจัย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถามและการจัดสนทนากลุ่ม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ สถิติไคสแควร์ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า (๑) การรับรู้ข้อมูลการสื่อสารของชุมชนในการเข้าร่วมกิจกรรมของวัดเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาของวัดทองนพคุณ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี พบว่า ประชาชนส่วนใหญ่รับรู้ข้อมูลข่าวสารของวัดทองนพคุณผ่านการประชาสัมพันธ์ผ่านทางอินเทอร์เน็ต และการใช้เครื่องขยายเสียงของวัด (๒) การรับรู้ข้อมูลการสื่อสารของชุมชนมีความสัมพันธ์ในการเข้าร่วมกิจกรรมของวัดเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาของวัดทองนพคุณ อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ ๐.๐๑ และ (๓) รูปแบบการสื่อสารเพื่อสร้างการรับรู้ประกอบด้วยองค์ประกอบที่สำคัญ ๕ องค์ประกอบ คือ (๑) ผู้ส่งสาร ควรเป็นเจ้าอาวาสของวัดหรือพระสงฆ์ที่มีพรรษาสูงของวัด (๒) เนื้อหาสาระของสาร ควรเป็นกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติกิจทางพุทธศาสนา (๓) ช่องทางการสื่อสาร ควรใช้สื่อด้านออนไลน์ ร่วมกับเครื่องขยายเสียงและการบอกกล่าว (Word of Mouth) (๔) ผู้รับสาร เป็นกลุ่มที่นิยมปฏิบัติกิจทางพุทธศาสนา และกลุ่มผู้สูงอายุที่มีสมาชิกในครอบครัวเป็นผู้ดูแล ติดตาม พาเข้าร่วมกิจกรรมของวัด และ (๕) ปฏิกิริยาตอบสนองกลับและการมีปฏิสัมพันธ์ เป็นหัวใจของการแสดงออกของการรับรู้ ทางวัดจึงให้ความสำคัญกับผู้เข้าร่วมกิจกรรมของวัดมาก และตลอดเวลาที่ปฏิบัติตามกิจกรรมของวัด พระภิกษุ สามเณร รวมทั้งคณะกรรมการวัดจึงต้องใส่ใจและมีสัมพันธภาพที่สร้างความประทับใจให้เกิดขึ้นกับผู้เข้าร่วมกิจกรรมของวัดอย่างเป็นกันเองเสมือนญาติและมิตรสหาย ซึ่งการปฏิบัติเช่นนี้จะมาจากการวางแผนข้อตกลงร่วมกันก่อนปฏิบัติการเสมอ

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
สุทธิญาโณ พ., บุรีภักดี เ., ชูปานกลีบ ส., และ พงศ์ติยะไพบูลย์ ส. “การรับรู้ข้อมูลการสื่อสารในการเข้าร่วมกิจกรรมของวัดเพื่อสืบทอดพระพุทธศาสนาของวัดทองนพคุณ จังหวัดเพชรบุรี”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 8, ฉบับที่ 1, เมษายน 2021, น. 15-31, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/246498.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กันยา สุวรรณแสง. จิตวิทยาทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: อักษรพิทยา, ๒๕๕๔.

กาญจนา บุญส่ง และคณะ. “การศึกษาวิถีชีวิตของชุมชนตำบลบางจาก อำเภอเมือง จังหวัดเพชรบุรี”. การประชุมวิชาการนำเสนอผลงานวิจัยศิลปวัฒนธรรมระดับชาติราชภัฏเพชรบุรีวิจัย. ปีที่ ๒ ฉบับที่ ๑ (๒๕๕๘) : ๑๙๔-๒๑๑.

จเรวัฒน์ เทวรัตน์. พฤติกรรมและความต้องการของผู้สมัครเรียนในการเปิดรับสื่อประชาสัมพันธ์ของศูนย์วิทยาพัฒนา มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช นครศรีธรรมราช. นนทบุรี: เอกสารการวิจัย มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, ๒๕๕๕.

จินตวีร์ เกษมศุข. ประสิทธิผลของการใช้สื่อบุคคลในการประชาสัมพันธ์ เพื่อสร้างภาพลักษณ์ของสถาบันอุดมศึกษาเอกชน. ปทุมธานี: รายงานการวิจัย คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม, ๒๕๕๑.

ธนดล ภูธนะศิริ. “ความประทับใจ ความศรัทธา และการบริจาคของผู้ปฏิบัติธรรมที่วัดแห่งหนึ่งในภาคกลาง”. วารสารเศรษฐศาสตร์การเมืองบูรพา. ปีที่ ๓ ฉบับที่ ๒ (๒๕๕๙) : ๑๓๗-๑๖๒.

ธร สุนทรายุทธ. หลักการและทฤษฎีทางบริหารการศึกษา. ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา, ม.ป.ป.

พระไกรวุฒิ เมืองมา. “ปัจจัยที่ส่งผลต่อการมีส่วนร่วมในกิจกรรมของวัด ตำบลแม่ใส อำเภอเมืองพะเยา จังหวัดพะเยา”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. สาขาวิชาการบริหารการพัฒนาสังคม: มหาวิทยาลัยพะเยา, ๒๕๖๑.

พระธรรมปิฏก (ป.อ. ปยุตฺโต). พุทธธรรม ฉบับปรับขยาย. พิมพ์ครั้งที่ ๒๖. กรุงเทพมหานคร: ผลิธัมม์, ๒๕๕๕.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. พิมพ์ครั้งที่ ๑๓. กรุงเทพมหานคร: เอส. อาร์. พริ้นติ้ง. แมส โปรดักส์, ๒๕๕๖.

พินิจ ลาภธนานนท์. โครงการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม การเสริมสร้างเครือข่ายพระสงฆ์นักพัฒนาในภาคอีสานเพื่อมีส่วนร่วมในการพัฒนากิจกรรมสร้างเป็นธรรมทางสังคม. กรุงเทพมหานคร: สถาบันวิจัยทางสังคมจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๕.

พุทธทาสภิกขุ. ใจความสำคัญแห่งคู่มือมนุษย์. กรุงเทพมหานคร: ภาพพิมพ์, ๒๕๕๓.

ยัง กุนอก. “การศึกษาหลักศรัทธาตามแนวคิดพระพุทธศาสนาเถรวาทของชาวพุทธจังหวัดอุบลราชธานี”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี. ปีที่ ๗ เล่มที่ ๑ (๒๕๕๙) : ๖๗-๗๖.

วิรัช ภิรัตนกุล. การประชาสัมพันธ์ ฉบับสมบูรณ์ (ปรับปรุงเพิ่มเติมใหม่). พิมพ์ครั้งที่ ๑๒. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๕๓.

สำราญ จูช่วย. สื่อประชาสัมพันธ์ที่มีผลต่อการตัดสินใจเลือกศึกษาต่อที่วิทยาลัยราชพฤกษ์. เอกสารการวิจัย วิทยาลัยราชพฤกษ์, ๒๕๕๓.

Alderfer, Clayton P. ERG Theory of Motivation Clayton Alderfer’s revision of Abraham Maslow. New York: Harper and Row, 1976.

Cochran, W.G. Sampling Techniques. New York: John Wiley & Sons. Inc., 1953.

Gibson, J. L. and Others. Organizational : Behavior, Structure, Process, Behavior, Dallas. Taxas: Business Publication, Inc., 1973.

เว็บไซต์

มุสลิมจังหวัดเพชรบุรี. ตามรอยมุสลิมเพชรบุรี. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://sites.google.com/site/muslimcanghwadphechrburi/2562 [๒๕ ธันวาคม ๒๕๖๒].