การเสริมสร้างพลังศรัทธาสู่ปัญญา : กรณีศึกษาหลวงพ่อโสธร จังหวัดฉะเชิงเทรา

Main Article Content

พระมหาภูมิพัฒน์ ญาณวุฑฺโฒ

บทคัดย่อ

      การวิจัยเรื่องการเสริมสร้างพลังศรัทธาสู่ปัญญา : กรณีศึกษาหลวงพ่อโสธร จังหวัดฉะเชิงเทรา มีวัตถุประสงค์ ๓ ข้อ คือ (๑) เพื่อศึกษาแนวคิดและคำสอนเกี่ยวกับศรัทธาและปัญญาในพระพุทธศาสนา (๒) เพื่อศึกษาวิเคราะห์ศรัทธาของประชาชนที่มีต่อหลวงพ่อโสธร จังหวัดฉะเชิงเทรา และ (๓) เพื่อเสนอแนวทางการเสริมสร้างพลังศรัทธาสู่ปัญญาของประชาชนผู้มาสักการะหลวงพ่อโสธร เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยศึกษาข้อมูลจากเอกสารและการสัมภาษณ์เชิงลึก ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ๑๑ รูป/คน


     ผลการวิจัยพบว่า แนวคิดเรื่องความศรัทธาในพระพุทธศาสนามี ๔ ประการ ลักษณะของศรัทธามี ๒ คือ ศรัทธาที่ประกอบด้วยปัญญา และศรัทธาที่ไม่ประกอบด้วยปัญญา ปัญญาคือสัมมาทิฏฐิ มี ๒ อย่าง คือ โลกียสัมมาทิฏฐิ และโลกุตตรสัมมาทิฏฐิ โดยศรัทธาและปัญญาจะเกิดขึ้นได้นั้นต้องอาศัยปัจจัยหลัก ๒ อย่างคือ ปรโตโฆสะ และโยนิโสมนสิการ หลวงพ่อโสธรเป็นพระศักดิ์สิทธิ์คู่บ้านคู่เมืองฉะเชิงเทรามานานกว่า ๒๕๐ ปีประดิษฐานที่วัดโสธรวรารามวรวิหาร


     ประชาชนมีความศรัทธาต่อหลวงพ่อโสธรใน ๔ สถานะ คือ (๑) องค์แทนพระพุทธเจ้า (๒) พ่อที่ดูแลรักษาลูกหลาน (๓) ที่พึ่งทางใจ (๔) พระคู่บ้านคู่เมืองจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยส่วนใหญ่จะศรัทธาในฐานะที่เป็นพ่อที่ดูแลรักษาลูกหลาน ประชาชนนิยมขอพรกับหลวงพ่อโสธรในเรื่องการศึกษา สุขภาพ และหน้าที่การงาน เมื่อพรสำเร็จแล้วจึงนำสิ่งของไปแก้บน ส่วนใหญ่เป็นไข่ต้ม ละครรำ และการทำบุญถวายสังฆทานทั่วไป ทั้งนี้ประชาชนที่มาสักการะขอพรหลวงพ่อโสธรล้วนมีศรัทธาเป็นพื้นฐาน ส่วนใหญ่เป็นศรัทธาที่ประกอบด้วยปัญญา คือ มีความเข้าใจว่าการจะขอพรให้สำเร็จนอกจากขอพรจากหลวงพ่อโสธรแล้วตนเองจะต้องมีส่วนในการลงมือทำด้วยตนเอง หลักธรรมที่ส่งเสริมปัญญาคือ ๑) หลักธรรมส่งเสริมด้านการศึกษาใช้หลักอิทธิบาท, ปัญญา และพหูสูต ๒) ด้านสุขภาพ ใช้หลักโภชเนมัตตัญญุตา, อายุสสธรรม และไตรลักษณ์ ๓) ด้านหน้าที่การงาน ใช้หลักอิทธิบาท, อัปปมาทธรรม และสัปปุริสธรรม ๔) ด้านการพึ่งตนเอง ใช้หลักอธิษฐานธรรม, ภาวนา และทิฏฐธัมมิกัตถสังวัตตนิกธรรม

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ญาณวุฑฺโฒ พ. “การเสริมสร้างพลังศรัทธาสู่ปัญญา : กรณีศึกษาหลวงพ่อโสธร จังหวัดฉะเชิงเทรา”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 8, ฉบับที่ 2, สิงหาคม 2021, น. 68-83, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/252651.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

บุญมี แก้ววต และคณะ. “ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักไตรลักษณ์กับหลักความผาสุกทางจิตวิญญาณ”. วารสารพุทธศาสตร์ศึกษา. ปีที่ ๑๐ ฉบับที่ ๒ (กรกฎาคม-ธันวาคม ๒๕๖๒) : ๔๔๗-๔๖๑.

พระบุญลัท ปุญฺญวนฺโต (สุวรรณเดช). “การสร้างความสำเร็จในชีวิตตามหลักอธิษฐานธรรม”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. ปีที่ ๘ ฉบับที่ ๑ (มกราคม-เมษายน ๒๕๖๔) : ๘๔-๙๕.

พระปลัดสมควร อธิปุญฺโญ. “ศึกษาวิเคราะห์ปัญญาบารมีในฐานะเป็นปัจจัยเข้าถึงความดีงามตามหลักพระพุทธศาสนาเถรวาท” วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์. ปีที่ ๑๓ ฉบับพิเศษ เล่ม ๒ (มิถุนายน ๒๕๖๐) : ๖๗-๖๘.

พระมหาดนัย ธมฺมาราโม. “วิเคราะห์เรื่องศรัทธาในพระพุทธศาสนาเถรวาท”. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. ปีที่ ๖ ฉบับที่ ๒ (เมษายน-มิถุนายน ๒๕๖๐) : ๔๘๔.

พระมหายุทธนา นรเชฏฺโฐ. “หลักการพึ่งตนเองเชิงพุทธบูรณาการในสังคมไทย”. ปริญญาพุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๖.

พระมหาวิจิตร จนฺทปชฺโชโต และพระมหาลิขิต ลิกฺขิตนนฺโท. ประวัติหลวงพ่อโสธร กับการสร้างพระอุโบสถ. พิมพ์ในงานฝังลูกนิมิตผูกพัทธสีมา วัดโสธร. มปท., ๒๕๐๐.

พระราชนิโรธรังสีคัมภีรปัญญาวิศิษฏ์. เทสโกวาท ๑๐๐ ปี. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ศิลป์สยามบรรจุภัณฑ์และการพิมพ์ จำกัด, ๒๕๕๘.

พระราชวรมุนี (ป.อ. ปยุตฺโต). ค่านิยมแบบพุทธ: อายุวัฒนกถา. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์เทียนวรรณ, ๒๕๒๗.

พระศรีคัมภีรญาณ. “การบูรณาการหลักพุทธธรรมเพื่อเสริมสร้างพลังบริหาร”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. ปีที่ ๒ ฉบับที่ ๑ (มกราคม-มิถุนายน ๒๕๕๘) : ๙๓-๑๐๙.

ภาษิต สุขวรรณดี. “การพัฒนามนุษย์ตามแนวภาวนา ๔”. วราสารสิรินธรปริทรรศน์. ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๑ มกราคม-มิถุนายน ๒๕๕๙) : ๑๘-๓๓.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๘.

รัฐวรรณ เทพหัสดินทร์ ณ อยุธยา. “ศรัทธาในพระพุทธศาสนาเถรวาท”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. คณะมนุษยศาสตร์ : มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, ๒๕๔๔.

เลิศลักษณา บุญเจริญ. โสธรวรารามวรวิหาร มงคลคู่แปดริ้ว. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ที ซี จี พริ้นติ้ง จำกัด, ๒๕๓๙.

วิไลพร อุ่นเจ้าบ้าน และคณะ. “การเสริมสร้างสุขภาวะชุมชนด้วยอปัณณกปฏิปทา”. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๑ (มกราคม-กุมภาพันธ์ ๒๕๖๒) : ๕๗-๖๙.

สุภาวดี เจริยเศรษฐมห. “ความเชื่อ: มิติแห่งเหตุผล และความงมงาย”. วารสารรามคำแหง. ปีที่ ๒๒ ฉบับที่ ๓ (กรกฎาคม-กันยายน ๒๕๔๘) : ๗๔-๑๐๑.