การพัฒนาเทคโนโลยีความจริงเสริมวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖

Main Article Content

ทองมา แป้นดวงเนตร
เทียมยศ ปะสาวะโน
ธิปัตย์ โสตถิวรรณ์

บทคัดย่อ

          การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (๑) พัฒนาและหาประสิทธิภาพของเทคโนโลยีความจริงเสริมวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหา (๒) เปรียบเทียบผลการเรียนรู้ก่อนและหลังการใช้เทคโนโลยีความจริงเสริมวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหา (๓) ศึกษาความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อเทคโนโลยีความจริงเสริมวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหา กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้เป็นนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ โรงเรียนวัดเขียนเขต จำนวน ๓๒ คน โดยการเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบง่าย (Simple random sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย (๑) สื่อการเรียนรู้  (๒) แผนการจัดการเรียนรู้ (๓) แบบทดสอบก่อนและหลังเรียน (๔) แบบประเมินความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อการเรียนด้วยสื่อเทคโนโลยีความจริงเสริมวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าประสิทธิภาพของสื่อ


          ผลการวิจัยพบว่า (๑) เทคโนโลยีความจริงเสริมวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ มีประสิทธิภาพเฉลี่ยเท่ากับ ๘๒.๐๓/๘๓.๕๙ ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐาน (๒) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ของนักเรียน หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนโดยมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ และ (๓) ความพึงพอใจของนักเรียนที่มีต่อเทคโนโลยีความจริงเสริมวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหา อยู่ในระดับมากที่สุด

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แป้นดวงเนตร ท., ปะสาวะโน เ., และ โสตถิวรรณ์ ธ. “การพัฒนาเทคโนโลยีความจริงเสริมวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องโจทย์ปัญหา สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 9, ฉบับที่ 3, ธันวาคม 2022, น. 107-18, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/257908.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงศึกษาธิการ. “หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช ๒๕๕๑ (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. ๒๕๖๐)”. กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย, ๒๕๖๐.

ชาติชวลิต วรรณขาว. “ผลการใช้สื่อความจริงเสริมที่มีต่อการเรียนรู้ในรายวิชาวิทยาศาสตร์ เรื่อง ระบบสุริยะ สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ ๔”. วารสารศึกษาศาสตร์. ปีที่ ๒๒ ฉบับที่ (๒๕๖๓) : ๕๐.

วรางคณา สำอางค์. “การจัดการเรียนการสอนโดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาตามแนวคิดของโพลยาเรื่องการแยกตัวประกอบของพหุนามของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓”. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์บัณฑิตวิทยาลัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม. ปีที่ ๑๑ ฉบับที่ ๑ (มกราคม–มิถุนายน ๒๕๖๐) : ๕๘.

วิลดา หอมจันทร์. “การพัฒนาความสามารถ เรื่องจำนวนนับ สำหรับนักเรียนที่มีปัญหาทางคณิตศาสตร์ระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ ๓ โดยวิธีการสอนตรงร่วมกับเทคโนโลยีความจริงเสมือน”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, ๒๕๖๓.

สุรัตนาพร ศักดิ์อุดมทรัพย์. “ผลการใช้เทคโนโลยีความจริงเสริมร่วมกับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ KWDL ที่มีต่อความสามารถในการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๓”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๖๐.

Polya ,G. How to solve It: A new aspect of mathematical method (2nd ed). New York: Doubleday and Company, 1957.

สถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ. “สรุปผลการทดสอบทางการศึกษาระดับชาติขั้นพื้นฐาน (O-NET) ชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๖๓”.[ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://urlty.co/wMD [๑๕ มกราคม ๒๕๖๔].

สุรศักดิ์ สงวนพงษ์. “แผนยุทธศาสตร์เทคโนโลยีสารสนเทศ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ปี พ.ศ. ๒๕๕๗-๒๕๖๐”. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://bit.ly/3CBecJE [๑๕ มกราคม ๒๕๖๔].

Maureen, Hance. “3 Ways Augmented Reality Is Wowing Teachers and Students”. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://bit.ly/3Kpy0Se [๑๕ มกราคม ๒๕๖๔].