คำศัพท์ “ธรรมจักษุ”: การอธิบายผ่านแนวคิดเกมภาษาของลุดวิก วิทเกนสไตน์
Main Article Content
บทคัดย่อ
ในพระไตรปิฎก ธรรมจักษุ หมายถึง โสดาปัตติมรรคเท่านั้น เเต่ในอรรถกถาและฎีกา ธรรมจักษุมีคำนิยามแตกต่างกัน บางแห่งระบุว่า ธรรมจักษุ หมายถึง โสดาปัตติมรรค บางแห่ง หมายถึง มรรค ๓ ผล ๓ บางแห่ง หมายถึง มรรค ๔ ผล ๔ อย่างไรก็ดี อาจถูกวิพากษ์ได้ว่า ธรรมจักษุในคัมภีร์พุทธศาสนามีความกำกวม ขาดความเป็นภววิสัย (objective) ด้วยเหตุนี้ ผู้เขียนจึงมีวัตถุประสงค์เพื่ออธิบายคำศัพท์ ธรรมจักษุผ่านแนวคิดเกมภาษาของลุดวิก วิทเกนสไตน์ เพื่อป้องกันข้อวิพากษ์ดังกล่าว เนื้อหาในบทความนี้แบ่งออกเป็น ๒ ส่วน คือ (๑) แนวคิดเกมภาษาของลุดวิก วิทเกนสไตน์ (๒) การอธิบายคำศัพท์ ธรรมจักษุ ผ่านแนวคิดเกมภาษาของลุดวิก วิทเกนสไตน์ การศึกษาครั้งนี้ได้เก็บรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับคำนิยาม ธรรมจักษุ ในพระไตรปิฎก อรรถกถา ฎีกา และแนวคิดเกมภาษาในหนังสือ Philosophical Investigations แล้วอธิบายคำศัพท์ ธรรมจักษุ ผ่านแนวคิดเกมภาษาของวิทเกนสไตน์ ผลการศึกษาพบว่า (๑) ความหมายตามบริบท ธรรมจักษุมีความหมายสัมพันธ์กับสถานการณ์และบุคคลที่บรรลุธรรม เช่น ในบริบทของพระโสดาบัน หมายถึง โสดาปัตติมรรค ขณะที่ในบริบทของพระอรหันต์ หมายถึง มรรค ๔ ผล ๔ (๒) ภาษาคือส่วนหนึ่งของกิจกรรมในชีวิต การใช้คำว่า ธรรมจักษุ สะท้อนรูปแบบการปฏิบัติธรรมและการบรรลุธรรมในระดับต่าง ๆ (๓) ความคล้ายคลึงในลักษณะครอบครัว ธรรมจักษุมีลักษณะคล้ายคลึงในเชิงความหมาย คือ การบรรลุธรรม แต่แตกต่างในระดับของการละกิเลส (๔) การดำเนินตามกฎ ธรรมจักษุ หมายถึง ดวงตาเห็นธรรมหรือการบรรลุธรรม โดยธรรมจักษุไม่ได้เกิดจากการคิดในเชิงปรัชญาเพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลจากการปฏิบัติธรรม นอกจากนี้ การตีความธรรมจักษุต้องอาศัยบริบทการใช้งาน ทั้งนี้เพราะเมื่อตีความธรรมจักษุในบริบทหนึ่งแล้วพบว่า ธรรมจักษุ หมายถึง โสดาปัตติมรรค เเต่เมื่อตีความธรรมจักษุในอีกบริบทหนึ่งก็อาจจะพบว่า ธรรมจักษุ หมายถึง มรรค ๓ ผล ๓
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. ธมฺมสงฺคณีมูลฏีกา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๘.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. สุมงฺคลวิลาสินิยา นาม ทีฆนิกายฏฺฐกถาย สีลกฺขนฺธวคฺควณฺณนา (ปฐโม ภาโค). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์วิญญาณ, ๒๕๓๒.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. อรรถกถาภาษาไทย พระวินัยปิฎก สมันตปาสาทิกา ภาค ๓. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๖๐.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. อรรถกถาภาษาไทย พระสุตตันตปิฎก ทีฆนิกาย สีลขันธวรรค. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๗.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. อรรถกถาภาษาไทย พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สฬายตนวัคค-มหาวารวัคควัณณนา สารัตถัปปกาสินี ภาค ๓. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๓.
Agetue, K. N. “Wittgenstein’s concept of language game: A critical discourse”. Abraka Humanities Review. Vol.12 No. 1 (2022): 106-114.
Amberg, J. S., & Vause, D. J. American English: History, Structure, and Usage. Cambridge: Cambridge University Press, n.d.
Wittgenstein, L. Philosophical Investigations. Translated by G.E.M. Anscombe. 3rd edition. Oxford: Blackwell Publishing, 2001.
Xia, Y. “A Comparative Analysis of Early and Late Ludwig Wittgenstein’s Philosophical Thoughts”. Proceedings of the 2nd International Conference on Social Psychology and Humanity Studies, (2024): 38-42.
Yule, G. The Study of Language. 4th ed.. Cambridge: Cambridge University Press, 2010.
Stanford Encyclopedia of Philosophy. Ludwig Wittgenstein. [online]. Retrieved from https://plato.stanford.edu/entries/wittgenstein/ [October 31, 2024].