รูปแบบการบริโภคและวิถีชีวิตของพระสงฆ์ที่ปรากฏในอริยวังสสูตร
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการบริโภคและวิถีชีวิตของพระสงฆ์ที่ปรากฏในอริยวังสสูตร ในการศึกษานี้ใช้วิธีการศึกษาและค้นคว้าจากเอกสารที่เกี่ยวข้องโดย แยกประเภท เรียบเรียง สรุปสาระสำคัญ และวิเคราะห์เนื้อหา โดยแบ่งเนื้อหาออกเป็น ๕ ส่วน คือ (๑) ความหมายการบริโภคในอริยวังสสูตร (๒) รูปแบบการบริโภคในอริยวังสสูตร (๓) หลักธธรรมเกี่ยวกับบริโภคในอริยวังสสูตร (๔) วิถีชีวิตของพระสงฆ์กับบริโภคในอริยวังสสูตร และ (๕) บทสรุป ผลการศึกษาพบว่า การบริโภคของพระสงฆ์ที่ปรากฏในอริยวังสสูตรเป็นการบริโภคปัจจัย ๓ โดยมี (๑) การบริโภคจีวร (๒) การบริโภคอาหาร และ (๓) การบริโภคเสนาสนะ โดยมีเป้าหมายสำคัญคือการพัฒนาคุณภาพชีวิตและเพื่อให้ได้คุณค่าแท้มากกว่าคุณค่าเทียมซึ่งมีหลักคำสอนเรื่องสันโดษเป็นหลักธรรมที่ช่วยกำกับเรื่องของการบริโภคและวิถีชีวิตของพระสงฆ์
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาทางการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก. คู่มือประชาชนในการดูแลสุขภาพด้วยการแพทย์แผนไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์, ๒๕๔๗.
พระไพศาล วิสาโล. อยู่ย้อนยุค ทัศนะทวนกระแสบริโภคนิยม. พิมพ์ครั้งที่ ๒. นนทบุรี: สำนักพิมพ์มูลนิธิคุ้มครองผู้บริโภค, ๒๕๕๓.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตโต). เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ. พิมพ์ครั้งที่ ๙. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์สหธรรมมิก, ๒๕๔๘.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตโต). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม.พิมพ์ครั้งที่ ๑๗. กรุงเทพมหานคร: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๑.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). อายุยืนยาวอย่างมีคุณค่า. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสภาและสถาบันบันลือธรรม, ๒๕๔๖.
พระธรรมปิฎก (ป. อ. ปยุตฺโต). เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์โกมลคีมทอง, ๒๕๓๘.
มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๓๙.
วศิน อินทสระ. สาระสำคัญแห่งวิสุทธิมรรค. พิมพ์ครั้งที่ ๕. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์เม็ดทราย, ๒๕๕๗.
สมิทธิพล เนตรนิมิตร. “ภาพลักษณ์ของพระสงฆ์ในอริยวินัย : วิถีชีวิตและบทบาทของพระสงฆ์”. รายงานการวิจัย. สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๓.