การสืบสรรค์ผญาร่วมสมัยในเฟซบุ๊กแฟนเพจ

Main Article Content

พัชรินทร์ญา นุ่นภูบาล

บทคัดย่อ

           บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อวิเคราะห์รูปแบบ เนื้อหา และแนวคิดของบทผญาร่วมสมัยในเฟซบุ๊กแฟนเพจ และ (๒) วิเคราะห์การสืบสรรค์ผญาร่วมสมัยในเฟซบุ๊กแฟนเพจ “ผญานวกะ” โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บรวบรวมข้อมูลจากเอกสารและบทผญาที่เผยแพร่ในสื่อสังคมออนไลน์จากเพจผญานวกะ จำนวน  353 บท การวิเคราะห์อาศัยแนวคิดเรื่องการสืบสรรค์วรรณกรรมและแนวคิดวรรณกรรมร่วมสมัยมาเป็นกรอบการศึกษา นำเสนอข้อมูลแบบพรรณนาวิเคราะห์


             ผลการวิจัยพบว่า (1) รูปแบบผญาที่ปรากฏในเพจ “ผญานวกะ” ได้แก่ โคลงสาร กลอนอีสาน กลอนแปด และร่าย ผญาส่วนใหญ่ใช้ภาษาที่เข้าใจง่าย มีความไพเราะ และเข้ากับชีวิตจริงของผู้อ่านในยุคปัจจุบัน เนื้อหาของบทผญา แบ่งได้ 3 ประเภท ได้แก่ ผญาเกี้ยว ผญาอวยพร และผญาสอน สะท้อนให้เห็นถึงวิถีชีวิต และภูมิปัญญาของชาวอีสาน ที่ยังคงความหมายและคุณค่าเดิมไว้ แม้จะอยู่ในบริบทสังคมสมัยใหม่ ส่วนแนวคิดของบทผญาร่วมสมัย ไม่เพียงแต่สืบทอดรูปแบบทางวรรณกรรมแต่ยังสะท้อนมุมมองทางสังคม เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมร่วมสมัยของคนอีสาน (๒) ผลการวิเคราะห์การสืบสรรค์ของบทผญาร่วมสมัย พบว่ามีการสืบสรรค์ ๓ ประเภท คือ ๑) การสืบสรรค์ด้านรูปแบบ มีลักษณะการสืบสรรค์ ได้แก่ การสืบสรรค์รูปแบบจำนวนพยางค์ไม่เคร่งครัด การสืบสรรค์รูปแบบไม่บังคับจำนวนบาทและจำนวนบท และ การสืบสรรค์รูปแบบการสรรคำ มีการใช้คำซ้ำเพื่อเน้นย้ำและสร้างจังหวะเพื่อสื่อความหมาย ๒) การสืบสรรค์ด้านเนื้อหา มีลักษณะการสืบสรรค์ ได้แก่ การสืบสรรค์ผญาผ่านการใช้จินตภาพเดิมในบริบทใหม่ การสืบสรรค์ผ่านการดัดแปลงเพื่อสื่อสารความหมายใหม่ การสืบสรรค์ผญาด้วยการนำตัวบทเดิมมาแต่งใหม่ด้วยวิธีการล้อเลียน และการสืบสรรค์ผญาด้วยการนำตัวบทเดิมมาอ้างหรือพาดพิงเพื่อให้เข้ากับค่านิยมหรือบริบทสมัยใหม่ และ ๓) การสืบสรรค์ด้านแนวคิด ได้แก่ การสืบสรรค์แนวคิดร่วมสมัยในเวลาปัจจุบัน การสืบสรรค์แนวคิดในเหตุการณ์ การสืบสรรค์ในรูปแบบ การสืบสรรค์ในเนื้อหา  และการสืบสรรค์ในแนวคิด การสืบสรรค์ผญาร่วมสมัยสะท้อนถึงกระบวนการสืบทอดและพัฒนาอัตลักษณ์วัฒนธรรมท้องถิ่นให้ยึดโยงกับสังคมร่วมสมัย รวมถึงสะท้อนให้เห็นถึงกระบวนการสืบสานทางวัฒนธรรมที่มีทั้งการคงรูปแบบดั้งเดิมและการประยุกต์ให้เข้ากับยุคสมัยเป็นหลักฐานทางวรรณกรรมที่ชี้ให้เห็นว่า ผญาอีสานยังมีชีวิต และสามารถพัฒนาเป็นสื่อสร้างสรรค์ที่สอดคล้องกับอัตลักษณ์ท้องถิ่นและโลกยุคใหม่

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
นุ่นภูบาล พ. “การสืบสรรค์ผญาร่วมสมัยในเฟซบุ๊กแฟนเพจ”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 12, ฉบับที่ 3, ธันวาคม 2025, น. 18-33, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/282782.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

จารุณี วงศ์ละคร. แนวคิดเรื่องความสุขในผญาภาษิต. เชียงใหม่ : คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 2555 : 16.

นภาลัย สุวรรณธาดา. “ภาพพจน์” ใน เอกสารการสอนชุดวิชาภาษาไทย ๒ หน่วยที่ ๑-๗ . นนทบุรี : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, ๒๕๓๓. : 294 – 296.

นิตยา แก้วคัลณา. การสืบสรรค์ในกวีนิพนธ์ไทย. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 2561. : 47.

รื่นฤทัย สัจจพันธุ์. สืบสานสร้างสรรค์วรรณศิลป์. กรุงเทพฯ : สถาพรบุ๊คส์, 2553. : 8.

ศรวณีย์ ตรีเดช และคณะ. “การศึกษาคำผญาในตำบลวังชมภู อำเภอหนองบัวแดง จังหวัดชัยภูมิ”. Journal of Mahayana voice, ปีที่ 10 ฉบับที่ 4

(ตุลาคม–ธันวาคม, 2024) : 217-223.

สุวรรณา คุ้ยเอี่ยม. “การสืบสรรค์วรรณคดีมรดกไทยนวนิยายของพงศกร”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตร

มหาบัณฑิต คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๖๑. : 25.

Facebook Fanpage ผญานวกะ. สืบค้นในช่วงเดือน มกราคม 2๕๖๗ – เดือนธันวาคม ๒๕๖๗. https://url.in.th/ucKJl.