ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการโฆษณาสถานพยาบาลเอกชน

Main Article Content

นัยน์ปพร รายศิริ
อรวรรณ พจนานุรัตน์
คณาธิป ทองรวีวงศ์

บทคัดย่อ

         บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (๑) ศึกษาปัญหาและอุปสรรคทางกฎหมายในการบังคับใช้พระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ. ๒๕๔๑ และที่แก้ไขเพิ่มเติม เกี่ยวกับการควบคุมการโฆษณาของสถานพยาบาลเอกชน โดยเฉพาะคลินิกเสริมความงาม(๒) วิเคราะห์เปรียบเทียบปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการควบคุมการโฆษณากับกฎหมายของสาธารณรัฐเกาหลีและเครือรัฐออสเตรเลียและ (๓) เสนอแนะแนวทางแก้ไขกฎหมายให้มีประสิทธิภาพเป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ อาศัยการศึกษาค้นคว้าจากเอกสาร เครื่องมือที่ใช้  ในการวิจัย คือ การวิเคราะห์ตัวบทกฎหมายและทฤษฎีเศรษฐศาสตร์วิเคราะห์กฎหมายและการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ เป็นการบรรยายเชิงพรรณนา


         ผลการวิจัยพบว่า (๑) ปัญหาและอุปสรรคทางกฎหมายในการบังคับใช้พระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ. ๒๕๔๑ ประกอบด้วย ๔ ประการ ได้แก่ ปัญหาการกระทำความผิดซ้ำซาก, ปัญหาอำนาจหน้าที่ของพนักงานเจ้าหน้าที่ตามมาตรา ๔๖, ปัญหาบทกำหนดโทษตามมาตรา ๖๘ และปัญหาองค์ประกอบของคณะกรรมการเปรียบเทียบคดีตามมาตรา ๗๕ (๒) การวิเคราะห์เปรียบเทียบกฎหมาย พบว่ากฎหมายของประเทศไทยยังมีข้อจำกัดในการรับมือกับสื่อดิจิทัลและอัตราโทษยังไม่สอดคล้องกับหลักความได้สัดส่วนเมื่อเทียบกับต่างประเทศ และ (๓) แนวทางแก้ไขกฎหมายให้มีประสิทธิภาพ ประกอบด้วย การแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา ๖๘ ให้อำนาจสั่งพักใช้ใบอนุญาตและเพิ่มอัตราโทษปรับเป็นไม่เกินหนึ่งแสนบาท การแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา ๔๖ เพิ่มอำนาจเจ้าหน้าที่ในการตรวจสอบและสั่งระงับโฆษณาในระบบคอมพิวเตอร์ และการแก้ไขเพิ่มเติมมาตรา 75 เพื่อเปิดช่องให้ประธานคณะกรรมการเปรียบเทียบคดีสามารถมอบอำนาจให้ผู้อื่นปฏิบัติหน้าที่แทนได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
รายศิริ น., พจนานุรัตน์ อ., และ ทองรวีวงศ์ ค. “ปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการโฆษณาสถานพยาบาลเอกชน”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, ปี 13, ฉบับที่ 2, สิงหาคม 2026, น. 82-94, https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/289004.
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

คณิต ณ นคร. กฎหมายอาญาภาคทั่วไป. พิมพ์ครั้งที่ ๕. กรุงเทพมหานคร : วิญญูชน, ๒๕๕๖.

ธนัญญา เชรษฐา. วิวัฒนาการและแนวคิดเกี่ยวกับการโฆษณาในการบริหารงานโฆษณา เล่ม ๑. นนทบุรี:

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, ๒๕๓๕.

นภัสวรรณ จันทร์หอม. “ปัญหาทางกฎหมายว่าด้วยการปรับเป็นพินัย: ศึกษากรณีการโฆษณายาอันตราย

หรือยาควบคุมพิเศษ”. สารนิพนธ์นิติศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศรีปทุม, กรุงเทพ-

มหานคร, ๒๕๖๗.

ประไพ ตรีกาลนนท์. “อุปสรรคในกระบวนการบังคับใช้พระราชบัญญัติสถานพยาบาล พ.ศ. ๒๕๔๑

เพื่อควบคุมการโฆษณาสถานพยาบาล ในกรุงเทพมหานคร”. วารสารสาธารณสุขมูลฐาน

(ภาคกลาง). ปีที่ ๓๗ ฉบับที่ ๓ (๒๕๖๗) : ๕-๑๘.

ปรีดี เกษมทรัพย์. นิติปรัชญา. พิมพ์ครั้งที่ ๑๒. กรุงเทพมหานคร: โครงการตำราและเอกสารประกอบ

การสอนคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. ๒๕๕๙.

พระราชบัญญัติคุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๙๖ ตอนพิเศษ ๗๒.

รุ่งนภา กิตติลาภ, อุมาวรรณ วาทกิจ, และร่มสน นิลพงษ์. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการเลือกใช้บริการ

คลินิกเสริมความงาม. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ, ๒๕๖๓.

สมยศ เชื้อไทย. ความรู้กฎหมายทั่วไป. พิมพ์ครั้งที่ ๒๒. กรุงเทพมหานคร: วิญญูชน, ๒๕๕๙.

เสรี วงษ์มณฑา. การโฆษณาและการส่งเสริมการขาย. กรุงเทพมหานคร: ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์, ๒๕๔๐.

Posner, R. A. Economic analysis of law. New York: Wolters Kluwer, 2014.

กรมกิจการผู้สูงอายุ. สังคมผู้สูงอายุในปัจจุบันและเศรษฐกิจในประเทศไทย. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา :

https://www.dop.go.th/th/know/1/926 [๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๘]

กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ. นโยบาย Medical Hub. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://www.thailand

medicalhub.net/policy [๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๘].

Australasian Legal Information Institute. Health practitioner regulation national law

(NSW). [ออนไลน์]. แหล่งที่มา : https://classic.austlii.edu.au/au/legis/nsw/

consol_act/hprnl460/ [๑๑ มีนาคม ๒๕๖๘].

Korea Legislation Research Institute. Medical Service Act 2007. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา :

https://elaw.klri.re.kr/eng_service/lawView.do?hseq=53532&lang=ENG [๑๑ มีนาคม ๒๕๖๘