การจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการตั้งคำถามแบบ R-C-A เพื่อปลูกฝังคุณธรรมและพัฒนาทักษะสมองของเด็กปฐมวัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ๑) ศึกษาผลของการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้เทคนิคการตั้งคำถามแบบ R-C-A ต่อการพัฒนาคุณธรรมและทักษะสมองของเด็กปฐมวัย และ ๒) เปรียบเทียบระดับคุณธรรมและทักษะสมอง ระหว่างก่อนและหลังการจัดประสบการณ์ การวิจัยเป็นแบบทดลองเบื้องต้นแบบกลุ่มเดียวทดสอบก่อนและหลัง กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กปฐมวัยจำนวน ๑๖ คน ปีการศึกษา ๒๕๖๗ โรงเรียน
บ้านเขามัน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาประจวบคีรีขันธ์ เขต ๑ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย ๑) แผนการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้เทคนิค R-C-A ร่วมกับกิจกรรม Active Learning จำนวน ๑๕ แผน และ ๒) เครื่องมือเก็บข้อมูล ได้แก่ แบบประเมินทักษะสมองด้านการยั้งคิดไตร่ตรองและการจดจ่อใส่ใจ และแบบสังเกตพฤติกรรมคุณธรรมพื้นฐาน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และการทดสอบค่าทีแบบกลุ่มสัมพันธ์
ผลการวิจัยพบว่า ๑) เด็กปฐมวัยมีพัฒนาการด้านคุณธรรมพื้นฐาน ได้แก่ ความมีวินัย
ความรับผิดชอบ และความมีน้ำใจ เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง โดยค่าเฉลี่ยรวมเพิ่มจากร้อยละ ๘๒.๒๒
เป็น ๙๓.๗๘ ขณะที่ทักษะสมองด้านการยั้งคิดไตร่ตรองและการจดจ่อใส่ใจเพิ่มจากร้อยละ ๘๐.๘๐
เป็น ๘๘.๐๐ และ ๒) หลังการทดลอง เด็กมีระดับคุณธรรมพื้นฐานสูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .๐๕ (ค่าเฉลี่ย ๑.๘๐ เป็น ๒.๗๔; t = ๒๓.๓๗, p = ๐.๐๐) และมีทักษะสมองสูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .๐๕ เช่นกัน (ค่าเฉลี่ย ๒.๙๒ เป็น ๔.๒๓; t = ๘.๑๗, p = ๐.๐๐) แสดงให้เห็นว่าการจัดประสบการณ์การเรียนรู้โดยใช้เทคนิค R-C-A มีประสิทธิผลในการพัฒนาคุณธรรมและทักษะสมองของเด็กปฐมวัยอย่างเป็นรูปธรรม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. หลักสูตรการศึกษาปฐมวัย พุทธศักราช ๒๕๖๐. กรุงเทพมหานคร : สำนักงาน
คณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน, ๒๕๖๐.
จิระพร ชะโน. “การคิดเชิงบริหารกับการพัฒนาเด็กปฐมวัย”. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย
มหาสารคาม. ปีที่ ๑๓ ฉบับที่ ๑ (๒๕๖๒): ๗–๑๗.
นวลจันทร์ จุฑาภักดีกุล. “การพัฒนาทักษะสมองสำหรับการเรียนรู้ในศตวรรษที่ ๒๑”. ใน การประชุม
ทางวิชาการของคุรุสภา ประจำปี ๒๕๕๙ เรื่อง การวิจัยนวัตกรรมการเรียนรู้และการจัด
การศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร : สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา, ๒๕๕๙.
นวลจันทร์ จุฑาภักดีกุล และคณะ. โครงการวิจัยพัฒนาแบบประเมินพัฒนาการด้าน EF ของเด็กปฐมวัย
ในประเทศไทย. นนทบุรี : สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข, ๒๕๖๐.
ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์. เลี้ยงลูกอย่างไรให้ได้ EF. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์แพรวเพื่อนเด็ก,
๒๕๖๑.
พระราชบัญญัติการพัฒนาเด็กปฐมวัย พ.ศ. ๒๕๖๒. ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม ๑๓๖ ตอนที่ ๕๖ ก
(๓๐ เมษายน ๒๕๖๒): ๕–๑๖.
ภรณี คุรุรัตนะ. “เด็กปฐมวัยท่ามกลางกระแสความเปลี่ยนแปลง”. วารสารการศึกษาปฐมวัย. ปีที่ ๑
ฉบับที่ ๑ (๒๕๕๐): ๔๙–๕๘.
เพชรรัตน์ จงนิมิตรสถาพร. “เทคนิคคำถาม R-C-A กับการพัฒนาทักษะชีวิต”. วารสารศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยขอนแก่น. ปีที่ ๓๖ ฉบับที่ ๒ (๒๕๕๖): ๒–๑๐.
สุภาวดี หาญเมธี. พัฒนาทักษะสมองด้านการอ่าน. กรุงเทพมหานคร : บริษัท ไอดีออล ดิจิตอลพริ้นท์
จำกัด, ๒๕๕๙.
โสภิตา ภู่บำรุง. “ผลการจัดกิจกรรมเสริมสร้างการตัดสินใจในนักเรียนประถมศึกษา”. วารสารวิจัย
ทางการศึกษา. ปีที่ ๘ ฉบับที่ ๓ (๒๕๖๓): ๑๑๐–๑๒๓.
อรุณี หรดาล. “การพัฒนาความรู้ความสามารถในการจัดกิจกรรมเพื่อพัฒนาการคิดวิเคราะห์ของ
เด็กปฐมวัยด้วยผังกราฟิกสำหรับครูปฐมวัยในกรุงเทพมหานครและเขตปริมณฑล”.
วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช,
๒๕๖๓.
อัญจลา จารุมิลินท. การพัฒนาทักษะสมองด้วยการ “ให้โอกาส”. กรุงเทพมหานคร : เอกพิมพ์ไทย,
๒๕๖๐
อุษา แตงทอง. “การพัฒนาจริยธรรมเด็กปฐมวัยกับจุดเริ่มต้นที่บ้านในบริบทสังคมไทย”. วารสารวิชาการ
มนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์รำไพพรรณี. ปีที่ ๑ ฉบับที่ ๑ (๒๕๖๓): ๑–๑๕.