Development of a Curriculum to Promote Creative Mathematical Problem Solving Using a Context-Based Approach Combined with Reverse Brainstorming Technique for Grade 6 Students
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) develop and examine the quality of a curriculum for enhancing creative mathematical problem-solving using context-based learning combined with reverse brainstorming techniques for 14 students in Grade 6 and 2) investigate the effects of implementing the curriculum for enhancing creative mathematical problem-solving using context-based learning combined with reverse brainstorming techniques for Grade 6 studkidkidents. This was a pre-experimental research study. The experimental design employed was a one-group posttest-only design. The sample consisted of 14 students in Grade 6 from Ban Luang Tai School in the second semester of the 2025 academic year, selected through cluster random sampling. The research instruments included the curriculum, curriculum implementation manual, and a creative mathematical problem-solving assessment test. Data were analyzed using percentages, means, standard deviations, and One Sample t-test
The research results revealed that:
1) The curriculum for enhancing creative mathematical problem-solving using context-based learning combined with reverse brainstorming techniques for Grade 6 students comprised six components: 1) Background and Significance, 2) Curriculum Objectives, 3) Content consisting of four units: Unit 1 "Solving Money Market Puzzles," Unit 2 "Smart Planning for Survival," Unit 3 "Conquering Heights and Creating Strategies," and Unit 4 "Strategic Mathematics Quick Thinking," 4) Teaching and Learning Activities, 5) Media and Learning Resources, and 6). Measurement and Evaluation The overall mean level of appropriateness of the curriculum and its implementation manual was at the highest level.
2) Students who participated in the curriculum for enhancing creative mathematical problem-solving using context-based learning combined with reverse brainstorming techniques achieved a mean score in creative mathematical problem solving after instruction that was significantly higher than the 70 percent criterion at the .05 level of statistical significance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
แก้วใจ สีมาคาม, วันเพ็ญ นันทะศรี และ บุญมี ก่อบุญ.(2562).การพัฒนาหลักสูตรฝึกอบรมเพื่อสร้าง เสริมความคิดสร้างสรรค์ทางคณิตศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลง กรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์.14(1):161-173.
ธำรง บัวศรี. (2531). ทฤษฎีหลักสูตร:การออกแบบและการพัฒนา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
บพิธ กิจมี. (2551). การใช้การเรียนรู้แบบบริบทเป็นฐานในการจัดกิจกรรมชุมนุมคณิตศาสตร์ สำหรับนักเรียนช่วงชั้นที่ 3 โรงเรียนบ้านเมืองคองจังหวัดเชียงใหม่. วิทยานิพนธ์ ศษ.ม. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพมหานคร : สุวีริยาสาส์น.
ปกรณ์ ประจันบาน. (2552). สถิติขั้นสูงสำหรับการวิจัยและประเมิน (Advanced Statisticsfor Research and Evauation). พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.ปราณี รามคำแหง. (2563). บริบทท้องถิ่นในการจัดการเรียนรู้.
ศุภวิชญ์ แตงทองคำ และปริญญภาษ สีทอง. (2567). การพัฒนาหลักสูตรการแก้โจทย์ปัญหา คณิตศาสตร์โดยใช้กระบวนการแก้ปัญหาของโพลยาร่วมกับเทคนิคเพื่อนคู่คิด 4 สหาย สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 14(1), 18–19.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2566). ผลการประเมิน PISA 2022.
ภานุภณ วงษ์จูม และ สมทรง สิทธิ. (2567). การพัฒนาความสามารถการแก้โจทย์ปัญหาคณิตศาสตร์ เรื่อง การบวก ลบ คูณ หาร ระคน โดยการจัดการเรียนรู้แบบใช้บริบทเป็นฐานร่วมกับ เทคนิค KWDL สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 3. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัย มหาสารคาม, 18(1), 72–87.
รุจิราพร รามศิริ และ มาเรียม นิลพันธุ์. (2558). การพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนวิทยาศาสตร์โดย ใช้การวิจัยเป็นฐาน เพื่อเสริมสร้างทักษะการวิจัย ทักษะการแก้ปัญหาอย่างสร้างสรรค์ และ จิตวิทยาศาสตร์ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษา. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย (Suedu Research Journal), 7(1),
วิชัย วงษ์ใหญ่. (2537). กระบวนการพัฒนาหลักสูตรและการสอน: ภาคปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: อาร์ แอนด์ ปรินท์.
Davis, G. A. (2004). Creativity Is Forever (5th ed.). Dubuque, IA: Kendall Hunt Publishing.
Elmansy, R. (2016). Design thinking tools: Reverse brainstorming Humanitarian Informatics, (10), 12–19.
Gilbert, J. K. (2006). On the nature of “context” in chemical education. International Journal of Science Education, 28(9), 957–976.
Taba, H. (1962). Curriculum development: Theory and practice. Harcourt, Brace & World.
Torrance, E. P. (1974). Torrance Tests of Creative Thinking: Norms-technical manual. Scholastic Testing Service.
