ผลการใช้กระบวนการสอนแบบเฮวินส์ที่มีต่อความสามารถในการเขียนเรียงความภาษาไทย และความใฝ่เรียนรู้ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มโรงเรียนพระปริยัติธรรมลุ่มน้ำฝาง จังหวัดเชียงใหม่
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบความสามารถในการเขียนเรียงความวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้กระบวนการสอนแบบเฮวินส์ก่อนและหลังเรียน 2) เปรียบเทียบความสามารถในการเขียนเรียงความวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้กระบวนการสอนแบบเฮวินส์หลังเรียนกับเกณฑ์ร้อยละ 80 และ 3) ศึกษาความใฝ่เรียนรู้ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ระหว่างการเรียนโดยใช้กระบวนการสอนแบบเฮวินส์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มโรงเรียนพระปริยัติธรรมลุ่มน้ำฝาง จังหวัดเชียงใหม่
รูปแบบการวิจัยเป็นแบบกลุ่มเดียววัดก่อน - หลังการทดลอง ประชากร คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มโรงเรียนพระปริยัติธรรมลุ่มน้ำฝาง 5 โรงเรียน จํานวน 44 รูป ซึ่งมีคุณลักษณะนักเรียนที่ใกล้เคียงกัน กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปที่ 4 โรงเรียนฝางธรรมศึกษา ภาคเรียนที่ 2 ปการศึกษา 2567 จํานวน 14 รูป ไดมาโดยการสุ่มแบบกลุ่ม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการสอนแบบเฮวินส์ 2) แบบทดสอบวัดความสามารถในการเขียนเรียงความวิชาภาษาไทย และ 3) แบบประเมินความใฝ่เรียนรู้ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบเครื่องหมาย
ผลการวิจัยพบว่า
1) ความสามารถในการเขียนเรียงความวิชาภาษาไทยหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
2) ความสามารถในการเขียนเรียงความวิชาภาษาไทยของนักเรียนหลังเรียนสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .05
3) ความใฝ่เรียนรู้โดยรวมอยู่ในระดับมาก
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
กาญจนา เหมืองหม้อ. (2559). ผลของการใช้เทคนิค K W L-PLUS และเทคนิค PANORAMA ที่มีต่อ ความสามารถในการอ่านจับใจความ และความใฝ่เรียนรู้ของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านจอมแจ้งมิตรภาพที่ 193 จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วิทยานิพนธ์ ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, นนทบุรี.
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์.(2542). ทำาอย่างไรลูกจึงใฝ่รู้ใฝ่เรียน. ม.ป.ท. : ม.ป.พ.
ชนันรัตน์ วิจิตรโท. (2553). ความสามารถในการเขียนภายาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนเทศบาลวัดศรีเมือง จังหวัดนครนายก ที่จัดการเรียนรู้ด้วยกระบวนการสอนเขียนของเฮวินส์. วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี, กรุงเทพฯ.
ทิพาพร สุจารี. (2537). การเปรียบเทียบความสามารถทางการเขียนภาษาอังกฤษและความคิดสร้างสรรค์ทางภาษาของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการสอนด้วยวิธีกระบวนการของเฮวินส์และวิธีสอนตามคู่มือครู. วิทยานิพนธ์ ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
นิตย์รดี สารจันทร์. (2560). การพัฒนาความสามารถในการเขียนเล่าเรื่องภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้กระบวนการสอนเขียนของเฮวินส์. วิทยานิพนธ์ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
นิภา สุขสำราญ. (2559). ผลการจัดการเรียนรู้โดยใช้หนังสืออิเล็กทรอนิกส์ที่มีต่อความสามารถในการสะกดคําภาษาอังกฤษ และการใฝ่เรียนรู้ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านปัก จังหวัดหนองคาย. วิทยานิพนธ์ ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
พินพร นามมูลตรี. (2558). การจัดการเรียนรูโดยใชแผนผังความคิดประกอบกลุมรวมมือแบบ NHT เพื่อส่งเสริมความสามารถดานการเขียนเชิงสรางสรรค การคิดวิเคราะห และพฤติกรรมใฝเรียนรู ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปที่ 3. วิทยานิพนธ์ ปริญญาการศึกษามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
เมษยา มิทรานนท์. (2562). การพัฒนาความสามารถในการเขียนภาษาอังกฤษ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โดยใช้กระบวนการของเฮวินส์. วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ยุวดี นุตกลาง. (2562). ผลการใช้การจัดกิจกรรมการเรียนรู้แบบสร้างสรรค์เป็นฐานที่มีผลต่อ ความสามารถในการเขียนเรียงความของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 กลุ่มโรงเรียนศรีพุทธ จังหวัดสมุทรปราการ. การค้นคว้าอิสระ ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
รัตนา สุวรรณอำภา. (2557). ผลการใช้กระบวนการสอนเขียนของเฮวินส์ที่มีต่อความสามารถทางการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
รุ่งทิวา สิงห์เทียน. (2558). การพัฒนาแบบฝึกเสริมทกัษะการเขียนสารคดีโดยใช้ข้อมูลท้องถิ่นอำเภอเขาย้อย สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5. วิทยานิพนธ์ ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร.
โรงเรียนฝางธรรมศึกษา. (2567). หลักสูตรสถานศึกษา โรงเรียนฝางธรรมศึกษา พุทธศักราช 2567 ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 สังกัดสำนักเขตการศึกษาพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา เขต 5. เชียงใหม่ : โรงเรียนฝางธรรมศึกษา.
_________________. (2567). SAR (Self Assesment Report) โรงเรียนฝางธรรมศึกษา ประจำปีการศึกษา 2567. เชียงใหม่: โรงเรียนฝางธรรมศึกษา.
ลัลณ์ณภัทร ปุญญ์ปิยวัชร์. (2565). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้กระบวนการของเฮวินส์ที่ส่งเสริมความสามารถด้านการเขียนภาษาอังกฤษ สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1. วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
วลิดา บุญประเสริฐ. (2555). การศึกษาความสัมพันธ์ดาโนนิคอดระหว่างรูปแบบการจัดการเรียนรู้ที่เนันผู้เรียนเป็นสำคัญกับคุณลักษณะอันพึงประสงค์ด้านใฝ่เรียนรู้ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 4.วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, เชียงราย.
สนิท ตั้งทวี. (2538). การใช้ภาษาเชิงปฏิบัติ. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร : โอเอส พริ้นติ้ง เฮ้าส์.
สมพร อินทะกนก. (2548). การพัฒนากิจกรรมการเรียนการสอนทักษะการเขียนภาษาอังกฤษของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ด้วยกระบวนการสอนของเฮวินส์. วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี.
Hewins, Catherine P. (1986). "Writing in a Foreign Language : Motivation and the Process Approach," Foreign Language Annals. 19(3) : May.
