การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลด้านการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา ในจังหวัดเชียงราย

Main Article Content

กันตยา มานะกุล

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัจจัยที่ส่งผลด้านการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาในจังหวัดเชียงราย และ (2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยที่ส่งผลด้านการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาในจังหวัดเชียงราย การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ทำการศึกษากับกลุ่มนักเรียนและครูจากโรงเรียนพระปริยัติธรรม แผนกสามัญศึกษา ในจังหวัดเชียงราย ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษา จำนวน 10 โรงเรียน โรงเรียนละ 5 รูป/คน รวมจำนวนทั้งสิ้น 50 รูป/คน และครูผู้รับผิดชอบสอนรายวิชาภาษาอังกฤษ จำนวน 10 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ (1) แบบสอบถามสำหรับครูผู้สอน (2) แบบสอบถามสำหรับผู้เรียนหรือนักเรียน และ (3) แบบสัมภาษณ์เกี่ยวกับการเรียนรู้ภาษาอังกฤษ
ผลการวิจัยพบว่า (1) ปัจจัยที่ส่งผลต่อการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาในจังหวัดเชียงราย ได้แก่ ปัจจัยด้านผู้เรียน ด้านครูผู้สอน ด้านการจัดการเรียนการสอน ด้านสื่อและเทคโนโลยีการเรียนรู้ และด้านสภาพแวดล้อมและการสนับสนุนจากครอบครัว โดยปัจจัยด้านผู้เรียนเป็นปัจจัยที่มีอิทธิพลมากที่สุด รองลงมาคือปัจจัยด้านการจัดการเรียนการสอนและด้านครูผู้สอน และ(2) ผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์พบว่า ปัจจัยทุกด้านมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับผลการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยเฉพาะปัจจัยด้านผู้เรียนและด้านการจัดการเรียนการสอน ซึ่งมีความสัมพันธ์ในระดับสูงกว่าเมื่อเทียบกับปัจจัยด้านอื่น 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
มานะกุล ก. (2026). การศึกษาปัจจัยที่ส่งผลด้านการเรียนภาษาอังกฤษของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา ในจังหวัดเชียงราย. วารสารวิทยาลัยสงฆ์นครลำปาง, 15(2), 66–79. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NBJ/article/view/285920
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Boonyam, S. & Luenam, K. (2018). Causal Factors Influencing English Learning Achievement of Matthayom Suksa 2 Students under the

Secondary Educational Service Area Office 31. (Research report). Nakhon Ratchasima: Nakhon Ratchasima Rajabhat University.

Brown, H. D. (2007). Principles of Language Learning and Teaching. (5th ed.). San Francisco State University: Pearson Education.

Chapelle, C. A. (2001). Computer Applications in Second Language Acquisition: Foundations for Teaching, Testing and Research.

Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9781139524681

Ellis, R. (2008). The Study of Second Language Acquisition. (2nd ed.). Oxford University Press.

Gardner, R. C., & Lambert, W. E. (1972). Attitudes and Motivation in Second Language Learning. Massachusetts: Newbury House.

Harmer, J. (2007). How to Teach English. (2nd ed.). London: Pearson Longman.

Hubbard, P. (2009). Computer Assisted Language Learning: Critical Concepts in Linguistics. London & New York: Routledge.

Krashen, S. D. (1985). The Input Hypothesis: Issues and Implications. New York: Longman.

Ministry of Education. (2003). National Education Act B.E. 2542 (1999). Bangkok: Ministry of Education.

Nunan, D. (2004). Task-Based Language Teaching. Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511667336

Richards, J. C., & Rodgers, T. S. (2014). Approaches and Methods in Language Teaching. (3rd ed.). Cambridge University Press.

https://doi.org/10.1017/CBO9780511667305

Suthadarat, S. (2019). Theories of English Language Teaching. (3rd ed.). Bangkok: Ramkhamhaeng University Press.

Thamcharoen, W. (2000). A Practical Handbook for School Administration of Phra Pariyattidhamma Schools (General Education

Division). Bangkok: Odean Store.

Tuntakit, W. (2010). Public Relations Document on Knowledge Management: The Meaning of Education. Samut Sakhon: Supervision,

Monitoring and Evaluation Group, Samut Sakhon Educational Service Area Office.