Information Demand, Media Exposure and Perception of Thai Cultural Informations among Chinese Tourists
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research was to study the Information Demand, Media Exposure and Perception of Thai Cultural among Chinese Tourists. The objectives of this research are as follows. 1. Levels of demand for information and demand for media exposure. 2. Demand behavior to Thai cultural information. 3. Levels of Thai cultural information perception in Chinese tourists in Thailand. 4. Difference between demographics and need, exposure and perception of Thai cultural information of Chinese tourists.
This research was Sample surveys of 400 Chinese tourists in Thailand which utilized surveys as a medium. Researcher analyzed statistics by percentage, average, mean and hypothesis test with t test and F test.
The results of the study were as follows: 1. Chinese tourists in Thailand had high demands of Thai cultural information, especially, the information about manners and religious ceremony regulations and beliefs, including public manners. About the type of media that demanded for exposure were internet, movies, tourism publications, respectively. 2. The exposure of information of Thai cultural was intermediate, however, the movie named “Lost In Thailand” had a high exposure significantly followed by printing media and Thailand Tourism Exhibition Events. 3. Regarding to the perception of Thai Cultural, manners to figures and beloved Thai constitutions and participation in religious and cultural places were the issues that Chinese tourists were acknowledged and strictly behaved to those constitutions and places. 4. Lastly, demographics had effects on demand, exposure and perception of Thai cultural information, except sex and marital status valuables.
Article Details
References
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. “แผนพัฒนาการท่องเที่ยวแห่งชาติ พ.ศ. 2555-2559”. สืบค้นเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2559, จาก www.mots.go.th
กรุณา บุญมาเรือน. “ปัจจัยที่มีผลต่อการเดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในประเทศไทยของนักท่องเที่ยวชาว ต่างชาติ”. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. วิทยาลัยมหาวิทยาลัยเชียงใหม่, คณะเศรษฐศาสตร์. 2546.
กัลยกร ศุภธราธาร. “การวิเคราะห์พฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวจีนในประเทศไทย”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. 2548.
การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. “บทวิเคราะห์สถานการณ์การตลาดต่างประเทศ”. กรุงเทพมหานคร: จุลสาร วิชาการอิเล็กทรอนิกส์ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย. 2550.
จุฑาภา ตาดพริ้ง. “การเปิดรับข่าวสารกับความคาดหวังและความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวอเมริกัน และยุโรปตะวันตกที่มีต่อประเทศไทย”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. 2546.
ฉลองศรี พิมลสมพงค์. “การวางแผนและพัฒนาตลาดการท่องเที่ยว”. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพมหานคร: สานักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. 2548.
ชิดจันทร์ หังสสูต. “หลักและการจัดการอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว”. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพมหานคร: สานักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคาแหง. 2532.
ทิพวรรณ พุ่มมณี. อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: สานักพิมพ์มหาวิทยาลัย รามคาแหง. 2550.
ธนกฤต สังข์เฉย. “อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและบริการ”. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ นครปฐม. 2550.
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. “การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS”. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพมหานคร: วี.อินเตอร์ พริ้นท์. 2548.
น้าฝน จันทร์นวล. “ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางเข้ามา ท่องเที่ยวในประเทศไทย”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยนานาชาติแสตมฟอร์ด. 2556.
บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. “อุตสาหกรรมการท่องเที่ยว”. กรุงเทพฯ: เพรส แอนด์ ดีไซน์. 2548.
ประสงค์ นิธินวกร. “พฤติกรรมการท่องเที่ยวประเทศไทยของนักท่องเที่ยวสาธารณรัฐประชาชนจีน”. สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. 2545.
ไพรัตน์ สุระศิรานนท์. “การศึกษาพฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวจีนแบบแบ็คเพ็คเกอร์ต่อการเลือก ร้านอาหารในเขตกรุงเทพมหานคร”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 2556.
เลิศพร ภาระสกุล. “แรงจูงใจและทัศนคติที่ส่งผลต่อความพึงพอใจโดยรวมของนักท่องเที่ยว ชาวจีนต่อการท่องเที่ยวประเทศไทย”. รายงานการวิจัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. 2558.
แสงเดือน รตินธร. “ปัจจัยผลักดันและปัจจัยดึงดูดที่มีผลต่อนักท่องเที่ยวชาวจีนในการตัดสินใจเลือก มาท่องเที่ยวในประเทศไทย”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. 2555.
อรชน มณีสงฆ์ และคณะ. “การศึกษาพฤติกรรมและทัศนคติของนักท่องเที่ยวชาวจีนต่อการท่องเที่ยว ของจังหวัดเชียงใหม่”. วารสารวิทยาลัย บัณฑิตศึกษาการจัดการ มหาวิทยาลัยขอนแก่น. 2551. 1 (1), 96-106.
อัจฉรา สมบัตินันทนา. “พฤติกรรมการท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยว ในประเทศไทย”.สารนิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาเศรษฐศาสตร์การจัดการ คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ. 2555.
Engel, J. F., Blackwell, R. D., and Miniard, P. W. “Consumer Behavior”, (6thed.). Fort Worth: The Dryden Press. 1990.
Glenn, W. C. “Consumer Behavior: Theory and Practice”, (3thed.). Homewood, Lllionois: Richard D. Irwin. 1978.
Peter, P. J., and Olsen., J. C. “Consumer Behavior and Marketing Strategy”, (2nded.). Homewood, Lllionois: Richard D. Irwin. 1990.
Schiffman, L. G. and Kanuk, L. L. “Consumer Behavior”. New Jersey: Prentice-Hall. 1991.
Williams, T. G. “Consumer Behavior: Fundamentals and Strategies”, 1th, Paul, Minnesota: West Publishing. 1982.
www.oknation.nationtv.tv/blogblackcheepagornlok/2013/10/21/entry-1
www.news.thaipbs.or.th/content/252834
www.thairat.co.th/content/374004