Evolution of Logistics Management and Supply Chain
Abstract
Logistics and Supply Chain Management aimed to enhance competitiveness in business
and supported capability in international trade and investment as Logistics and Supply Chain
shall be considered as the core cost in operations of Agricultural, Industrial, and Service
industry sectors. Main function of Logistics and Supply Chain can be defined as Transferringof goods, service and Information from origin to destination. With integration of Supply
Chain, the system shall comprised of collection, planning and management scheme between
producers and buyers of production resources integrated with all processes in business operation
through network and supply chain for lowering costs and increasing effectiveness.
With effective implementation of Logistics and collaboration with all stakeholders, the goal
of strengthening competitiveness for sustainable development shall be easily accomplished.
References
กระจายสินค้าและบริการ (Logistics Center) ขององค์การคลังสินค้า กระทรวงพาณิชย์
ของศูนย์วิจัยโลจิสติกส์ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ปี 2549”.
กระทรวงพาณิชย์. (2555). ธุรกิจบริการโลจิสติกส์. กรมเจรจาการค้าระหว่างประเทศ กระทรวงพาณิชย์
44/100 ถนนนนทบุรี 1 อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี 11000.
ชัยณรงค์ ไผ่รุ่ง. (2553). ผลกระทบของการจัดการความร่วมมือและคุณภาพสารสนเทศที่มีต่อ
ประสิทธิผลโซ่อุปทานของอุตสาหกรรมการผลิตในประเทศไทย. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต.
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
คำนาย อภิปรัชญาสกุล. (2546). โลจิสติกส์และการจัดการซัพพลายเชน “กลยุทธ์ทำให้รวย ช่วยให้
ประหยัด”. กรุงเทพฯ: นัฏพร.
ดวงพรรณ ศฤงคารินทร์ และคณะ. (2554). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์โครงการร่างยุทธศาสตร์วิจัย
โลจิสติกส์แห่งชาติ ฉบับที่ 2 พ.ศ.2555-2559. สกว.
ภัชรี นิ่มศรีกุล. (2552). การประยุกต์ใช้การตัดสินใจแบบหลายหลักเกณฑ์เพื่อคัดเลือกศูนย์กลาง
โลจิสติกส์ด้านการขนส่งสินค้าในประเทศไทยบนแนวระเบียงเศรษฐกิจ. วิศวกรรมศาสตร
มหาบัณฑิต สาขาวิศวกรรมอุตสาหกรรม. มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ธนิต โสรัตน์. (2548). การทำแผนยุทธศาสตร์ขององค์กร. การจัดการห่วงโซ่อุปทานในยุคโลกาภิวัตน์:
What is Logistics and Supply Chain Management: V-SERVE. เล่มที่ 1.
ธนิต โสรัตน์. (2550). การประยุกต์โลจิสติกส์และโซ่อุปทาน. กรุงเทพฯ: วี-เซิร์ฟ โลจิสติกส์.
รุธิร์ พนมยงค์. (2550). การพัฒนาเครื่องมือสำหรับการวินิจฉัยความสามารถทางด้านโลจิสติกส์ของ
ผู้ประกอบการธุรกิจ SME ของไทย. การประชุมเชิงวิชาการประจำปี 2550 การจัดการโลจิสติกส์
และโซ่อุปทาน (GTT) ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ.
เรืองเทพ รุ่งโรจน์สาคร. (2551). ลอจิสติกส์ของโรงสีข้าวทรัพย์เจริญ. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต.
มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
วิทยา สุหฤทดำรง. (2546ข). ลอจิสติกส์และการจัดการโซ่อุปทานอธิบายได้ง่ายนิดเดียว. กรุงเทพฯ:
ซีเอ็ดยูเคชั่น.
ศิริขวัญ ขุนรัตนโรจน์. (2551). การศึกษากระบวนการโซ่อุปทานของบริษัทจอลลี่ เท็กซ์ไทล์ อินดัสตรี
จำกัด. บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สถาบันนานาชาติเพื่อเอเชียแปซิฟิกศึกษา. (2553). รายงานการเปิดเสรีโลจิสติกส์อาเซียน โอกาส
ผลกระทบ และการปรับตัวของผู้ประกอบการไทย. โครงการพัฒนาศักยภาพผู้ให้บริการ
โลจิสติกส์ไทยสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน. สถาบันนานาชาติเพื่อเอเชียแปซิฟิกศึกษา มหาวิทยาลัย
กรุงเทพ. ธันวาคม 2553.
สมนึก สมชัยกุลทรัพย์. (2549). การพัฒนาระบบโลจิสติกส์ในประเทศไทย. นิตยสาร Logistics Digest.
Vol. 01 No. 01 April 2005. สภาผู้ส่งสินค้าทางเรือแห่งประเทศไทย.
Deepen, J. M. (2007). Logistics outsourcing relationships: Measurement, antecedents, and
effects of logistics outsourcing performance. Heidelberg, Gerrrwny: Physlca-Verlag,
38.
Stock, James R. and Lambert, Douglas M. (2001). Strategic Logistics Management. (4th ed.):
McGraw-Hill.
The Council of Logistics Management, 1992-3, USA.
https://www.geocities.com/scsprogram/html/logistics.html
วารสารการวิจัย กาสะลองคำ CR25RU
e-ISSN: 
