อิทธิพลของคุณค่าตราสินค้า ทัศนคติ และแรงจูงใจผ่านการรับรู้คุณค่าการบริโภคที่มีผลต่อความตั้งใจซื้อโครงการบ้านจัดสรรของผู้บริโภค Gen Y ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ
คำสำคัญ:
คุณค่าตราสินค้า, ทัศนคติ, แรงจูงใจผ่านการรับรู้คุณค่าการบริโภค, ความตั้งใจซื้อ, ผู้บริโภค Generation Yบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอิทธิพลของคุณค่าตราสินค้า ทัศนคติ และแรงจูงใจผ่านการรับรู้คุณค่าการบริโภคที่มีผลต่อความตั้งใจซื้อโครงการบ้านจัดสรรของผู้บริโภคกลุ่ม Gen Y ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ คือ ผู้บริโภคกลุ่ม Gen Y ที่เกิดระหว่าง พ.ศ. 2524–2537 อาศัยอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ไม่เคยซื้อบ้านจัดสรรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือมาก่อน และเป็นผู้ที่สนใจหรืออยู่ระหว่างการพิจารณาซื้อบ้านจัดสรรในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จำนวน 400 คน ได้มาจากการสุ่มตัวอย่างแบบไม่อาศัยความน่าจะเป็นด้วยวิธีการสุ่มแบบสะดวก เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล คือ แบบสอบถามอิเล็กทรอนิกส์ผ่าน Google Form สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลประกอบด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมาน โดยใช้การวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า คุณค่าตราสินค้า ด้านการรับรู้คุณภาพของตราสินค้ามีอิทธิพลเชิงบวกต่อความตั้งใจซื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่การรู้จักและจดจำตราสินค้า การเชื่อมโยงตราสินค้าไม่พบอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อ ด้านทัศนคติ พบว่า ด้านความรู้สึกมีอิทธิพลเชิงบวกต่อความตั้งใจซื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนด้านความคิดหรือความรู้ และด้านพฤติกรรมไม่พบอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อ สำหรับแรงจูงใจผ่านการรับรู้คุณค่าการบริโภค พบว่า คุณค่าด้านประโยชน์ใช้สอยและคุณค่าด้านเงื่อนไขสถานการณ์มีอิทธิพลเชิงบวกต่อความตั้งใจซื้ออย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่คุณค่าด้านสังคม คุณค่าด้านอารมณ์ และคุณค่าด้านความรู้หรือประสบการณ์ไม่พบอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้อ ผลการวิจัยนี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการกำหนดกลยุทธ์สร้างคุณค่าตราสินค้า การพัฒนาทัศนคติ และการออกแบบกิจกรรมทางการตลาดที่สอดคล้องกับการรับรู้คุณค่าการบริโภคของผู้บริโภคกลุ่ม Gen Y เพื่อส่งเสริมความตั้งใจซื้อโครงการบ้านจัดสรร และเพิ่มประสิทธิภาพในการวางแผนการตลาดให้สอดคล้องกับความต้องการของกลุ่มเป้าหมาย
เอกสารอ้างอิง
ชนันภรณ์ อารีกุล. (2562). การศึกษาทางเลือก: รูปแบบการเรียนรู้ที่สำคัญสำหรับเจเนอเรชันแอลฟา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(3), 270–283.
ชุติภา มั่นวาจา. (2567). การรับรู้คุณค่าตราสินค้าที่มีผลต่อความตั้งใจซื้อบ้านเดี่ยวโครงการจัดสรรในเขตกรุงเทพฯ และปริมณฑล [สารนิพนธ์ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยมหิดล.
ทยา มณีงาม. (2565). ทัศนคติของผู้บริโภคที่มีต่อความตั้งใจซื้อคอนโดมิเนียมที่บริหารโดยเครือโรงแรม (Hotel Branded Residence). [การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. https://ethesisarchive.library.tu.ac.th/thesis/2022/TU_2022_6402034273_16440_24190.pdf
ธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮาส์ จำกัด (มหาชน). (2568). สถานการณ์ตลาดที่อยู่อาศัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. https://www.lhbank.co.th/getattachment/ade3eff3-1958-47e3-a15e-3f2b42cb7ce2/economic-analysis-Research-Intelligence-2025-Housing-Market-in-Northeastern-1H2025
พรพรรณ สุขจั่น. (2567). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจซื้ออสังหาริมทรัพย์ประเภทที่อยู่อาศัยแนวราบราคามากกว่า 10 ล้านบาทในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. [การศึกษาค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ. http://dspace.bu.ac.th/jspui/handle/123456789/5671
ยอดชาย จุมปาคำ และ ธนกร สิริสุคันธา. (2567). การสื่อสารการตลาดและการรับรู้คุณค่าที่ส่งผลต่อความตั้งใจซื้อบ้านของผู้บริโภคในโครงการบ้านจัดสรรจังหวัดลำปาง. วารสารวิทยาลัยพุทธศาสนาลำปาง, 13(2), 67–82. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/NBJ/article/view/272112/185096
ศูนย์ข้อมูลอสังหาริมทรัพย์. (2568). สถานการณ์ตลาดที่อยู่อาศัยไตรมาส 1 ปี 2568 และทิศทางปี 2568. https://www.reic.or.th/Activities/PressRelease/260
ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจธนาคารไทยพาณิชย์. (2568). SCB EIC เจาะอินไซต์ตลาดที่อยู่อาศัย ปี 2568 แนวโน้มหดตัวต่อเนื่อง. The Bangkok Insight. https://www.thebangkokinsight.com/news/business/1487932/?utm_source=chatgpt.com
ศูนย์วิจัยเศรษฐกิจและธุรกิจ ธนาคารไทยพาณิชย์. (2567). จับสัญญาณความต้องการที่อยู่อาศัยปี 2024: ไปต่ออย่างไรท่ามกลางความท้าทาย. https://www.scbeic.com/th/detail/file/product/9520/gxv5d4cg5d/In-focus-Real-estate-survey-2024-20240709.pdf
Aaker, D. A. (1996). Building strong brands. Free Press.
Ajzen, I. (1991). The theory of planned behavior. Organizational Behavior and Human Decision Processes, 50(2), 179–211.
Cochran, W. G. (1977). Sampling techniques (3rd ed.). Wiley.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J. and Anderson, R. E. (2019). Multivariate data analysis (8th ed.). Pearson.
Kotler, P., Armstrong, G., Ang, S. H., Tan, C. T., Yau, O. H. M. and Leong, S. M. (2017). Principles of marketing: An Asian perspective (4th ed.). Pearson Education.
Nunnally, J. C. (1978). Psychometric theory (2nd ed.). McGraw-Hill.
Rovinelli, R. J. and Hambleton, R. K. (1977). On the use of content specialists in the assessment of criterion-referenced test item validity. Dutch Journal of Educational Research, 2, 49–60.
Schiffman, L. G. and Wisenblit, J. L. (2015). Consumer behavior (11th global ed.). Pearson.
Sheth, J. N., Newman, B. I. and Gross, B. L. (1991). Why we buy what we buy: A theory of consumption values. Journal of Business Research, 22(2), 159–170. https://www.jagsheth.com /wp-content/uploads/2015/12/Why-we-BUy-what-we-buy.pdf
Sweeney, J. C. and Soutar, G. N. (2001). Consumer perceived value: The development of a multiple item scale. Journal of Retailing, 77(2), 203–220. https://doi.org/10.1016/S0022-4359(01)00041-0
Syukor, S. A., Musa, N. C. and Tajudin, M. M. (2021). Factors influencing house purchase intention among PKNS housing fair visitors. Webology, 18(Special Issue), 58–69. https://doi.org/10.14704/WEB/V18SI05/WEB18213
Yao, J., Leong, C.-M., Lim, B. C.-Y. and Lim, T.-Y. (2024). Navigating homeownership in the shadow of COVID-19: Unraveling factors shaping house purchase intention among China’s residents. Global Business and Management Research: An International Journal, 16(4s), 739–754.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารวิชาการและวิจัย มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.