Development of a Participatory Management Model based on Professional Learning Community (PLC) Concepts to Promote Extracurricular Activities for Teachers to Enhance Student Quality at Bankumueang (Onanukhro) School
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) study the current state and problems of school management; 2) develop a participatory management model; and 3) implement and evaluate the developed model. The sample and key informants consisted of 438 stakeholders. Research instruments included questionnaires, evaluation forms, and focus group discussion guidelines. Data were analyzed using mean, standard deviation, and t-test dependent. The results revealed that: 1) Current State and Problems: There was an urgent need for management system development to mitigate learning loss and reduce dropout rates. The findings emphasized establishing three educational pathways: academic, technical, and vocational. 2) The Management Model: The model comprised six components: principles, concepts, objectives, administrative processes (co-planning, co-deciding, co-acting, co-evaluating, and co-benefiting), evaluation, and success conditions. Experts (n=13) validated the model’s suitability at the highest level. 3) Implementation and Evaluation: The model significantly enhanced teachers' capabilities in organizing extracurricular activities through "Demonstration and Semi-Professional Classrooms." Consequently, students' academic achievement, desirable characteristics, and satisfaction levels were significantly higher post-implementation at a statistically significant level. Furthermore, students developed essential life skills and clearer individual educational pathways aligned with their potential.
Article Details
References
กันต์ธร หิรัญลักษณ์. (2564). ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพที่ส่งผลต่อคุณภาพของผู้เรียนในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
ธนา ธุศรีวรรณ. (2562). การพัฒนารูปแบบการชี้แนะเพื่อส่งเสริมทักษะการจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 สำหรับครูระดับมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธีรวัฒน์ ศรีบุรมย์ และ กนิษฐ์ ศรีเคลือบ. (2566). การพัฒนาเครื่องมือวัดทักษะการทำงานเป็นทีมของครูในชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. วารสารการวัดผลการศึกษา สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา, 40(108), 65.
พระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2545. (14 สิงหาคม 2542). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 116 ตอนที่ 74 ก.
พิชญาภา ยืนยาว. (2562). ภาวะผู้นำทางการบริหารการศึกษาและสถานศึกษา (พิมพ์ครั้งที่ 3). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
มนตรี พรผล. (2566). รูปแบบการพัฒนาคุณลักษณะอันพึงประสงค์ของผู้เรียน Gen Z ตามบริบทสังคมแห่งการเปลี่ยนแปลง. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 5(40), 1219-1234.
ศิริเกศ เพ็ชรขำ. (2565). การบริหารแบบมีส่วนร่วมส่งผลต่องานวิชาการในสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตรัง เขต 1. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
สมชาย อู่สุวรรณ และคณะ. (2566). การพัฒนาการบริหารจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21 โดยใช้ชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ. วารสารร่วมพฤกษ์ มหาวิทยาลัยเกริก, 41(3), 156.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560 - 2579. พริกหวาน กราฟฟิค.
สุทิสา สุธาบูรณ์. (2567). โรงเรียนต้องเปลี่ยน เพื่อไม่ให้เด็กหลุดซ้ำ. กองทุนเพื่อความเสมอภาคทางการศึกษา (กสศ.). https://www.eef.or.th.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2560). การวิจัยประเมินผลการเรียนรู้. สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
DuFour, R., & Eaker, R. (2009). Professional learning communities at work: Best practices for enhancing student achievement. Solution Tree Press.
Prenger, R., Poortman, C. L., & Handelzalts, A. (2017). Factors influencing teachers’ professional development in networked professional learning communities. Teaching and Teacher Education, 68, 77-90.
Sergiovanni, T. J. (1994). Building community in schools. Jossey-Bass.
