Model for Developing the Moral Communication of Leaders among Personnel at the Chiang Mai Provincial Education Office
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to: 1) study the moral leadership communication of personnel, 2) examine the components of moral leadership communication among personnel, and 3) develop a model for enhancing moral leadership communication for personnel in the Chiang Mai Provincial Education Office. This study employed a mixed-methods research design. The research instruments included in-depth interviews, questionnaires, and focus group discussions. Quantitative data were collected from a target group of 75 personnel in the Chiang Mai Provincial Education Office. Qualitative data were gathered from 5 experts in education, religion, and mass media, alongside a focus group discussion with 5 qualified experts. Quantitative data were analyzed using frequencies, percentages, means, and standard deviations, while qualitative data were analyzed using content analysis and descriptive narration.
The research findings revealed that:
- Moral leadership communication comprises three key aspects: knowledge regarding media and technology literacy combined with moral principles; leadership focusing on decision-making guided by Precepts, Concentration, and Wisdom (Sila, Samadhi, Panya) as well as honesty and integrity; and management emphasizing operational plans and database systems.
- The overall components of moral leadership communication were rated at the highest level.
- The development model for moral communication, designated as the "KRNM MODEL," consists of Knowledge development, Relationship building, Network creation, and Governance alongside Moral and continuous development. The experts confirmed that this model is highly appropriate and can be practically implemented to develop the organization, educational personnel of the Chiang Mai Provincial Education Office, and its educational networks.
Article Details
References
จันทรา อ้ายจันแก้ว. (2556). รูปแบบการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐานระดับประถมศึกษาตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงที่สอดคล้องกับนโยบายการศึกษาชาติ. มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์.
จุฑามาศ กาญจนธรรม. (2558). การใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในการบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 6(2), 145–158.
จอย ทองกล่อมศรี. (2550). กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์และการรู้เท่าทันสื่อเพื่อการสร้างภาพลักษณ์องค์กร. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ทัศนีย์ เจนวิถีสุข. (2554). การสื่อสารเชิงพุทธกับการเปลี่ยนแปลงสังคม. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ธิติภพ ชยธวัช. (2548). แม่ไม้บริหาร. สำนักพิมพ์ซี.พี.บุ๊ค แสตนดาร์ด.
ปัญณิตา ชัยสนิท. (2552). การจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการเพื่อพัฒนาความสามารถด้านการสื่อสารของนักศึกษาวิชาการพูดเพื่อการประชาสัมพันธ์ในงานส่งเสริมเครือข่ายวิสาหกิจชุมชนอำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์. มหาวิทยาลัยราชภัฏราชนครินทร์.
พจน์ ใจชาญสุขกิจ. (2552). การบริหารภาพลักษณ์ (Corporate image & brand management): เมื่อชื่อเสียงเป็นต้นทุนมากกว่าสินทรัพย์ขององค์กร. http://www.drphot.com
พงกะพรรณ ตะกลมทอง, สมคิด สร้อยน้ำ, พิชญ์ ฉายายนต์, และ ชาตรี นาคะกุล. (2555). รูปแบบการพัฒนาภาวะผู้นำผู้บริหารระดับกลาง สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยบูรพา, 6(1).
พงษ์ศักดิ์ ผกามาศ. (2561). ภาวะผู้นำทางการศึกษาในยุคดิจิทัล. พริกหวานกราฟฟิค.
มณีภัทร์ งามเกิดเกียรติ. (2550). การใช้หลักธรรมะในการประชาสัมพันธ์ภายในเพื่อการบริหารจัดการองค์การธุรกิจ. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ระพีพรรณ ร้อยพิลา. (2553). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างภาวะผู้นำในการประชาสัมพันธ์ของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
สุภางค์พิมพ์ คล้ายธานี. (2558). การพัฒนาภาวะผู้นำการสื่อสารตามแนวทางพระพุทธศาสนาของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. วารสารพุทธจักร, 69(4), 35–48.
สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดเชียงใหม่. (2565). แผนพัฒนาการศึกษาจังหวัดเชียงใหม่ 2562–2565. ส.การพิมพ์.
Ansell, C., & Gash, A. (2008). Collaborative governance in theory and practice. Journal of Public Administration Research and Theory, 18(4), 543–571.
Bass, B. M., & Avolio, B. J. (1994). Improving organizational effectiveness through transformational leadership. Sage Publications.
Berlo, D. K. (1960). The process of communication: An introduction to theory and practice. Holt, Rinehart and Winston.
Deming, W. E. (1986). Out of the crisis. MIT Press.
Foster, W. (1985). The reconstruction of leadership. Deakin University Press.
George, B. (2003). Authentic leadership: Rediscovering the secrets to creating lasting value. Jossey-Bass.
Mahoney, J. (1990). The art of listening in leadership. Academic Press.
Mazzarella, J. A., & Grundy, T. (1989). Portrait of a leader. ERIC Clearinghouse on Educational Management.
Senge, P. M. (1990). The fifth discipline: The art and practice of the learning organization. Doubleday/Currency.
