การวิเคราะห์การประหยัดพลังงานไฟฟ้าในโรงเรียนด้วยนวัตกรรมระบบอีพลัส
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการวิเคราะห์การประหยัดพลังงานไฟฟ้าในโรงเรียนด้วยนวัตกรรมระบบอีพลัส กลุ่มตัวอย่างเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เป็นผู้บริหารโรงเรียนประถมศึกษา จำนวน ๕ คน จำนวน ๕ โรงเรียน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย แบบสอบถามความคิดเห็นเกี่ยวกับการศึกษารูปแบบการบริหารจัดการอาคารสถานที่ ประกอบการใช้นวัตกรรมการประหยัดพลังงานไฟฟ้าของบุคลากรในโรงเรียนประถมศึกษา ประมาณค่า ๕ สถิติที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า นวัตกรรม ระบบ อีพลัส เป็นเทคโนโลยีที่ทำความเย็นผสมผสานการทำงานของเครื่องสร้างลมเย็น เครื่องทำน้ำเย็น เครื่องปรับอากาศ พัดลมไอเย็น ระบบประหยัดพลังงานไฟฟ้า ประหยัดพลังงานควบคุมด้วยอินเวอร์เตอร์คอนโทรล การใช้หลักการใช้ธรรมชาติบำบัดธรรมชาติเพื่อลดการใช้พลังงาน ช่วยระบายอากาศ กรองอากาศช่วยลดการใช้พลังงานด้วยลมเย็นประหยัดพลังงาน เครื่องทำน้ำแข็งและเครื่องฆ่าเชื้อ เทคโนโลยี อาร์ซีไอ ใช้แสงยูวีตกกระทบมุมเป็น ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ และโอโซน เพื่อฆ่าเชื้อโรค มีประสิทธิภาพการใช้กระแสไฟฟ้าลดลงทำให้ประหยัดการใช้พลังงานไฟฟ้า ได้มาก ๖๐-๗๐ เปอร์เซ็นต์
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กมลรัตน์ อายุวัฒน์. “ความรู้ความเข้าใจของผู้บริหารองค์การบริหารส่วนตำบลจังหวัดนครสวรรค์ ในการขอรับการสนับสนุนจากกองทุนคุ้มครองเด็ก”. สารนิพนธ์. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, ๒๕๕๓.
เกษม จันทรศร. “ปัจจัยทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับการต้านทานยาเสพติดของนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, ๒๕๔๑.
ไกรพันธ์ พูลพันธ์ชู สาธร ทรัพย์รวงทอง และนันทิยา น้อยจันทร์. “รูปแบบการบริหารงานวิชาการสถานศึกษาต้นแบบพัฒนาสู่ประชาคมอาเซียนของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๓ (กันยายน-ธันวาคม ๒๕๖๓) : ๒๒๑-๒๒๓.
ฉันทนา รวงผึ้ง. “การสร้างความสุขอย่างยั่งยืนเชิงพุทธศาสนา”. วารสารมหาจุฬาวิชาการ. ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๓ (กันยายน-ธันวาคม ๒๕๖๓) : ๑.
ดวงดาว ทัศนประเสริฐ กรวสา จันทวงศ์วิไล และลำใย มากเจริญ. พฤติกรรมการประหยัดพลังงานไฟฟ้าของนักศึกษาคณะบริหารธุรกิจ. กรุงเทพมหานคร: คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร, ๒๕๕๗.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. จริยธรรมในการทำงาน. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช, ๒๕๓๘.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. จิตวิทยาจริยธรรมและจิตวิทยาภาษา. กรุงเทพมหานคร: ไทยวัฒนาพานิช, ๒๕๔๒.
นิภาพร โชติสุดเสน่ห์. “ปัจจัยทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของนักศึกษามหาวิทยาลัย”. รายงานผลงานวิจัย. สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์, ๒๕๔๕.
ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒. กรุงเทพมหานคร: นานมีบุคส์พับลิเคชั่นส์, ๒๕๔๖.
ลินดา สุวรรณดี. “ปัจจัยทางจิตสังคมที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมการลดปริมาณขยะของนักเรียนในโรงเรียนที่เข้าร่วมโครงการรุ่งอรุณ”. วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ๒๕๔๓.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และศุภร เสรีรัตน์. การวิจัยตลาด: ฉบับมาตรฐาน. กรุงเทพมหานคร: ธรรมสาร, ๒๕๔๒.
สถาบันนำราศนราดูร. คู่มือการปรับปรุงคุณภาพอากาศภายในอาคารสถานพยาบาล. นนทบุรี: สถาบันนำราศนราดูร, ๒๕๖๐.
สำนักวิจัยและส่งเสริมการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้. แนวปฏิบัติสู่การเป็นสำนักงานสีเขียว (Green Office). เชียงใหม่: สำนักวิจัยและส่งเสริมการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้, ๒๕๖๐.
สุปริญญา ลิ้มวนานนท์. “ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมการประหยัดพลังงานไฟฟ้าในสถานที่ทำงานของพนักงานบริษัทห้างขายยาตราเสือดาว”. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๕๙.
Jamlek K. Study of Factors Affecting Energy Conservation in an Electronics Company. Bangkok: Thammasat University, 2016.
Kittisarawanno S, Pimdee P. Factors Correlates of Electric Energy Saving Behavior of Student in Rajamangala University of Technology. Bangkok: Technology Phra Nakhon, 2007.
อำพน กิตติอำพน. “มาตรการลดใช้พลังงานภาครัฐ”. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www2.soc.go.th/wp-content/uploads//slkupload/v55_88.pdf [๒๔ ธันวาคม ๒๕๖๓].
Emsa-ard P. “Thailand Energy Efficiency Development Plan 2015”. [Online]. Available: http://www.enconlab.com/unep/downloads/seminar290658/part1/02_GlobalWarming_prakorb.pdf. [7 January 2021].