การบูรณาการหลักพุทธธรรมกับสมรรถนะหลักของโค้ช ICF

บทคัดย่อ

     งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ ๓ ข้อคือ (๑) เพื่อศึกษาแนวคิด ทฤษฎีและงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับการโค้ชและสมรรถนะหลักของโค้ช ICF (๒) เพื่อศึกษาหลักพุทธธรรมที่สอดคล้องกับสมรรถนะหลักของโค้ช ICF และ (๓) เพื่อบูรณาการและนำเสนอรูปแบบสมรรถนะของโค้ชเชิงพุทธบูรณาการ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพคือศึกษาเอกสารปฐมภูมิ ทุติยภูมิ สัมภาษณ์และสนทนากลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านการโค้ชและพระพุทธศาสนา แล้วนำเสนอเชิงพรรณนาวิเคราะห์

     ผลการวิจัยพบว่า การโค้ชคือการเป็นพันธมิตรกับผู้รับการโค้ช ในกระบวนการกระตุ้นความคิดอย่างสร้างสรรค์ โดยเป็นแรงบันดาลใจให้เขาใช้ศักยภาพทั้งส่วนตัวและงานได้อย่างสูงสุด มีลักษณะเป็นสหวิทยาการ ถูกนำไปใช้ในองค์กรธุรกิจในแง่มุมที่หลากหลาย ทำให้บทบาทของโค้ชในยุคแรก ๆ ไม่ชัดเจน จนกระทั่งมีการรวมตัวจัดตั้งเป็นสหพันธ์การโค้ชนานาชาติ (ICF) มีการกำหนดนิยามความหมาย บทบาท คุณค่าหลัก จริยธรรม และสมรรถนะหลักของโค้ช เพื่อเป็นแนวทางปฏิบัติของสมาชิกอย่างชัดเจน หลักพุทธธรรมที่มีความสอดคล้องและสามารถนำมาบูรณาการได้แก่ กัลยาณมิตรธรรม ๗ สัทธรรม ๓ ปรโตโฆสะและโยนิโสมนสิการ หลักธรรมสนับสนุนอื่น ๆ ได้แก่ สติ สัมปชัญญะ พรหมวิหาร ๔ หิริ โอตตัปปะ อิทธิบาท ๔ ปัญญา ๓ ภาวนา ๔ ฆราวาสธรรม ๔ และสาราณียธรรม ๖ กล่าวคือ โค้ชต้องเป็นผู้ที่มีความเป็นมิตร จริงใจ พร้อมเรียนรู้ แล้วน้อมนำสู่การปฏิบัติ มีสติ สัมปชัญญะในทุกอิริยาบถและกิจกรรม มีเมตตา มีฉันทะ ความมุ่งมั่น พากเพียร เพื่อพัฒนาตนสู่ความเป็นมืออาชีพ ที่สำคัญต้องเป็นคุณลักษณะที่เกิดขึ้นภายในจนกลายเป็นตัวตน  รูปแบบสมรรถนะหลักของโค้ชเชิงพุทธบูรณาการ มี ๓ ระดับ คือ อาทิโค้ช ต้องฝึกทักษะโค้ช ๑๐๐ ชั่วโมง กรรมฐาน ๑๕ วัน และสอบ CKA มัชฌิมโค้ช ต้องฝึกทักษะโค้ช ๕๐๐ ชั่วโมง กรรมฐาน ๓๐ วัน และประเมินบุคลิกภาพ อุดมโค้ช ต้องฝึกทักษะโค้ช ๒,๕๐๐ ชั่วโมง กรรมฐาน ๔๕ วัน ประเมินบุคลิกภาพ เข้าใจหลักพุทธธรรม มีคุณลักษณะสำคัญคือใฝ่เรียนรู้ควบคู่ปฏิบัติ มีสติครองตนทั้งในกระบวนการโค้ชและชีวิตประจำวัน มีปัญญาเครื่องนำทางและรากฐานความบริสุทธิ์คือหิริโอตตัปปะ