คัมภีร์สัมโมหวิโนทนีอัตถโยชนา: การแปล และศึกษาวิเคราะห์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ คือ (๑) เพื่อศึกษาประวัติและโครงสร้างเนื้อหาคัมภีร์สัมโมหวิโนทนีอัตถโยชนา (๒) เพื่อแปลคัมภีร์สัมโมหวิโนทนีอัตถโยชนาจากภาษาบาลีเป็นภาษาไทย และ (๓) เพื่อวิเคราะห์หลักธรรมและคุณค่าของคัมภีร์สัมโมหวิโนทนีอัตถโยชนา เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ วิเคราะห์ข้อมูลตามวัตถุประสงค์และนำเสนอผลเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า คัมภีร์สัมโมหวิโนทนีอัตถโยชนาเป็นคัมภีร์อรรถาธิบาย สัมโมหวิโนทนีอรรถกถา ในพระอภิธรรมปิฎก พระญาณกิตติเถระ ชาวล้านนา เป็นผู้รจนาขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ ๒๑ สมัยพระเจ้าติโลกราช มีจุดมุ่งหมายเพื่อขยายความและอธิบายธรรมะเชิงอภิธรรมให้เข้าใจง่ายและเป็นระบบ เนื้อหาของคัมภีร์ครอบคลุมพระอภิธรรม วิภังค์ทั้ง ๑๘ หมวด ได้แก่ ขันธ์ อายตนะ ธาตุ สัจจะ อินทรีย์ ปฏิจจสมุปบาท สติปัฏฐาน สัมมัปปธาน อิทธิบาท สัมโพชฌงค์ องค์มรรค องค์ฌาน อัปปมัญญา สิกขาบท ปฏิสัมภิทา ญาณ ขุททกวัตถุ และธัมมหทัย ซึ่งล้วนแสดงโครงสร้างของจิต กระบวนธรรม และหนทางดับทุกข์อย่างเป็นลำดับคุณค่าและองค์ความรู้ที่ได้จากการศึกษาวิจัยเรื่องนี้ เรียกว่า MDI-Model ซึ่งแสดงให้เห็นว่า คุณค่าที่ผู้ศึกษาจะได้รับจากการศึกษาคัมภีร์สัมโมหวิโนทนีอัตถโยชนา สามารถเรียนรู้ ผ่าน ๓ ขั้นตอนหรือ ๓ มิติร่วมกัน ได้แก่ ขจัดความหลงผิด เสริมทักษะทางปัญญา และบูรณาการเข้ากับชีวิตจริงในปัจจุบัน.
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ตันติวัฒน์ ธวัชชัย. พุทธศาสนากับการเมืองในล้านนา. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, ๒๕๔๖.
ประเทือง ทินรัตน์. การแปลเชิงปฏิบัติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, ๒๕๔๓.
พระญาณกิตติมหาเถระ. อภิธัมมปิฏกะ สัมโมหวิโนทนีโยชนา. เมืองย่างกุ้ง: โรงพิมพ์มิตเฉว่ปิฏกัต (ค.ศ. ๑๙๒๘), ๒๔๗๑.
มหามกุฏราชวิทยาลัย. คู่มือการศึกษาพระอภิธรรม. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหามกุฏราชวิทยาลัย, ๒๕๔๕.
ลิขิต ลิขิตานนท์. ยุคทองแห่งวรรณกรรมพระพุทธศาสนาในล้านนาไทย: ล้านนาไทย. อนุสรณ์พระราชพิธีเปิดพระบรมราชานุสรณ์สามกษัตริย์. เชียงใหม่: ทิพย์เนตรการพิมพ์, ๒๕๒๓.
สมเด็จพระวันรัตน์ วัดพระเชตุพน ในรัชกาลที่ ๑. สังคีติวงศ์. กรุงเทพมหานคร: อัมรินทร์พริ้นติ้ง แอนด์ พัพลิชชิ่ง จำกัด (มหาชน), ๒๕๒๑.
สำเนียง เลื่อมใส (แปลและเรียบเรียง). ภาคผนวกคัมภีร์มหาวัสตุอวทาน เล่ม ๑-๒-๓. มูลนิธิสันสกฤตศึกษา ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี. กรุงเทพมหานคร: ภาควิชาภาษาตะวันออก คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร, ๒๕๖๔.
Bodhi, Bhikkhu. A Comprehensive Manual of Abhidhamma. Kandy: Buddhist Publication Society, 2012.
Gethin, R. The Foundations of Buddhism. Oxford University Press, 1998.
Rahula, W. What the Buddha taught (Revised ed.). Grove Press, 1974.