นิะสฺวภาวะในคัมภีร์มูลมัธยมกการิกา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิดนิะสฺวภาวะในมูลมัธยมกการิกา เป็นการวิจัยเชิงคัมภีร์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยวิธีการพรรณนาเนื้อหา โดยมุ่งศึกษาทำความเข้าใจและตีความแนวคิดนิะสฺวภาวะในคัมภีร์มูลมัธยมกการิกา ซึ่งเป็นผลงานสำคัญของพระนาคารชุน (Nāgārjuna) ที่มีอิทธิพลอย่างยิ่งต่อแนวคิดในพระพุทธศาสนามหายาน งานวิจัยนี้ได้ศึกษาข้อความในคัมภีร์จำนวน ๒๗ บทอย่างเป็นระบบและละเอียดลึกซึ้ง เพื่อสำรวจว่าแนวคิดนิะสฺวภาวะถูกนำเสนอและอธิบายไว้อย่างไรในบริบทต่าง ๆ ของคัมภีร์
ผลการวิจัยพบว่า พระนาคารชุนได้นำเสนอแนวคิดนิะสฺวภาวะเพื่อปฏิเสธสวภาวะหรือความมีตัวตนที่แท้จริงของสรรพสิ่ง โดยใช้วิธีการวิเคราะห์และโต้แย้งผ่านตรรกะในรูปแบบต่าง ๆ ถึง ๙ ลักษณะ ซึ่งหนึ่งในวิธีสำคัญที่ท่านใช้ในการชี้ให้เห็นความไม่แท้จริงของสรรพสิ่งก็คือ “จตุษโกฏิปฏิเสธ” หรือการตั้งข้อโต้แย้งผ่านทางเลือก ๔ ประการ ได้แก่ การมีอยู่ การไม่มีอยู่ การมีและไม่มีอยู่ และการไม่ทั้งมีอยู่และไม่ไม่มีอยู่ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงหลักว่าง (ศูนยตา) และลักษณะสัมพันธ์อิงอาศัยกันของสรรพสิ่ง แนวคิดนิะสฺวภาวะในคัมภีร์มูลมัธยมกการิกา ไม่ได้เป็นเพียงข้อเสนอเชิงอภิปรัชญา หากยังเป็นเครื่องมือในการทำลายความยึดมั่นถือมั่นและชี้ทางสู่การบรรลุธรรมตามแนวทางของพระพุทธศาสนามหายาน อันเป็นเป้าหมายสูงสุดของการปฏิบัติธรรมในสายมัธยมิกะ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
โสรัจจ์ หงส์ลดารมภ์. ปรัชญาทั่วไป. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, ๒๕๖๒.
Bhikkhu Dhammajoti. Sarvāstivāda Abhidharma. Hong Kong: Centre of Buddhist Studies, The University of Hong Kong, 2009.
Boquist, A. Trisvabhava: A Study of the Development of the Three-nature-theory in Yogacara Buddhism. In Olsson (Ed.), LUND STUDIES IN AFRICAN AND ASIAN RELIGIONS: Vol. Volume 9 (pp. 7–152) [Print]. PAN EIDOS,1993.
Chatterjee, S. C., & Datta, D. M. An Introduction to Indian Philosophy8th University of Calcutta,1984.
Conze, E. The Large Sutra on Perfect Wisdom: With the Divisions of the Abhisamayãlaṃkãra. Berkeley: University of California Press,1975.
Cox, C. Disputed Dharmas: Early Buddhist Theories on Existence. Tokyo: The International Institute for Buddhist Studies,1995.
Garfield, J. L.The Fundamental Wisdom of the Middle Way: Nãgãrjuna’s Mūlamadhyamakakãrikã. Oxford: Oxford University Press,1995.
Gethin, R. The Foundations of Buddhism. Oxford: Oxford University Press,1998.
Kalupahana, D. J. Nāgārjuna: The Philosophy of the Middle Way. State University of New York Press,1986.
Kapoor, S.A Dictionary of Hinduism: Including its Mythology, Religion, History, Literature,andPantheon. New Delhi: Cosmo Publications, 1990.
Larson, G. J. Classical Sāṃkhya: An Interpretation of Its History and Meaning (2nd ed.). Delhi: Motilal Banarsidass,1987.
Lin, C.-K. THE SAṃDHINIRMOCANA SUTRA: A LIBERATING HERMENEUTIC [Dissertation]. Temple University Graduate Board,1991.
Matilal, B. K.The Navya-Nyāya Doctrine of Negation: The Semantics and Ontology of Negative Statements in Navya-Nyāya Philosophy. Harvard University Press,1977.
Potter, K. H. (Ed.).Encyclopedia of Indian Philosophies: Vol.2 – Indian Metaphysics and Epistemology: The Tradition of Nyāya–Vaiśeṣika up to Gaṅgeśa. Princeton University Press,1977.
Powers, J., Asanga, & Jnanagarbha. Two Commentaries on the Samdhinirmocana-Sutra. In Studies in Asian Thought and Religion (Vol. 13). The Edwin Mellen Press,1992.
Radhakrishnan, S. Indian Philosophy: Volume I (2nd ed.). Oxford: Oxford University Press,1999.
Siderits, M. Nāgārjuna’s Middle Way: The Mūlamadhyamakakārikā. Wisdom Publications, 2016.
Williams, Paul & Tribe, Anthony. Buddhist Thought: A Complete Introduction to the Indian Tradition. London and New York: Routledge, 2000.
