พุทธนวัตกรรมด้านการสื่อสารเพื่อส่งเสริมการรู้เท่าทันข้อมูลออนไลน์ของผู้สูงวัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและเทคโนโลยีดิจิทัลทำให้ผู้สูงวัยกลายเป็นกลุ่มผู้ใช้สื่อออนไลน์ที่สำคัญ แต่ผู้สูงวัยมักเผชิญข้อจำกัดด้านทักษะดิจิทัล ความคุ้นเคยกับสื่อแบบดั้งเดิม และประสบการณ์ชีวิตเดิม ส่งผลให้เสี่ยงต่อการรับข้อมูลบิดเบือน ข่าวปลอม และการหลอกลวง โดยเฉพาะในประเด็นด้านสุขภาพ การส่งเสริมการรู้เท่าทันสื่อ (Media Literacy) จึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อสร้างการคิดวิเคราะห์ ตัดสินใจอย่างมีสติ และใช้สื่อออนไลน์อย่างปลอดภัย บทความนี้เสนอแนวทาง พุทธนวัตกรรมด้านการสื่อสาร โดยผสมผสานหลักการสื่อสาร กาลามสูตร และโยนิโสมนสิการ เพื่อส่งเสริมการรู้เท่าทันข้อมูลออนไลน์ของผู้สูงวัย หลักการสื่อสารช่วยสร้างช่องทางและกระบวนการสื่อสารที่เหมาะสมกับผู้สูงวัย กาลามสูตรสนับสนุนการตรวจสอบข้อเท็จจริง แยกแยะข้อมูลที่ถูกต้องจากข้อมูลบิดเบือน และโยนิโสมนสิการเน้นการคิดเป็นเหตุเป็นผล ใช้ข้อมูลอย่างมีสติ และประเมินผลลัพธ์ก่อนตัดสินใจ ทั้งนี้ งานวิชาการชี้ให้เห็นว่าผู้สูงวัยนิยมใช้สื่อสังคมออนไลน์ เช่น Facebook, Line และ YouTube เพื่อสื่อสารและค้นหาข้อมูล แต่ยังขาดทักษะในการตรวจสอบความน่าเชื่อถือ ทำให้เสี่ยงต่อความเข้าใจผิดและถูกหลอกลวง พุทธนวัตกรรมด้านการสื่อสารช่วยสร้างสภาพแวดล้อมการเรียนรู้เชิงพุทธที่เอื้อต่อการแลกเปลี่ยนข้อมูลอย่างมีวิจารณญาณ ส่งเสริมการคิดวิเคราะห์ การตัดสินใจอย่างมีสติ และการใช้สื่อออนไลน์อย่างปลอดภัย
ดังนั้น การประยุกต์แนวคิดพุทธเข้ากับนวัตกรรมด้านการสื่อสารเป็นแนวทางที่เหมาะสมต่อการพัฒนาทักษะดิจิทัลของผู้สูงวัยในยุคดิจิทัล ช่วยให้ผู้สูงวัยสามารถใช้สื่อออนไลน์อย่างสร้างสรรค์ มีคุณธรรม และส่งเสริมการเรียนรู้ตลอดชีวิต
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ข่าวสารจุฬา. ผลกระทบของสื่อสังคมออนไลน์ต่อการเปลี่ยนแปลงทางสังคมและวัฒนธรรมไทยในมุมมองของนักมานุษยวิทยา. [ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://www.chula.ac.th/news/27969/ [๒๒ มกราคม ๒๕๖๙]
ชัชชญา เรืองยศ. “การรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ของผู้สูงวัย”. การค้นคว้าอิสระ วารสารศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการการสื่อสารองค์กร. คณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน:มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, ๒๕๖๓.
ตระหนักจิต ยุตยรรยง. “การรู้เท่าทันสื่อสังคมออนไลน์ของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร”. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย, ๒๕๖๕.
ธนัท ติระพรชัย. “พุทธนวัตกรรมกับการพัฒนาทุนมนุษย์”. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์.ปีที่ ๗ ฉบับที่ ๑ (มกราคม - กุมภาพันธ์ ๒๕๖๗): ๓๑๓.
พระเทพวัชรบัณฑิต (สมจินต์ สมฺมาปญฺโญ). มจร ชู “พุทธนวัตกรรม” เพื่อการเรียนรู้และพัฒนายั่งยืน.[ออนไลน์]. แหล่งที่มา: https://d.dailynews.co.th/education/828960/ [๒๒ มกราคม๒๕๖๙].
พระพรหมวชิรญาณ (ปสฤทธิ์ เขมงฺกโร สุทธิพันธุ์). เพชรพระไตรปิฎก. กรุงเทพมหานคร: ห้างหุ้นส่วนจำกัด เจริญวิทย์การพิมพ์, ๒๕๖๑.
พระศรีคัมภีรญาณ (สมจินต์ วันจันทร์). พุทธปรัชญา. กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, ๒๕๕๖.
พินิจ อัศจรรย์ และ พรชนิตว์ ลีนาราช. “การวัดระดับการรู้เท่าทันสื่อสังคมของผู้สูงอายุในเขตอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่. Journal of Information Science Research and Practice. ปีที่ ๔๒ ฉบับที่ ๓ (กรกฎาคม - กันยายน ๒๕๖๖): ๕๕-๖๘.
มนัสสินี บุญมีศรีสง่า และมินตรา สดชื่น. “รูปแบบการใช้สื่อโซเชียลมีเดียของผู้สูงอายุในสังคมไทย กรณีศึกษาเขตกรุงเทพมหานคร”. รายงานสืบเนื่องการประชุมสัมมนาวิชาการ (Proceedings) การประชุมวิชาการมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ครั้งที่ ๙. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์, ๒๕๖๐.
รมิดา แอนดริวส์, ขันทอง วัฒนะประดิษฐ์ และ พระครูปลัดอดิศักดิ์ วชิรปญฺโญ. “การประยุกต์ใช้หลักสติเพื่อการสื่อสารอย่างสันติสุขกับผู้สูงวัย". วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร. ปีที่ ๑๑ ฉบับที่ ๒ (มีนาคม-เมษายน ๒๕๖๖): ๕๕๙.
ศิโรช แท่นรัตนกุล. “ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้การเท่าทันสื่อกับความต้องการเรียนรู้การเท่าทันสื่อ ด้านสุขภาพของผู้สูงอายุในจังหวัดเชียงใหม่”. CRRU Journal of Communication. ปีที่ ๘ ฉบับที่ ๑ (๒๕๖๘): ๗๗-๗๘.
_________“การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้และส่งเสริมการรู้เท่าทันสื่อด้านสุขภาพเพื่อสร้างภูมิคุ้มกันด้านสุขภาพและพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ”. รายงานวิจัย. มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงใหม่, ๒๕๖๗.
อัญมณี ภักดีมวลชน และคมสัน รัตนะสิมากูล. “รูปแบบการใช้ประโยชน์และการรู้เท่าทันสื่อเฟซบุ๊กของผู้สูงอายุ”. วารสารวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. ปีที่ ๑๗ ฉบับที่ ๒ (กรกฎาคม – ธันวาคม ๒๕๖๕): ๒๒-๒๔.
Berger, C.R., & Calabrese, R.J. “Some explorations in initial interaction and beyond: Toward a developmental theory of interpersonal communication”. Human Communication Research. Vol.1 No.2 (1975): 99-112.
Bloom, B.S. (Ed.). “Taxonomy of educational objectives: The classification of educational goals”. Handbook I: Cognitive domain. Longmans: Green, 1959.
Center for Media Literacy. Media literacy: A definition and more. [Online] Available:https://www.medialit.org/media-literacy-definition-and-more [25 January, 2026].
Matlabi, H., Allahverdipour, H., & Ahmadi, A.. “Online misinformation against older adults during the COVID-19 pandemic: A brief overview”. Elderly Health Journal.Vol.9 No.1 (2023): 39-43.
Morton, J.A.. Organizing for innovation; A systems approach to technical management. New York: McGraw-Hill, 1971.
Roger, E.M. & Shoemaker, F.F.. Communication of Innovation. 2 nd ed.. New York: The Free Press, 1971.
Shannon, C.E.. “A mathematical theory of communication”. Bell System Technical Journal. Vol.27 (1948): 79-423, 623-656.
Xing, Y.. “The use of uncertainty reduction theory in communication”. Journal of Education, Humanities and Social Sciences. Vol.22 (2023): 321–327.